Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αισθανόταν τύψεις για την 28η Οκτωβρίου

Ο Κούρτσιο Μαλαπάρτε (1898-1957) συνδύαζε την ευαισθησία του Ιταλού με το ρωμαλέο της αυστριακής καταγωγής του. Οι διαδοχικές πολιτικές μετατοπίσεις, οι αντιφάσεις του χαρακτήρα και η καλλιτεχνική του πολυπραγμοσύνη τον έκαναν στόχο πολεμικής και αμφισβήτησης. «Υπήρξε φασίστας αλλά και λενινιστής, αριστοκράτης αλλά και ευαίσθητος στα κοινωνικά προβλήματα, χριστιανός αλλά και βαθύτερα αντικομφορμιστής, πουριτανός αλλά και αθεράπευτα ελευθεριάζων» (Ανταίος Χρυσοστομίδης). Πριν από το καθαρά λογοτεχνικό του έργο, γνωρίσαμε το βιβλίο με τις πολεμικές του ανταποκρίσεις από τις συγκρούσεις Γερμανίας- Σοβιετικής Ένωσης. Πολύτιμη μαρτυρία από τον μοναδικό ανταποκριτή που βρέθηκε σ΄ ολόκληρο το πλάτος του ρωσικού μετώπου. «Δεν καταπιάστηκα ποτέ να γράψω γεγονότα που δεν τα είχα ζήσει εγώ ο ίδιος αυτοπροσώπως», διαβεβαίωνε ο συγγραφέας.

Στο διάσημο μυθιστόρημά του, η μυστηριώδης γερμανική λέξη του τίτλου «Καπούτ» σημαίνει «σπασμένο, τελειωμένο, κομματιασμένο, συφοριασμένο», ό,τι θα μπορούσε ν΄ αποδώσει το νόημα αυτού που είναι πλέον η Ευρώπη: ένας σωρός ερειπίων. (Παναγιώτης Σκόνδρας).

Ο πεζογράφος Άλκ. Γιαννόπουλος με αφορμή τον θάνατο του Μαλαπάρτε παραθέτει τη μετάφραση μιας εκμυστήρευσης του Ιταλού συγγραφέα προς κάποιο φίλο του: «Έρχεται η 28 του Οκτώβρη. Εγώ, που σ΄ όλην τη ζωή μου ποτέ δεν μετάνιωσα για ό,τι έκανα, αισθάνομαι το βάρος μιας τύψης: ότι υπήρξα “fascista”» (Νέα Εστία, 725/1957).