Χωρίς ομπρέλα

ΤΟ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ. Τo «Τραγουδώντας στη βροχή» έχει μεγαλώσει από το 1952 γενιές και γενιές σινεφίλ… Είναι το φιλμ που εκφράζει το συναίσθημα «ζω αισιόδοξα απαισιόδοξος». Με τη σκηνή που ο Τζιν Κέλι τραγουδάει και χορεύει μέσα στη βροχή να σου αναπτερώνουν για πάντα το ηθικό και να σκέφτεσαι «ο βρεγμένος, τη βροχή δεν την φοβάται».

ΟΙ ΗΡΩΕΣ. Ενα ζευγάρι του βωβού κινηματογράφου καλείται να περάσει με επιτυχία στον ομιλούντα. Και ο Τζιν Κέλι μετατρέπει την τελευταία του βουβή ταινία σε ομιλούσα με μεγάλη επιτυχία, εν αντιθέσει με τη συμπρωταγωνίστριά του Λίνα Λαμόντ (Τζιν Χάγκεν), η οποία έχει απαίσια φωνή και χρειάζεται ντουμπλάρισμα. Αυτόν τον ρόλο αναλαμβάνει η καλλίφωνη Κάθι Σέλντεν, την οποία ερμήνευσε στο πλευρό τού Τζιν Κέλι η 19χρονη τότε Ντέμπι Ρέινολντς… ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ. Λένε ότι ο Τζιν Κέλι βρεχόταν την ώρα που τραγουδούσε το «Singin΄ in the rain» όχι μόνο με νερό αλλά και με γάλα, για να γράφει καλύτερα η βροχή στην κάμερα. Οτι ο Κέλι ήταν σαράντα ετών όταν χόρεψε μέσα στη βροχή το «Singin΄ in the rain» για την ομώνυμη ταινία του Στάνλεϊ Ντόνεν. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυτή του η εικόνα θα γινόταν κομμάτι της παγκόσμιας ιστορίας του σινεμά. Το μόνο που ήξερε ήταν ότι είχε προβάρει κιόλας τη σκηνή αμέτρητες φορές και στα γυρίσματα είχε σαράντα πυρετό. Πάντα έλεγε, εξ άλλου, ότι ήταν καλύτερος όχι στο «Τρία κορίτσια και τρεις ναύτες», την πρώτη κοινή σκηνοθετική δουλειά του με τον Ντόνεν και συμπρωταγωνιστές τον Φρανκ Σινάτρα και τη Μέριλιν Μονρόε, αλλά στο «Τραγουδώντας στη βροχή». Ενα φιλμ, πάντως, που άρεσε αλλά δεν ενθουσίασε (ήρθε όγδοο στο box office εκείνη τη χρονιά) και δεν πήρε κανένα Οσκαρ.

Να το δω;

Οπωσδήποτε! Ζω «αισιόδοξα απαισιόδοξος» και τραγουδώ μέσα στη βροχή!