Οι Έλληνες του εξωτερικού

Ο δρ Μάρκος Κλωνιζάκης, ερευνητής του Πανεπιστημίου Σέφιλντ Χάλαμ, γράφει σχετικά με τη συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού στις εκλογές:

«Έχοντας ξαναψηφίσει στο παρελθόν στις ευρωεκλογές, θεωρούσα ότι η διαδικασία θα παρέμενε σχετικά απλή: μια αίτηση, μια φωτοτυπία διαβατηρίου και έγκαιρη αποστολή τους στην πρεσβεία μας στο Λονδίνο, κάτι που βέβαια εξυπηρετεί απόλυτα τους πολλούς Έλληνες που μένουν μακριά από την πρωτεύουσα ή που δουλεύουν τις ώρες που η πρεσβεία μας είναι ανοικτή και κάτι το οποίο είχε συμβεί και στο παρελθόν (συγκεκριμένα στις προπροηγούμενες ευρωεκλογές).

Με λύπη μου διαπίστωσα ότι η διαδικασία είχε αλλάξει: η κατάθεση της αίτησης πρέπει να γίνει είτε μέσω πληρεξουσίου (για όσους έχουν γνωστούς) είτε προσωπικά στην πρεσβεία, πράγμα που σημαίνει μια μέρα άδεια από τη δουλειά, 3-4 ώρες ταξίδι προς το Λονδίνο (με μεγάλο κόστος), αναμονή στην ουρά, κατάθεση της αίτησης κι επιστροφή.

Ύστερα από δεκάδες (κυριολεκτικά) τηλεφωνήματα στην πρεσβεία μας στο Λονδίνο, κατάφερα και βρήκα τον κύριο Δασκαλάκη, τον υπεύθυνο της ελληνικής πρεσβείας επί της διαδικασίας. Αυτός, ευγενικά είναι αλήθεια, με παρέπεμψε έπειτα από αρκετή ώρα συζήτησης στο τιμητικό προξενείο, στα περίχωρα του Λιντς, στο οποίο όμως και πάλι η κατάθεση της αίτησης θα έπρεπε να γίνει προσωπικά, κάτι που αν και μειώνει την απόσταση (από 4 σε περίπου 2 ώρες), δεν αναιρεί το γεγονός ότι θα πρέπει να πάρει, όποιος θέλει να ψηφίσει, άδεια από τη δουλειά κάποια ώρα και μέρα που να βολεύει τον πρόξενο (μιας και το προξενείο είναι τιμητικό, δεν υπάρχουν υπάλληλοι και ο πρόξενος δικαιολογημένα πρέπει να τρέξει για να βγάλει τον επιούσιο). Όταν επισήμανα αυτό το γεγονός στον κύριο Δασκαλάκη, το νόημα των λεγομένων του ήταν “τι να κάνουμε, κύριε, κοντά σας είναι το Λιντς, πηγαίνετε εκεί, διαφορετικά μην ψηφίσετε”, γεγονός που σίγουρα δεν είναι και πολύ ενθαρρυντικό».