Ένα γυμνό μοντέλο χαμογελάει στον φακό. Η Λίτζι Μίλερ δεν είναι ένα κοινό μοντέλο μόδας. Το λίπος στην κοιλιά, οι «ζουμεροί» γοφοί της και τα γεροδεμένα μπράτσα την κάνουν να διαφέρει από τις συναδέλφους της. Πρόσφατα, η φωτογραφία της Λίτζι δημοσιεύθηκε στην αμερικανική έκδοση του περιοδικού «Glamour». Οι υπεύθυνοι του περιοδικού, οι οποίοι κατακλύστηκαν από ηλεκτρονικά μηνύματα αναγνωστών, κάνουν λόγο για την έναρξη της επανάστασης στη μόδα.
Η κίνηση αυτή της Αμερικανίδας αποδεικνύει ότι η μόδα απευθύνεται κυρίως σε μεγέθη extra small και small. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλές γυναίκες με κανονικές, μεσογειακές αναλογίες, να απογοητεύονται όταν διαπιστώνουν ότι τα ρούχα δεν είναι φτιαγμένα για τον δικό τους σωματότυπο. Έτσι, πολύ στενά παντελόνια, κοντά φορέματα και μικροσκοπικές μπλούζες είναι τα «must» κομμάτια της μόδας που καταλήγουν να είναι απαγορευτικά για το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελληνίδων.
Η προσπάθεια της ισπανικής κυβέρνησης και των ανθρώπων της μόδας το 2006 να βγάλουν… κόκκινη κάρτα στα λιποβαρή και σχεδόν ανορεξικά μοντέλα, αποκλείοντάς τα έτσι από τη μεγαλύτερη τέτοιου είδους διοργάνωση, φαίνεται ότι δεν συγκίνησε τους οίκους μόδας παγκοσμίως. «Είναι γεγονός ότι τα ρούχα υψηλής ραπτικής και κυρίως από τους ιταλικούς οίκους μόδας είναι κομμένα και ραμμένα για εξαιρετικά αδύνατες γυναίκες που φορούν νούμερο 0», λέει στα «ΝΕΑ» η ενδυματολόγος κ. Μόνικα Καπάτσου.
«Δεν βρίσκω…». «Για μένα πλέον είναι πολύ συχνό το φαινόμενο να μπαίνω στα καταστήματα προκειμένου να δοκιμάσω κάποιο ρούχο 
Στη χώρα μας μέχρι και πριν από μερικά χρόνια μια γυναίκα με παραπάνω κιλά αναζητούσε ρούχα στα καταστήματα με τις ταμπέλες «Μόδα για παχουλές». Το σκηνικό φαίνεται να αλλάζει τα τελευταία χρόνια, καθώς οι εταιρείες- ελληνικές και ξένες- σκέφτονται περισσότερο τις «κανονικές» γυναίκες και έχουν βγάλει στο εμπόριο ενδύματα σε μεγαλύτερες φόρμες.
Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Σωματομετρίας, ο μέσος όρος ύψους για μια γυναίκα στη χώρα μας, ηλικίας 20- 24 ετών, είναι 163 εκατοστά, ενώ το βάρος 57 κιλά. Για την ηλικιακή ομάδα 25- 29 το μέσο ανάστημα είναι δύο εκατοστά ψηλότερο (165) ενώ το βάρος φτάνει τα 61 κιλά. «Οι μελέτες από το Ινστιτούτο γίνονται με σκοπό να βοηθηθούν οι εταιρείες ενδυμάτων να προσαρμόσουν τα μεγεθολόγιά τους ανάλογα με τον σωματότυπο των καταναλωτών τους», επισημαίνει ο κ. Μελέτης Καραμπίνης, διευθυντής του Συνδέσμου Κατασκευαστών Ετοίμων Ενδυμάτων. Πλασματικά νούμερα. Πάντως, όπως λέει η κ. Καπάτσου, αυτό που θα πρέπει να έχουν υπόψη τους οι καταναλώτριες είναι ότι κάθε χρόνο οι μόδιστροι και τα εργοστάσια βγάζουν και τα εικονικά- πλασματικά νούμερα, προσπαθώντας να ανεβάσουν την ψυχολογία της γυναίκας. «Δεν αλλάζουν τη φόρμα του ενδύματος, αυτό που κάνουν είναι να αλλάξουν την επιγραφή στα καρτελάκια. Έτσι, ένα παντελόνι large γίνεται στο καρτελάκι medium. Με αυτό τον τρόπο η γυναίκα συνεχίζει να φορά το μέγεθος που φορούσε, της το λανσάρουν όμως ως μικρότερο νούμερο».
Συμπληρώνει δε ότι οι «κανο 
Το στυλ μετράει. Το πιο συνηθισμένο λάθος που κάνουν κυρίως οι Ελληνίδες είναι να ακολουθούν πιστά τις επιταγές της μόδας, αδιαφορώντας για το αν αυτό που φορούν είναι κάτι που τους πηγαίνει. «Δυστυχώς οι καταναλώτριες στη χώρα μας μιμούνται τη φίλη που φοράει κάποιο κομμάτι ή “αντιγράφουν” τις στυλιστικές επιλογές των μοντέλων και των διασήμων. Μεγάλο λάθος. Το βασικότερο στις ενδυματολογικές επιλογές είναι να έχουν προσωπικό στυλ, με γνώμονα ποια ρούχα και χρώματα τους πηγαίνουν», λέει η κ. Καπάτσου.
Σύμφωνα με την κ. Βιργινία Πολυμερίδου- Πουλημένου, αυτό που μετράει στο ντύσιμο είναι η άνεση. «Με ό,τι κι αν επιλέξω να φορέσω θέλω να αισθάνομαι άνετα. Ακολουθώ τη μόδα, όχι πιστά, απλώς εμπλουτίζω το προσωπικό ενδυματολογικό μου στυλ με κάποια μοντέρνα κομμάτια. Μου αρέσουν τα χρώματα και τα νεανικά ρούχα, αλλά έχω το γνώθι σαυτόν». Το μέγεθος που φορά είναι το large, «ωστόσο υπάρχουν εταιρείες που μπορεί να χρειαστώ και μεγαλύτερο νούμερο».
Όπως λέει η 50 ετών σύμβουλος επιχειρήσεων, «δεν μπορώ να υποστώ ταλαιπωρία μόνο και μόνο για να φορέσω κάτι που είναι στη μόδα. Άλλωστε πιστεύω ότι τις ενδυματολογικές υπερβολές τις κάνουν όσες γυναίκες δεν έχουν αυτοεκτίμηση. Και σίγουρα δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία». Προσθέτει δε ότι η βιομηχανία της μόδας προωθεί λάθος πρότυπα. «Δίνουν στη νεολαία την εντύπωση ότι το υγιές και ωραίο είναι το πολύ αδύνατο – σκελετικό σχεδόν- σώμα. Το αποτέλεσμα είναι να ωθούν τα παιδιά σε διατροφικές ακρότητες και νοσηρές καταστάσεις», λέει.
Κάθε σώμα μπορεί να είναι όμορφο
Στεγνή διατροφή και θυσίες
Τη μόδα όπως δηλώνει, την υπηρετεί επαγγελματικά, ωστόσο προσπαθεί να την εντάξει και στην καθημερινότητά της. «Γνωρίζω ότι αρκετές είναι οι Ελληνίδες που δυσκολεύονται να βρουν ρούχα στο μέγεθός τους, επειδή εταιρείες τα βγάζουν εξαιρετικά μικρά. Παρ΄ όλα αυτά, κι εγώ δυσκολεύομαι μερικές φορές να βρω για παράδειγμα τζιν στο νούμερό μου. Φοράω το 24 και στις περισσότερες εταιρείες το μικρότερο είναι 26. Πολλές φορές αγοράζω μπλούζες και τις φοράω ως φορέματα ή φουστάνια που αγοράζω από κατάστημα, τα πηγαίνω στη μοδίστρα για να τα στενέψω». Είναι, όπως προσθέτει, οπαδός της μόδας «στη λογική ότι κάτι ωραίο είναι και σέξι. Για παράδειγμα, ένα ζευγάρι 12ποντες ή 14ποντες γόβες είναι πολύ θηλυκές, παρ΄ όλο που ο πόνος στα πόδια είναι αναπόφευκτος. Θα πρέπει για χάρη της ομορφιάς να τον υποφέρεις».
Αρνητικά πρότυπα
Όπως επισημαίνει η διατροφολόγος κ. Κωσταλένια Καλλιανιώτη, η νευρογενής ανορεξία αποτελεί τη γνωστότερη ίσως διαταραχή λήψης τροφής. «Ο αγώνας για την απόκτηση ενός αδύνατου σώματος φαίνεται πως παίζει ιδιαίτερα καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη ανορεξίας. Είναι γνωστό ότι τα σημερινά πρότυπα ομορφιάς είναι αρκετά δύσκολο να επιτευχθούν, οδηγώντας έτσι πολλές γυναίκες να είναι δυσαρεστημένες με την εικόνα του σώματός τους». Πολλές φορές αυτή η εμμονή δημιουργεί σε αρκετές γυναίκες ακόμη και ψυχολογικά προβλήματα. Μελέτες έχουν δείξει ότι σε κατοίκους των δυτικών κοινωνιών, η διαταραχή πλήττει 8 με 13 άτομα ανά πληθυσμό 100.000 ετησίως.
Μπρος στα κάλλη…
Πολύ συχνά η μόδα μπορεί να αποδειχθεί μέχρι και… ανθυγιεινή. Οι μεγάλες τσάντες, τα στενά παντελόνια, τα ρούχα που αφήνουν ακάλυπτα σημεία του σώματος αλλά κυρίως τα ψηλά τακούνια που θεωρείται ότι προσδίδουν θηλυκότητα μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα.
Το σίγουρο πάντως είναι ότι πολλές είναι οι γυναίκες οι οποίες προκειμένου να ακολουθήσουν τη μόδα και να δείχνουν όσο πιο θηλυκές γίνεται, προτιμούν να κάνουν παρέα με τον… πόνο.
Η μόδα επιτάσσει στην ντουλάπα κάθε γυναίκας να υπάρχει τουλάχιστον ένα ζευγάρι ψηλές γόβες ή ψηλοτάκουνα πέδιλα.
Ωστόσο, η καθημερινή χρήση υποδημάτων με τακούνι άνω των 3 εκατοστών μπορεί να προκαλέσει μία σειρά από παθήσεις κυρίως στο πέλμα. Όπως διευκρινίζουν ειδικοί ποδολόγοι, η πιο συχνή πάθηση εξαιτίας της χρήσης ψηλοτάκουνων είναι η πτώση μεταταρσίου- παραμόρφωση δηλαδή στο κάτω μέρος του πέλματος. Το ψηλό τακούνι, όπως τονίζουν, τροποποιεί γενικότερα τη βάδιση της γυναίκας και μπορεί να επιβαρύνει κι άλλα σημεία του σώματος, όπως για παράδειγμα τα γόνατα ή τη λεκάνη. Οι μεγάλες τσάντες από την άλλη ενδέχεται να είναι η αιτία για πόνους στον αυχένα, ακόμη και επιβάρυνση στη σπονδυλική στήλη.
- Οι 11 δεσμεύσεις της κυβέρνησης για το 2026: Τι προανήγγειλε ο Κωστής Χατζηδάκης από τη Θεσσαλονίκη
- Ο Τραμπ εντείνει την πίεση στην Τεχεράνη: Ανακοίνωσε νέους δασμούς για όποια χώρα συναλλάσσεται με το Ιράν
- Επιμένει το πολικό ψύχος: Νέες χιονοπτώσεις και θερμοκρασίες υπό το μηδέν – Πού χρειάζονται αλυσίδες
