Παράδεισος για σέρφινγκ

Η Κάρπαθος είναι μια οροσειρά που ταξιδεύει στη θάλασσα. Τα απότομα βουνά γκρεμίζονται στη θάλασσα στολισμένα, συχνά, με πευκοδάση και μόλις φτάσουν στα ζωντανά νερά σκάνε χαμόγελα στο άντρο του Ποσειδώνα, το Καρπάθιο Πέλαγος. Όμως, η Κάρπαθος δεν είναι μόνο τόπος. Έχει και ψυχή. Και η ψυχή της είναι οι άνθρωποι και ο πολιτισμός τους τον οποίο κρατούν σφιχτά
δεμένο με τις παραδόσεις τους, όχι μόνο στη γνωστή Όλυμπο, αλλά σε όλο το νησί!
Στην άκρη της αμμουδιάς του κόλπου του Βρόντη, στη σκιά της ακρόπολης του αρχαίου Ποτίδαιου, τα Πηγάδια, η πύλη της Καρπάθου, έχουν πολύ σύγχρονη όψη. Καινούργια, πολυώροφα κτίρια, έχουν πιάσει έναν τόπο που πάντα υπήρξε κέντρο της ζωής του νησιού. Και φυσικά είναι και τώρα. Οι τρεις παράλληλοι με την αποβάθρα κεντρικοί δρόμοι της αγοράς σφύζουν από ζωή. Ανάμεσα στα μοντέρνα κτίσματα υπάρχουν και κάποια νεοκλασικά, πινελιές των περασμένων καιρών.

Κατάλοιπα της ιταλικής κατοχής στα Δωδεκάνησα είναι δύο ξεχωριστά κτίρια, το επαρχείο και το λιμεναρχείο , δείγματα της αρχιτεκτονικής του Μεσοπολέμου. Στην άκρη των Πηγαδιών υπάρχουν τα ερείπια της Άφωτης, κάποιες κολόνες και λιθανάγλυφα της παλαιοχριστιανικής βασιλικής της Αγίας Φωτεινής του 6ου αιώνα, τα οποία αποτελούν ωραία εικόνα καθώς προβάλλονται πάνω στην πολιτεία, στο βάθος του κόλπου.