Ένας θάνατος στο αρχείο

Η κ. Αγγελική Χρυσανθοπούλου γράφει για τον θάνατο τη μητέρας της:

«Έχει συμπληρωθεί ένας χρόνος από τότε που μοτοσυκλέτα παρέσυρε τη μητέρα μου, έξω από το σπίτι της, σε δρόμο με νησίδα, τη σκότωσε επιτόπου και ο οδηγός την εγκατέλειψε. Αυτόπτες μάρτυρες κατέθεσαν στο αρμόδιο Τμήμα της Τροχαίας Ελληνικού τα στοιχεία του αριθμού, τον τύπο και το χρώμα της μοτοσυκλέτας. Εντούτοις, και μολονότι ο διοικητής του Τμήματος με βεβαίωνε ότι “είναι ζήτημα τιμής για μας να τον βρούμε”, δεν υπήρξε κανένα αποτέλεσμα· έξι μήνες αργότερα έβαλαν τον φάκελο στο αρχείο.

Το χειρότερο είναι ότι παρά τις συνεχείς έως και οχληρές επισκέψεις στο εν λόγω Τμήμα της Τροχαίας, τις δικές μου και του αδελφού μου που ζει στην Αμερική και έκανε ταξίδια επί τούτου, ποτέ δεν μου είπαν το παραμικρό για το τι έχουν κάνει γι΄ αυτήν την υπόθεση.

Έγραψα αυτήν την επιστολή- διαμαρτυρία έναν χρόνο μετά, από εσωτερική μου ανάγκη να τιμήσω τη μνήμη της μητέρας μου· γιατί από κρατικούς μηχανισμούς που περίμεναν να βρέξει και γι΄ αυτό δεν προμηθεύτηκαν πυροσβεστικά ελικόπτερα δεν μπορεί να περιμένει κανείς κάτι καλό, μια πειστική απάντηση έστω».