Έσπασε τον πάγο της κατάθλιψης

Υπακούοντας ο Μίμαρος στη συμβουλή του λοχαγού, ενέταξε αυτοσχεδιάζοντας στις προφητείες του Καραγκιόζη τη Νίκη των Ελλήνων, την επιστροφή στα σπίτια τους, στα πανηγύρια που τους ετοιμάζουν τα μετόπισθεν, στις αγαπητικές που τους περιμένουν με τη νυχτικιά και στα γεμάτα βαρέλια κρασί που για χάρη τους θα ανοιχτούν για το μεγάλο γλέντι.

«Έπαιζε» με τη φωνή και τις φανταστικές φιγούρες σαράντα λεπτά. Έσπασε τον πάγο της κατάθλιψης, τη νύστα, την πείνα, τον φόβο του θανάτου. Ο λοχαγός ενθουσιάστηκε, τον φίλησε σταυρωτά και του έδωσε μισή κουραμάνα.

Σε τρεις ώρες, ξημερώματα, το χιόνι είχε κοπάσει, άρχισε ο ιταλικός κανονιοβολισμός. Ο ελληνικός προκεχωρημένος λόχος είχε βαριές απώλειες. Το κανονίδι κράτησε τρεις μέρες και νύχτες. Την τρίτη νύχτα, μετά το προφητικό του Μίμαρου, ο Χάρος συνάντησε στη λαγκαδιά τον λοχαγό.

ΥΓ: Πηγή αυτού του κειμένου τα απομνημονεύματα του μεγάλου Καραγκιοζοπαίχτη Μίμαρου. Σκέφτομαι μήπως, λέω μήπως, ο Ελύτης στρατιώτης στην Αλβανία κάτι ήξερε, αφού στο «Άξιον Εστί» έχει δυο κείμενα εξαίσια «Πορεία στο Μέτωπο» και «Προφητικόν»!