Μολαταύτα, η ζωή μέσα στην Πράσινη Ζώνη της Βαγδάτης- αυτήν που οι ίδιοι οι Ιρακινοί αποκαλούν «Σμαραγδένια Πόλη»- δεν μπορούσε να συγκριθεί με τη ζωή στην υπόλοιπη Βαγδάτη. Σε μηδέν χρόνο, οι εισβολείς δημιούργησαν μια «Μικρή Αμερική», μεταφέροντας από την πατρίδα αυτούσιες τις μουσικές τους, τις ταινίες τους, τα φαγητά τους (ακόμη και την προκλητική για τους μουσουλμάνους κατανάλωση χοιρινού), τα μαθήματα χορού σάλσα, τα μαθήματα γιόγκα έως και τις τακτικές συνεδρίες ανάγνωσης της Βίβλου. «Η αληθινή Βαγδάτη», γράφει ο δημοσιογράφος- «τα σημεία ελέγχου, τα βομβαρδισμένα κτίρια, τα απίστευτα μποτιλιαρίσματα που σε ακινητοποιούσαν- φαινόταν να είναι άλλος κόσμος. Οι κόρνες, οι πυροβολισμοί, το κάλεσμα του μουεζίνη για προσευχή δεν διαπερνούσαν ποτέ τα τείχη. Οι κάτοικοι του παλατιού σε ελάχιστες περιπτώσεις είχαν δει τον φόβο στα πρόσωπα των Αμερικανών στρατιωτών. Ο αποπνικτικός καπνός από την έκρηξη ενός αυτοκινήτου-βόμβα δεν γέμιζε τον αέρα. Η τριτοκοσμική φτώχεια και η αναρχία που θύμιζε Άγρια Δύση, οι οποίες μάστιζαν μία από τις αρχαιότερες πόλεις του κόσμου, βασίλευαν γύρω από τα τείχη, αλλά στο εσωτερικό επικρατούσε η τέλεια οργάνωση μιας αμερικανικής κοινότητας».

Σχόλια
Γράψτε το σχόλιό σας
50 /50
2000 /2000
Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google.