Οι εξάχρονοι κοιτάνε τον κόσμο

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΓΕΝΙΕΣ, ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. ΤΕΣΣΕΡΙΣ
ΕΝΟΤΗΤΕΣ, ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΦΗΓΗΤΕΣ. ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΕΞΑΧΡΟΝΑ
ΠΑΙΔΙΑ. ΑΦΗΓΟΥΝΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΜΥΣΤΙΚΑ. ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ, ΝΕΑ
ΥΟΡΚΗ, ΧΑΪΦΑ, ΤΟΡΟΝΤΟ, ΜΟΝΑΧΟ. ΕΝΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΗΜΕΝΟ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΜΕ ΘΕΜΑ
ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΕΡΑΣ, ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.
Οι ανήλικοι αφηγητές αποτελούν γνωστό αφηγηματικό κόλπο. Εκστομίζουν με χάρη τα πιο εξωφρενικά πράγματα. Είναι καινούργιοι στον κόσμο, έχουν λεπίδι στο βλέμμα. Παρατηρούν από (ειρωνική) απόσταση τη ζωή των μεγάλων. Όμως ο ανήλικος αφηγητής μπορεί να καταλήξει μπανανόφλουδα. Πώς σκηνοθετεί κανείς τη φωνή ενός παιδιού;

Στα Ίχνη ρήγματος, η Νάνσι Χιούστον καταπιάνεται με ένα φιλόδοξο εγχείρημα. Διηγείται την ιστορία τεσσάρων γενεών μιας οικογένειας, μέσα από τέσσερις εξάχρονους αφηγητές. Η Χιούστον χωρίζει την αφήγησή της σε τέσσερα μέρη. Στα τρία από τα τέσσερα αυτά μέρη ακούμε τη φωνή ενός ανήλικου αφηγητή, τον οποίο έχουμε ήδη συναντήσει ως ενήλικα στο βιβλίο.

Η συγγραφέας δεν αναπτύσσει την ιστορία της ευθύγραμμα. Εκκινεί απ΄ το σήμερα και προχωρεί προς τα πίσω. Φτάνει ώς τον Β΄ Παγκόσμιο. Πόλεμος στο Ιράκ, πόλεμος στον Λίβανο, Κόλπος των Χοίρων, Β΄ Παγκόσμιος. Καλιφόρνια, Νέα Υόρκη, Χάιφα, Τορόντο, Μόναχο. Για να οργανώσει όλο αυτό το ζωντανό ιστορικό υλικό και τη μυθοπλασία της, η συγγραφέας αναπτύσσει τις αφηγήσεις της γύρω από ένα οικογενειακό μυστικό, το οποίο στο τέλος αποκαλύπτεται σε όλο του το βάθος.

«Ρarenting». Έχετε ακούσει τον όρο; Έχει μεγάλο σουξέ στους αγγλοσαξονικούς κύκλους. Αφορά τη θεωρητική γνώση και την παιδαγωγική ιδεολογία που οφείλει να έχει ένας γονιός για να μεγαλώσει ορθά το τέκνο του. Με τι τόνο φωνής και ποια πολιτικώς ορθά τεχνάσματα το ποδηγετεί; Ο πρώτος αφηγητής, ο Σολ, είναι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας παιδαγωγικής μεθόδου. Ο Σολ μιλά σε μια «υπερκινητική πρόζα», μπαίνει στο Διαδίκτυο, αυνανίζεται με τα βασανιστήρια Ιρανών στρατιωτών, λατρεύει τον Μπους και τον Σβαρτσενέγκερ. Είναι ανορεξικός. Κουβαλά στο πρόσωπο το σημάδι της οικογένειας. Ένα σημάδι που έχουν όλοι οι ανήλικοι αφηγητές, σε διαφορετικά σημεία ο καθένας, και το οποίο αποδεικνύεται καθοριστικό για την αποκάλυψη του χαρακτήρα ή της μοίρας του καθενός.

Πηγαίνοντας προς τα πίσω, ακούμε τη φωνή του Ράνταλ, του πατέρα του Σολ, ενός αγοριού που μεγαλώνει κυρίως με τον μπαμπά, γιατί η μαμά μελετά, κάνει διαλέξεις και φέρνει λεφτά στο σπίτι. Η Σάντι ασχολείται με το κακό στην ανθρώπινη ιστορία. Ανακαλύπτει το οικογενειακό μυστικό και σέρνει την οικογένεια στη Χάιφα, για να μελετήσει αρχεία.

Η Σάντι, με τη σειρά της, υπήρξε η μάλλον άχαρη κόρη μιας τρισχαριτωμένης μαμάς, μιας μποέμισσας τραγουδίστριας, της Έρρα. Έζησε ώς τα έξι με τους παππούδες. Όταν, ενήλικη πια, αποφασίζει να ξεσκεπάσει το μυστικό της Έρρα με τις μελέτες και τα βιβλία της, παύουν να μιλούν.

Η Έρρα διάλεξε το συγκεκριμένο ψευδώνυμο, όταν άρχισε την καριέρα της στη Νέα Υόρκη. Πιο πριν λεγόταν Κριστίνα. Έζησε στη Γερμανία, στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θάνατος, πείνα, βομβαρδισμοί. Το Γ΄ Ράιχ είχε ανακαλύψει έναν ωραίο τρόπο για να ρουφήξει νεανικό αίμα. «Πηγές της Ζωής»: έτσι ονομάστηκαν οι χώροι όπου οι Γερμανοί συγκέντρωναν τα παιδιά που έκλεβαν από τις κατεχόμενες χώρες. Παιδιά αρίας εμφάνισης, τα οποία στη συνέχεια έστελναν για υιοθεσία σε γερμανικές οικογένειες.