Θα χυθεί πολύ αίμα

Τα βαμπίρ κάνουν πάρτι: ο τρίτος κύκλος της άκρως επιτυχημένης αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς «Τrue Βlοod» μόλις άρχισε, ενώ το «Εclipse» παίζεται ακόμη στους κινηματογράφους. Επιχειρούμε ένα crash test ανάμεσα στις δύο αιματοβαμμένες παραγωγές που έχουν τεράστιο σουξέ σε εντελώς διαφορετικό κοινό.

Δεν τολμάω να κοιτάξω στην οθόνη. Κάποιος με σουβλερά δόντια δαγκώνει έναν λαιμό. Ο κάποιος είναι το καινούργιο «καυτό» βαμπίρ της γειτονιάς και ο λαιμός ανήκει στην ωραία βαμπιρο-ερωτευμένη. Κι αυτό γιατί τα love story της νέας εποχής στάζουν αίμα και οι πρωταγωνιστές τους όταν υπόσχονται αιώνια αγάπη, το εννοούν. Από τη μία επειδή τα βαμπίρ δεν πεθαίνουν, από την άλλη επειδή η βαμπιρομανία έχει «δαγκώσει» για τα καλά το κοινό.

Σε αυτή την τρελή κούρσα προς την αιωνιότητα τρώνε τα σωθικά τους δύο πολύ σκληροί για να πεθάνουν: η «φυλή» του «Τwilight» (βλέπε «Εclipse» η πιο πρόσφατη ταινία της σειράς) και η κομπανία του «Τrue Βlood» που μόλις μπήκε στον τρίτο κύκλο. Με άλλα λόγια, θα χυθεί πολύ αίμα.

Η τηλεοπτική σειρά άρχισε δειλά δειλά με τα βαμπίρ να ζουν αρμονικά μαζί με τους ανθρώπους στον αμερικανικό Νότο και στη συνέχεια εξελίχτηκε σε πολύ hot τηλεοπτικό προϊόν με τους δείκτες τηλεθέασης να δείχνουν θερμοκρασίες Σαχάρας, ενώ το αίμα των πρωταγωνιστών την ίδια στιγμή να παραμένει απόκοσμα παγερό. Η μια δαγκωματιά φέρνει την άλλη και όποιος έχει τους πιο ακονισμένους κοπτήρες έχει και τους πιο πολλούς φίλους στο facebook, στην οθόνη, στην ποπ κουλτούρα που έχει πάρει τελευταία ένα βαθύ δρακουλί χρώμα.

Αν στο «Τrue Βlood» το αίμα βράζει (σεξ και πάθη), το «Τwilight» φοράει τη ρομαντική κάπα της Κοκκινοσκουφίτσας. Πιο παραμυθένιο, πιο χτυποκάρδι, πιο εφηβικό δωμάτιο με goth λεπτομέρειες στη διακόσμηση. Η μικρή Μπέλα Σουόν (Κρίστεν Στούαρτ)- του «Τwilight» που είναι βασισμένο στα βιβλία της Στέφανι Μέγιερ- είναι τσιμπημένη με τον Εντουαρτ Κάλεν (Ρόμπερτ Πάτισον). Εκείνος γοητευτικό βαμπίρ, εκείνη έφηβη. Με τους αιώνιους μπελάδες του εφηβικού μυαλούμ΄ αγαπάει/ δεν μ΄ αγαπάει; Θα μου είναι πιστός στην αιωνιότητα;- και άλλα τέτοια αγωνιώδη ερωτήματα, γιατί είναι ζόρικο πράγμα η αιωνιότητα, ειδικά στην εφηβεία.

Στον δρόμο εμφανίζονται κακοί λύκοι (Κοκκινοσκουφίτσα ξανά) και στις δύο σειρές με τον κατάλληλο σεληνιακό φωτισμό, ενώ άλλες απειλητικές υπάρξεις κάνουν την εμφάνισή τους για να κρατήσουν το ενδιαφέρον του θεατή. Ετσι που σε κάποια στιγμή νιώθεις πως ο λυκάνθρωπος μπορεί να είναι το πιο φιλικό από τα πλάσματα του δάσους, αλλά επίσης και το να είσαι βαμπίρ δεν σημαίνει πως μπορείς να κάνεις ό,τι τραβάει η όρεξή σου. Μέσα σε όλα η ηρωίδα του «Τrue Βlood» Σούκι Στάκχαουζ έχει την ικανότητα να διαβάζει τις σκέψεις των ανθρώπων, οι οποίες είναι πολύ βρώμικες μερικές φορές, γι΄ αυτό και το «Τrue Βlood» είναι γενικά ακατάλληλο για ανηλίκους.

Και τα δύο τους πάντως είναι φουλ στους συμβολισμούς και στις αναφορές- για τις κοινωνικές διακρίσεις, την αποξένωση και για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι το διαφορετικό. Τα μοντέρνα βαμπίρ άλλωστε συχνάζουν σε μπαρ, κυκλοφορούν με ωραία αυτοκίνητα, παραγγέλνουν ντελίβερι, ζηλεύουν αφόρητα αν κάποιος προσπαθήσει να αποπλανήσει το αντικείμενο του πόθου τους και έχουν χιούμορ- τουλάχιστον αυτά της «Τrue Βlood» όχθης. Στην «Τwilight» πλευρά μάλλον και το χιούμορ είναι μεταφυσικό.

Ο απλός θεατής που αποφασίζει με ποια βαμπίρ θα πάει και ποια θα αφήσει δεν έχει παρά ή να αλλάξει κανάλι ή να αλλάξει αίθουσα ή να αλλάξει ρούχα και να βγει έξω να τον δει ο ήλιος. Οσοι πάντως μείνουν να κοιτάνε την οθόνη θα φτάσουν σε ένα σημείο να παρατηρούν μικρές βαμπιρικές λεπτομέρειες, όπως ότι τα βαμπίρ του «Τrue Βlood» πίνουν συνθετικό αίμα- tru blood-, το οποίο βρίσκουν σε όλα τα σούπερ μάρκετ και μπαρ, και μπορεί να μην είναι τόσο καλό όσο το κανονικό, αλλά είναι ό,τι πρέπει για να είναι αποδεκτοί στην κοινωνία. Οτι ο Εντουαρντ («Τwilight») είναι κάτι σαν… χορτοφάγος- βαμπίρ (εξκιούζ μι;) και κυνηγάει μόνο ζώα. Ή μπορεί να τσεκάρουν ότι στο «Τrue Βlood» τα βαμπίρ δεν κυκλοφορούν μέρα, είναι για μεγάλα ξενύχτια, ενώ στο «Τwilight» δεν τα πειράζει ο ήλιος, απλά αποφεύγουν τα πολυσύχναστα μέρη επειδή βγάζουν μια λάμψη κάπως σαν ποπ σταρ.

Αν στο «Τrue Βlood» το αίμα βράζει (σεξ και πάθη), το «Τwilight» φοράει τη ρομαντική κάπα της Κοκκινοσκουφίτσας