Με το σπαθί στο στήθος

ΤΑ «ΧΕΤΖ ΦΑΝΤΣ » είναι τα αμοιβαία κεφάλαια των πλουσίων. Για να μπεις, πρέπει να βάλεις εκατομμύρια και να δεσμευθείς ότι δεν θα τα αποσύρεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Οι χειριστές των «χετζ φαντς» κινούνται κερδοσκοπικά, παίζοντας και στην άνοδο αλλά και στην κάθοδο των αγορών. Μάλιστα, για κάθε ευρώ ή δολάριο που παίρνουν από τους επενδυτές, δανείζονται πολλαπλάσια.

Πρόκειται για τη λεγόμενη μόχλευση. Έτσι μεγιστοποιούνται τα κέρδη, αλλά υπάρχει και κίνδυνος για μεγάλες ζημιές. Ο γκουρού των αγορών Γουόρεν Μπάφετ – που σιχαίνεται τη μόχλευση- λέει πως «είναι σαν να οδηγείς αυτοκίνητο έχοντας ένα σπαθί στο τιμόνι που ακουμπάει στο στήθος σου.

Αν ο δρόμος είναι στρωτός όλα καλά. Στην πρώτη λακκούβα όμως…».

ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ έπαθαν πολλοί «φαντάδες» το 2008. Όχι όμως ο Τζον Πόλσον. Είναι συνώνυμος του Χανκ Πόλσον, τελευταίου υπουργού Οικονομικών του Τζορτζ Μπους, με τον οποίο δεν έχει συγγένεια. Επειδή είχε πάρει χαμπάρι ότι τα «τιτλοποιημένα» ήταν σάπια και θα ρήμαζαν τις τράπεζες, ο Πόλσον πήγε κόντρα στο ρεύμα το 2008 και έβγαλε- ο ίδιος και οι πελάτες του- πολλά κέρδη.

Τώρα περιμένει πληθωρισμό από τις τεράστιες εκδόσεις ομολόγων ΗΠΑ, Βρετανίας και Ευρώπης και παίζει χρυσό.

Μας έκαναν φίρμες
ΣΥΜΦΩΝΑ με πληροφορίες από την άλλη όχθη του Ατλαντικού που έφθασαν σεΈλληνες- ανθρώπους της αγοράς, ο Πόλσον έχει βάλει είκοσι πέντε ανθρώπους να κοιτάνε την Ελλάδα. Για να παίξει εις βάρος μας; Όχι αναγκαστικά. Αλλά γιατί η Ελλάδα θεωρείται η πιο ευάλωτη- λόγω υπερβολικού χρέους- χώρα της ευρωζώνης. Ό,τι μας συμβαίνει επηρεάζει ήδη το ευρώ, του οποίου έπεσε η ισοτιμία έναντι του δολαρίου. Αν μας συμβεί κάτι χειρότερο, τότε θα κουνηθούν όλα τα ευρωπαϊκά μεγέθη. Πρόβλημα χρέους έχουν και άλλες χώρες, όχι μόνο οι μεσογειακές ή η Ιρλανδία, αλλά και η Αυστρία. Άρα υπάρχουν ευκαιρίες για να βγουν λεφτά σε ομόλογα, παράγωγα, συναλλάγματα και άλλα προϊόντα του Διαβόλου. Καθώς η Ελλάδα είναι η αφετηρία των εξελίξεων, ο Πόλσον στρέφει την προσοχή του σε εμάς. Δεν ξέρω αν η Λούκα και ο Παπουτσής μας έκαναν φίρμες, αλλά η Ελλάδα θεωρείται από πολλούς το διεθνές οικονομικό στόρι του 2010.

ΚΑΠΟΙΑ πράγματα αλλάζουν. Κάποια, πάλι, όχι. Αναγνώστης που περνούσε από το Μέγαρο Μουσικής όθεν το συνέδριο της ΚΕΔΚΕ, μου τηλεφώνησε λέγοντας ότι «η πομπή αυτοκινήτων χαμηλού κυβισμού που συνόδευαν το υβριδικό του Πρωθυπουργού ωχριούσε μπροστά στις λιμουζίνες και τις κουρσάρες των δημάρχων…».