ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Τη Λεωφόρο Ηλυσίων Πεδίων. Επιβλητική, γοητευτική και συνάμα άμεσα συνδεδεμένη με την ιστορία του Παρισιού, η κεντρική λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων είναι- και συνεχίζει να είναι- σύμβολο για την πόλη. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι εδώ πραγματοποιήθηκαν οι επινίκιες παρελάσεις των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, αλλά και η παρέλαση για την επέτειο από τα 200 χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης. Η λεωφόρος που κατασκευάστηκε το 1670, είχε ως στόχο τη σύνδεση του Λούβρου, τότε βασιλική κατοικία, με τους Κήπους του Κεραμεικού, όπου σήμερα βρίσκεται η πρωθυπουργική κατοικία. Εχει μήκος 1,9 χλμ.

Τον Πύργο του Αϊφελ. Αρρηκτα συνδεδεμένος με την Πόλη του Φωτός, ο πύργος του Αϊφελ κατασκευάστηκε το 1889 από τον μηχανικό Γκιστάβ Εφέλ, για τον εορτασμό των 100 χρόνων από τη Γαλλική Επανάσταση. Το συνολικό του ύψος ανέρχεται στα 305 μέτρα διαθέτει 1.652

σκαλιά μέχρι την κορυφή, ενώ παράλληλα λειτουργεί και ανελκυστήρας. Τα πρώτα χρόνια της κατασκευής του, ο πύργος είχε χαρακτηριστεί από την αριστοκρατία ως «τερατούργημα» ενώ συχνές ήταν οι αρνητικές αναφορές για την κατασκευή.

Την Παναγία των Παρισίων. Ενα από τα πλέον θαυμαστά αρχιτεκτονήματα. Η κατασκευή του άρχισε το 1163 και ολοκληρώθηκε αρκετά χρόνια αργότερα, στα μέσα του 13ου αι. Ο ναός ξεχωρίζει για την υπέροχη πύλη, τα εξαιρετικά γλυπτά, αλλά και τα κωδωνοστάσια. Αξίζει να σημειωθεί ότι εδώ στέφθηκε αυτοκράτορας το 1804 ο Ναπολέων Βοναπάρτης.

Την Αψίδα του Θριάμβου. Η κατασκευή της άρχισε προς τιμήν του Ναπολέοντα το 1806 αλλά ολοκληρώθηκε το 1836, καθώς μεσολάβησε η πτώση του αυτοκράτορα. Βρίσκεται στη Λεωφόρο των Ηλυσίων. Αξίζει να ανεβείτε στο «μπαλκόνι» της για να απολαύσετε τη θέα στη γύρω περιοχή. Το Λούβρο. Κατασκευάστηκε γύρω στο 1200 και αρχικώς προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί ως φρούριο. Τον 16ο αι. μετατράπηκε σε βασιλικό ανάκτορο, ενώ από το 1783 λειτουργεί ως μουσείο. Φιλοξενεί πολύ σημαντικά εκθέματα, ενώ ξεχωρίζουν η Νίκη της Σαμοθράκης, η Αφροδίτη της Μήλου αλλά και η Μόνα Λίζα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι.