Το αρχοντοχώρι με τις αρκούδες

Φωλιασμένο σε ένα πυκνό δάσος οξιάς πίσω από ένα οροπέδιο του Βιτσίου, το Νυμφαίο μοιάζει να φυλάει καλά κρυμμένα τα μυστικά του. Φτιαγμένο μόνο από πέτρα πελεκητή, το αυθεντικό βλαχοχώρι με τα λιθόστρωτα καλντερίμια και τα εκπληκτικά αρχοντικά υπόσχεται μοναδική φιλοξενία σε ατμόσφαιρα άλλων εποχών
O φιδογυριστός δρόμος στη βουνοπλαγιά του Βιτσίου φτάνει ώς τα 1.350 μέτρα και καταλήγει λίγο έξω από το Νυμφαίο. Το διάσημο αρχοντοχώρι μόλις που διακρίνεται. Η πάλαι ποτέ Νιβεάστα (όπως ήταν η παλιά ονομασία του οικισμού και σήμαινε νύφη, αθέατη και «όπου μένει το χιόνι») παραμένει μέχρι και σήμερα καλά κρυμμένη λόγω της θέσης της. Ανήκει όμως αναμφισβήτητα στη λίστα των δημοφιλέστερων ορεινών προορισμών της χώρας. Η ιστορία του χωριού αρχίζει το 1386 όταν κατοικήθηκε από Βλάχους, οι οποίοι χάρη στο εμπορικό τους δαιμόνιο το μεταμόρφωσαν σε αξιοζήλευτο αρχοντοχώρι. Στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν οι κάτοικοί του απώθησαν τους επιδρομείς, μετονομάστηκε σε Νέβεσκα (που σημαίνει «σαν εμάς δεν έχει»). Την ονομασία Νυμφαίο την πήρε μόλις το 1929.

Πριν από 25 χρόνια τίποτα δεν θύμιζε το άλλοτε πλούσιο βλαχοχώρι, αφού στα χρόνια του Εμφυλίου και μετέπειτα γνώρισε την εγκατάλειψη από τους κατοίκους του. Τα περισσότερα από τα σπίτια του χωριού είχαν καταρρεύσει, αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90 το Νυμφαίο άρχισε να αναγεννιέται μέσα από τις στάχτες του. Πολλά σπίτια αναστηλώθηκαν αναδεικνύοντας την αλλοτινή αρχοντιά τους. Τα καλντερίμια φτιάχτηκαν ξανά και οι παραδοσιακοί ξενώνες συνέβαλαν αποφασιστικά στη ραγδαία τουριστική ανάπτυξη. Όλα έχουν δημιουργηθεί με μεράκι και σύνεση, όπως οι στέγες από λαμαρίνα για να διευκολύνουν την απομάκρυνση του χιονιού. Κάπως έτσι το Νυμφαίο εξελίχθηκε- και όχι άδικα- σε έναν από τους σπουδαιότερους διατηρητέους παραδοσιακούς οικισμούς της Ελλάδας.

Η αρχοντική όψη του αποκαλύπτεται μόλις αφήσετε το αυτοκίνητο στην είσοδο του οικισμού και πατήσετε το πόδι σας στα λιθόστρωτα δρομάκια του. Εξάλλου μόνο πεζή μπορείτε να ανακαλύψετε τη μαγεία που κρύβει σε κάθε γωνιά του. Περνάτε κάτω από τη μικρή γεφυρούλα που ενώνει δυο πέτρινα αρχοντόσπιτα και αμέσως νιώθετε ότι ο χρόνος έχει σταματήσει αιώνες πριν. Ανηφορίζοντας τον κεντρικό δρόμο, τα θαυμάσια οικήματα, σμιλεμένα μόνο από πέτρα, κλέβουν τις εντυπώσεις. Σύντομα θα φτάσετε στην πλατεία όπου συγκεντρώνονται ορισμένα εστιατόρια και καφενεία, αλλά μην υποκύψετε ακόμη στον πειρασμό να χαλαρώσετε σε κάποιο από αυτά. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η Νίκειος Σχολή, το μεγαλοπρεπές κτίριο με τον πύργορολόι να μετρά αδιάκοπα τους αιώνες από την ίδρυσή της. Αξίζει να ανηφορίσετε ώς την εκκλησία του Αγίου Νικολάου του 14ου αιώνα, η οποία αναστηλώθηκε το 1867 με πελεκητή πέτρα. Μετά την πυρπόλησή της το 1947 αναστηλώθηκε εκ νέου τη δεκαετία του ΄50, όπως και πρόσφατα κατά τη διετία 2000- 2002. Παραδίπλα, το εντυπωσιακό Σπίτι των Χρυσικών της Νεβέσκας φιλοξενεί σήμερα το Μουσείο Αργυροχρυσοχοΐας, Λαογραφίας και Ιστορίας, όπου θα θαυμάσετε την πλούσια παράδοση του τόπου στην τέχνη της αργυροχρυσοχοΐας.