Πού πάμε;

Πού πάει αυτός ο τόπος; Τι έγινε ο κοινωνικός ιστός και δεν αντέχει την πολιτική αντιπαράθεση και σύγκρουση; Πώς είναι δυνατό να μετράμε νεκρούς σε συνθήκες δημοκρατίας και ειρήνης; Η ελληνική κοινωνία άντεξε την οικονομική κρίση του 1930, τη ναζιστική κατοχή, τον Εμφύλιο, το κλονισμένο κράτος της μετεμφυλιακής δεκαετίας, τέλος τη δικτατορία, και δεν οδηγήθηκε σε ανομία ούτε έχασε τον μπούσουλα.

#Τι συμβαίνει; Οικονομική κρίση. Δανεισμός και ευρωπαϊκός έλεγχος. Και μέτρα με περικοπές μισθών, μείωσης της φοροδιαφυγής, απελευθέρωσης των κλειστών επαγγελμάτων και άλλα. Τι έγινε την Τετάρτη; Μεγάλη απεργία εναντίον των μέτρων. Να πέφτει η χώρα σε ανομία εξαιτίας μιας απεργίας είναι φαινόμενο απαράδεκτο και πολύ επικίνδυνο. Η ανομία ανοίγει μόνο έναν δρόμο εφιαλτικά γνωστό στην Ιστορία και πολύ ολισθηρό. Ανοίγει τον δρόμο σε αυτόκλητους εθνοσωτήρες, μετατρέπει την πολιτική συμμετοχή σε αυτοδικία και επωάζει το αυγό του φιδιού.

#Ακραίες μειοψηφίες υπήρχαν πάντα και υπάρχουν σε όλες τις κοινωνίες. Με άλλα λόγια, δεν μπορούμε να αποδώσουμε το χάος σε λίγες περιθωριακές και ακραίες μειοψηφίες που πετάνε μολότοφ κι όποιον πάρει ο χάρος. Οχι, ολόκληρη η κοινωνία ευθύνεται, με πρώτη την πολιτική ηγεσία του συνόλου της αντιπολίτευσης. Τα μέτρα δεν είναι σωστά, διατυμπανίζει όλη η αντιπολίτευση, και δεν είναι κοινωνικά δίκαια. Μας ζητάει να βγούμε στους δρόμους ενάντια στα μέτρα. Οχι όμως για να παλέψουμε για μέτρα πιο σωστά και πιο δίκαια.

#Ποιασωστότερα μέτρα προτείνει η Ν.Δ., εκτός από τη διεκδίκηση του αρχηγού της να γίνει πρωθυπουργός και γαία πυρί μειχθήτω;

Ποια δικαιότερα μέτρα προτείνει η Αριστερά; Οχι μόνο το ΚΚΕ, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ επαναλαμβάνουν: να πληρώσουν αυτοί που λήστεψαν το κράτος.

Δηλαδή; Ακραίος λαϊκισμός και όχι αντιπολίτευση που έχει ανάγκη η κοινωνία. Αντιπολίτευση σημαίνει κριτική. Απευθύνεται στη λογική των πολιτών. Προτείνει μέτρα που θα βαρύνουν το λιγότερο δυνατό τις οικονομικά αδικημένες κατηγορίες. Είναι γνωστό ιστορικά πού οδηγεί ο λαϊκισμός. Κινδυνεύει η κοινωνία όσο μέσα στην κρίση δεν έχει, ιδίως από την Αριστερά, αντιπολίτευση. Αντιπολίτευση.