ΜΑ, ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΡΑΒΕΣ;
Ο ιδιωτικός ντετέκτιβ- ήρωας του Ισραηλινού συγγραφέα Γιαΐρ Λαπίντ (αριστερά) ψάχνει τη λύση του μυστηρίου που τον απασχολεί στο σκοτεινό Τελ Αβίβ εξερευνώντας μέχρι και τις σχολές χασιδιτών Εβραίων με ιεραρχία ραββίνων και παρακολουθώντας τους θρησκευόμενους φανατικούς φοιτητές. Στη φωτογραφία (δεξιά) ένας υπερορθόδοξος Εβραίος
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Μέσα στις σελίδες του βιβλίου συνυπάρχουν τα ελευθέρια σεξουαλικά ήθη με τον άτεγκτο συντηρητισμό του Ταλμούδ, η τζαζ με τους ψαλμούς, ο υπόκοσμος με τους κραταιούς οικογενειακούς δεσμούς, παραδοσιακοί Εβραίοι με μοντέρνους νέους. Ψηφιδωτό. Σημειωτέον ότι το αραβικό στοιχείο εμφανίζεται ελάχιστα, φευγαλέα, το δε Παλαιστινιακό ζήτημα απουσιάζει παντελώς. (Αξιοποιείται άραγε μυθοπλαστικά σε κάποιο άλλο βιβλίο της τριλογίας;)
Αναλογιζόμενος αυτό το μυθιστόρημα στο σύνολό του, σκέφτομαι πως το πλέον καίριο ζήτημα είναι το ακόλουθο: κατά πόσον η ισραηλιτική ιδιαιτερότητα του σκηνικού είναι απλώς ένα αλλόκοτο διακοσμητικό φόντο και κατά πόσον, αντιθέτως, αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της πλοκής; Εν τέλει, ο συγγραφέας καταφέρνει το δεύτερο, δηλαδή το «μη αποσυνδέσιμο»: η ιστορία αυτή, έτσι που είναι στημένη, δεν θα μπορούσε παρά να διαδραματίζεται στο σημερινό Ισραήλ. Αυτή είναι, νομίζω, η ουσιαστική επιτυχία του Λαπίντ.
Google news
