Ο κρυμμένος θησαυρός

Ανακαλύψαμε ένα χωριό στο οποίο δεν έχουν πατήσει οι ρόδες του μηχανοκίνητου «πολιτισμού». Ενα χωριό βαθιά κρυμμένο, σαν μυστικό, στην καρδιά της ευρυτανικής φύσης. Στο πλακόστρωτο των σοκακιών και στην πέτρα των σπιτιών του, οι ταξιδιώτες που επισκέπτονται τα Φιδάκια Ευρυτανίας ανακαλύπτουν την ομορφιά της παράδοσης μέσα από ήχους και εικόνες μιας ζωής μέσα στη φύση
Μακριά από την υπερβολή και την πληθωρικότητα των δημοφιλών προορισμών, η Ευρυτανία κατάφερε να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της κατάταξης των ποιοτικότερων και υγιεινότερων θέρετρων σε παγκόσμιο επίπεδο (η δασική της έκταση καλύπτει 50% της επιφάνειας του νομού, όταν το αντίστοιχο ποσοστό για όλη την Ελλάδα είναι μόλις 19%). Αυτό επιβεβαιώνει έρευνα της UΝΕSCΟ, η οποία τοποθετεί την Ευρυτανία στις πρώτες θέσεις των καθαρότερων περιοχών του πλανήτη με σχεδόν μηδενική ατμοσφαιρική ρύπανση εδάφους και υδάτων.

Με ορμητήριο το Καρπενήσι και κατεύθυνση νοτιοδυτική ξεκινήσαμε για να ανακαλύψουμε έναν άγνωστοακόμα και σε ντόπιους- οικισμό, τα Φιδάκια. Ακολουθούμε την οδική σήμανση προς Καλεσμένο, όπου ύστερα από 8 χλμ. φτάνουμε στο Χάνι Μπακασάκι και στρίβουμε αριστερά για τα Βαλκάνια (!), όπως λέγονταν παλαιότερα τα τέσσερα χωριά: Μηλιά- ΣελλάΦιδάκια- Αγία Βλαχέρνα.

Η συνέχεια της διαδρομής είναι απολαυστική καθώς σε κάθε στροφή του δρόμου ξεδιπλώνονται πανέμορφες εικόνες της ευρυτανικής φύσης, ενίοτε έχουμε φευγαλέες και αναπάντεχες συναντήσεις με ζώα του δάσους. Το πρώτο χωριό που συναντάμε είναι η Μηλιά με τα λιθόκτιστα σπίτια της. Ιδανικό σημείο στάσης είναι το πλάτωμά της με εξαιρετική, πανοραμική θέα. Σε 4 χλμ. στην κεντρική οδική αρτηρία εμφανίζεται το χωριό των Σελλών, σε υψόμετρο 1.050. Στην είσοδό του μας καλωσορίζουν αλλεπάλληλοι μικροί καταρράκτες.

Υστερα από 40΄ οδήγησης και 25 χλμ. Ν.Δ. από το Καρπενήσι βρισκόμαστε στα περίφημα Φιδάκια.

Δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα η προέλευση της ονομασίας του οικισμού, καθώς εμφανίζεται με δύο ορθογραφίες Φ(ε)ιδάκια. Πάντως, εικάζεται ότι πρόκειται για την αρχαία Φθία του Αχιλλέα (η αρχαία Οιχαλία), καθώς η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως αρχαίους τάφους και πληθώρα αντικειμένων Ελληνιστικής περιόδου. Παλαιότερα μάλιστα έλεγαν το χωριό και Φθάκια, από όπου πιθανολογείται ότι προέκυψε η τελική σημερινή ονομασία: Φιδάκια.

Σκαρφαλωμένος στο ύψωμα Κόκαλα (ονομασία που προκύπτει από ευρήματα ανθρώπινων οστών) και σε υψόμετρο 1.100, ο ορεινός οικισμός βρίσκεται κτισμένος στις παρυφές της Χελιδόνας. Τα αυτοκίνητα απαγορεύονται μέσα στον οικισμό. Η αρχιτεκτονική του είναι σπάνιας ομορφιάς με διατηρητέα πετρόκτιστα σπίτια που βρίσκονται σε ακτινωτή διάταξη με προσανατολισμό κοινό προς την υπερυψωμένη πλατεία με τον ναό Γεννήσεως της Θεοτόκου, ο οποίος έχει πανέμορφο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Κάθε πλακόστρωτο σοκάκι και καλντερίμι οδηγεί στη μοναδική πλατεία του χωριού. Βόρεια αξίζει ένας περίπατος μέχρι το Αλώνι για να απολαύσετε την πανοραμική θέα στη μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Ελλάδας, τη λίμνη Κρεμαστών (είναι έντεκα φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Μαραθώνα). Σχηματίστηκε από τα νερά τεσσάρων ποταμών- του Αχελώου, του Αγραφιώτη, του Ταυρωπού και του Τρικεριώτημετά την κατασκευή του φράγματος το 1969.

Για τους εξερευνητές της φύσης που αγαπούν την περιπέτεια τα « Τσαγκαράλωνα » αποτελούν μοναδική ανακάλυψη. Ακολουθώντας ένα χωματόδρομο 3 χλμ. με πολλές στροφές, καταλήγουμε σε ένα «μπαλκόνι» με θέα τη νότια πλευρά της λίμνης. Εδώ, στα 1.100 μ. έχουν τοποθετηθεί πέτρινα καθίσματα για τους επισκέπτες, οι οποίοι αποζημιώνονται από τη θέα της λίμνης Κρεμαστών, των μικρών νησιών που διαφαίνονται στο βάθος του ορίζοντα και φυσικά από τη γέφυρα της Επισκοπής, την επονομαζόμενη μεγαλύτερη ευθεία της Ευρυτανίας που ενώνει τον ομώνυμο νομό με την Αιτωλοακαρνανία.