Δίκτυο

Εγκαίνια να τρών΄ κι οι κότες
Γ.Δ.Κ.Σ.

Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη… Και εγκαίνια. Ό,τι βρούνε μπροστά τους το εγκαινιάζουνε. Επί ΠΑΣΟΚ προεκλογικά είχαν εγκαινιάσει στη Θεσσαλονίκη δυοτρεις φορές το Βασιλικό Θέατρο- του ΚΘΒΕ. Επί Νέας Δημοκρατίας, τώρα που ε- ε – έρχονται οι εκλογές- επί θύρας είναι…-, τι να εγκαινιάσουν, τι να εγκαινιάσουν; Που να έχει σχέση και με τον πολιτισμό που τόσο τους απασχόλησε αυτά τα χρόνια τους στην εξουσία; Το βρήκαν! Το «κτιριακό συγκρότημα εργαστηρίων και αποθηκών του ΚΘΒΕ στη Νέα Ραιδεστό»! Ο υπουργός Πολιτισμού κ. Αντώνης Σαμαράς ανεβαίνει στη συμπρωτεύουσα και εγκαινιάζει σήμερα το απόγευμα «ένα σημαντικό έργο υποδομής για το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, προϋπολογισμού 3.000.000 ευρώ» και εμβαδού 3.513,15 τ.μ.

«Το καινούργιο κτιριακό συγκρότημα του ΚΘΒΕ», λέει, «θα συμβάλει στον εκσυγχρονισμό των υποδομών του καθώς εκεί συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο τμήμα του παραγωγικού μηχανισμού του που βρισκόταν μέχρι τώρα διασκορπισμένο. Επιπλέον θα συμβάλει στην εξοικονόμηση πόρων που δίνονταν παλιότερα για το ενοίκιο των αποθηκευτικών χώρων». Ε, άμα είναι έτσι…


Ό,τι «κυκλοφορεί» ανά τη χώρα
Β.Χ.

«Συμμαζεμένα» χρονικά, πολύχρωμα, πολύγλωσσα αλλά όχι και πρωτότυπα, ούτε καν «αποκλειστικά» για τη Θεσσαλονίκη, είναι τα 44α Δημήτρια. Η φερόμενη ως κορυφαία πολιτιστική διοργάνωση της πόλης φέρνει και φέτος στη συμπρωτεύουσα ό,τι «κυκλοφορεί» ανά τη χώρα και γενικώς στα ευρωπαϊκά. Δεν θα χρειαστεί για τις κορυφαίες εκδηλώσεις των Δημητρίων να ταξιδέψει κανείς στη Θεσσαλονίκη (Α. Γκομέζ, Χ. Καρέρας, Λ. Καζάλ, Έκθεση Μιρό, «Πέρσες»). Οι περισσότεροι θα περάσουν δυο- τρεις μέρες πριν ή μετά και από την Αθήνα, την Πάτρα, τη Λάρισα ή όπου αλλού τους «έκλεισαν» οι ατζέντηδες του πολιτισμού που δουλεύουν πριν από τις επιτροπές για τις επιτροπές, πιθανόν και με τις επιτροπές. Συνολικά; 70 μέρες η διάρκεια των εκδηλώσεων (στα συν). 80 συνολικά οι εκδηλώσεις (κυρίως συναυλίες και εικαστικά). 1,5 εκατομμύριο ευρώ ο προϋπολογισμός του δήμου. Α, στα συν (βεβαίως) της φετινής διοργάνωσης και ο πολύγλωσσος (σε εννιά γλώσσες και επιτέλους και στα αλβανικά) κατάλογος των εκδηλώσεων.


Ποιητικές ανησυχίες
Β.Λ.

Ο πολιτικός λόγος είναι ένας ξύλινος λόγος. Πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να ξεφύγει από την ορολογία των πολιτικών και τον ξύλινο λόγο τους, όταν μάλιστα έχει υπάρξει για τρεις δεκαετίες κοινοβουλευτικός- πολιτικός συντάκτης. Ο Κώστας Μαρδάς, όχι μόνον ξέφυγε και ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων («Η Ελλάδα στα δίχτυα των Βάσεων», «Πίσω από τον ήλιο», «Αλέξανδρος Παναγούλης- Πρόβες θανάτου», «Τα Μεγάλα Παιδιά της Βουλής», «Βάσεις, Αίμα και Πετρέλαιο», «17+1 Ονόματα», «ΠροΊμια Πολέμου»), αλλά όλα αυτά τα χρόνια αποτύπωνε στο χαρτί τις ποιητικές ανησυχίες του. Έτσι λοιπόν στο πρώτο ποιητικό βιβλίο του «Αθήνα με Θολό Ποτάμι» (Εκδόσεις Άγκυρα), που κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες, έχει συμπεριλάβει ποιήματα μιας τριακονταπενταετίας, τα οποία έγραφε και κρατούσε στο συρτάρι του από τότε που ήταν φοιτητής στα μεταπολιτευτικά χρόνια μέχρι σήμερα. Και όπως γράφει στον πρόλογο του βιβλίου του ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, «ο Μαρδάς είναι μια βρύση που στάζει αργά αργά για να σε βασανίσει. Ελάχιστοι στίχοι. Δουλεμένοι μέσα σε ποικίλα εργαστήρια, ώσπου να πάρουν την τελική μορφή τους. Σε αυτήν όμως την τελική μορφή τους δεν χωράει τίποτε άλλο. Και ούτε καν περισσεύει. Τα πάντα είναι ζυγισμένα με τη ζυγαριά του χρυσικού που δεν κάνει λάθη, δεν χαρίζει, δεν κλέβει…». Και μόνον οι τίτλοι των ποιημάτων του σε προκαλούν. Άλλα ποιήματα κρύβουν αγωνία, άλλα απελπισία για το αύριο, άλλα ευαισθησία και τρυφερότητα, άλλα αρνήσεις και κάποια μεταφυσικές ανησυχίες. Και όπως γράφει και ο ίδιος στο «Βλέμμα»: «Είναι αργά για να σε σώσω/ μόνο να σε θωρώ μπορώ/ πίσω από μια τοιχογραφία».