Ένας σκοτεινός, θαυματουργός, θάλαμος

Ο ΠΑΠΠΟΥΣ μου μετανάστευσε στην Αμερική το 1905.

Όταν επέστρεψε, έφερε μαζί του μια φωτογραφική μηχανή, έναν τρίποδα. Είναι ο πρώτος φωτογράφος στα βουνά της Μουργκάνας… Εγώ όμως δεν έχω δει ούτε μία φωτογραφία του… Κάποια στιγμή, στους Βαλκανικούς Πολέμους, υποχρεώνεται να πουλήσει τη φωτογραφική του μηχανή. Κάνει οικογένεια και παιδιά στα οποία μιλούσε συνέχεια για ένα περίεργο, θαυματουργό μηχάνημα που βγάζει φωτογραφίες, περιγράφοντας λεπτομέρειες για το πώς λειτουργεί… Ο πατέρας μου μαθαίνει τα πάντα για τη φωτογραφική τέχνη, χωρίς να έχει δει ποτέ του φωτογραφική μηχανή… Στην Τασκένδη, ως πρόσφυγας πλέον, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να αγοράσει μια φωτογραφική μηχανή, μάρκας Ζόρκι. Για να μπορέσει να κάνει όσα του είχε μάθει ο πατέρας του.

Αγόρασε μετά και έναν τρίποδα. Εγώ, ουσιαστικά, γεννήθηκα μέσα σ΄ έναν φωτογραφικό θάλαμο. Έβλεπα τον μπαμπά ως μάγο που παράγει εικόνες… Ο μπαμπάς μου ήταν απλά ένας ερασιτέχνης φωτογράφος… Ύστερα από δεκαετίες, βρίσκεται ένας τρελαμένος στην οικογένεια που πιάνει ξανά μια φωτογραφική μηχανή για να καταγράψει εξόριστες, κομματιασμένες μνήμες. Πρόσωπα και μαρτυρίες μιας τραγικής εποχής…».