Αντίο σε έναν «πολυγραφότατο» μοντέρ

Το μοντάζ μπορεί να είναι από τα πλέον παραγνωρισμένα στο ελληνικό σινεμά, αλλά λίγα ονόματα μοντέρ έχουν μείνει στην ιστορία του. Όπως αυτό του Γιώργου Τριανταφύλλου που έφυγε στα 65 του ύστερα από μακρόχρονη ασθένεια.

Γεννημένος το 1944 στην Αθήνα, μπήκε από παιδί στα στούντιο της Φίνος Φιλμς και σημάδεψε με την τέχνη του στο μοντάζ τόσο το εμπορικό ελληνικό σινεμά του ΄60 όσο και τον Νέο Ελληνικό Κινηματογράφο. Ξεκίνησε από την «Τραγωδία του Αιγαίου» του Βασίλη Μάρου και το «Μέχρι το πλοίο» του Αλέξη Δαμιανού το 1966 και έκλεισε τον κύκλο του μόλις πριν από λίγους μόλις μήνες με το «Without» του Αλέξανδρου Αβρανά, για το οποίο κέρδισε το τελευταίο του βραβείο. Μέχρι σήμερα είχε συλλέξει πάμπολλα βραβεία για ταινίες όπως «Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας», «Η Χρυσομαλλούσα», «Λούφα και Παραλλαγή», «Η ηλικία της θάλασσας», «Εφήμερη πόλη», «Τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων», «Εν θερμώ», «Τριάδα». Στις επιτυχίες του λογαριάζονται ταινίες όπως «Ο παράς κι ο φουκαράς», «Τρούμπα 67», «Άρπα Κόλλα», «Νετρίνο» και τελευταία «Το Λιβάδι που δακρύζει» του Θόδωρου Αγγελόπουλου και το «Πεθαίνοντας στην Αθήνα» του Νίκου Παναγιωτόπουλου. Για ένα διάστημα εργάστηκε και στην Αμερική με παραγωγό τον Νίκο Μαστοράκη. Κηδεύεται σήμερα από τον Άγιο Τρύφωνα, στο Νεκροταφείο Κηφισιάς.