Τα γλωσσικά δάνεια

Ο κ. Μιχάλης Σκανδαλίδης γράφει για την ελληνική καταγωγή ορισμένων ξενόφερτων λέξεων:
«Κάθε φορά που προκηρύσσονται εθνικές εκλογές, οι ψηφοφόροι των κομμάτων περιμένουν με αγωνία τη διαλογική αντιπαράθεση μεταξύ των πολιτικών αρχηγών, που γίνεται στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, δηλαδή το ντιμπέιτ (αγγλ. debate), όπως πια επικράτησε να λέγεται. Κι όμως λίγοι ίσως γνωρίζουν ότι η λέξη debate είναι μια από τις πολύπαθες ελληνικές λέξεις που, αφού ξενιτεύτηκε και περιπλανήθηκε στην Αγγλία, επέστρεψε ως δάνειο στη γλώσσα από την οποία ξεκίνησε, δηλαδή στον τόπο καταγωγής της και είναι μια από τις εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες λέξεις, που επέστρεψαν ως αντιδάνειες, μαρτυρώντας την επίδραση της ελληνικής γλώσσας στο πεδίο συνάντησης λαών και πολιτισμών, πβ. γκλάμουρ, αγγλ. glamour <ελλην. αίγλη, λάμψη, μέσω της σκωτικής glammar, πέναλτι, αγγλ. penalty < ελλην. ποινή. Έτσι, πίσω από την αγγλική λέξη debate κρύβεται η αρχαιοελληνική λέξη δίβατον (<δύο, δις + βήμα, βαίνω), ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου δίβατοςον, που σημαίνει τα δύο βήματα (βάθρα) που συνήθως στήνονταν στην αρχαία αγορά, από τα οποία οι δύο πολιτικοί ή δικανικοί αντίπαλοι έδιναν την πολιτική ή δικανική τους μάχη ενώπιον της εκκλησίας του λαού, κάτι που μέχρι σήμερα παγκόσμια επαναλαμβάνεται».










