«Κατάφερνα τα πάθη μου να τα κάνω μουσική»

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΕΙΤΑΙ ΤΟ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ
ΟΝΕΙΡΟ ΕΝΟΣ ΜΥΘΟΥ; Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΕΡΝΙΚΟΣ
ΤΟ ΑΠΟΤΟΛΜΗΣΕ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ, ΠΟΥ
ΘΑ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ
ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 15 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ. ΑΦΟΡΜΗ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ
ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΥΘΩΝ
Ένα ταξίδι στον μουσικό μύθο της ζωής του Μάνου Χατζιδάκι, στη συνάντησή του με την παγκόσμια επιτυχία και αναγνώριση, στην επίμονη άρνησή του για το Όσκαρ που του έφεραν τα «Παιδιά του Πειραιά» και την «επιμονή του να απευθύνεται στην ονειρική διάσταση του ανθρώπου και να δείχνει τον δρόμο προς την ελευθερία και το ασυμβίβαστο» επιχειρεί ο Δημήτρης Βερνίκος με το βραβευμένο ντοκιμαντέρ του «Μάνος Χατζιδάκις – Είδωλο στον καθρέφτη». Φιλμ που βραβεύτηκε στο 10 Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και κέρδισε το 2ο βραβείο ποιότητας ταινίας ντοκιμαντέρ του υπουργείου Πολιτισμού 2008.

info

● «Μάνος ΧατζιδάκιςΕίδωλο στον καθρέφτη», η ταινία του Δημήτρη Βερνίκου θα προβάλλεται από 15 Ιανουαρίου στους κινηματογράφους. ● Μάνος Χατζιδάκις: «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι», Εκδόσεις Ίκαρος, σελ. 264. Τιμή: 16,20 ευρώ.
● Στο Ίντερνετ: http:
//www. hadjidakis.gr

Μάνος Χατζιδάκης, ίσον; «Η κορυφαία μουσική έκρηξη του 20ού αιώνα στην ελληνική κοινωνία. Ένας δημιουργός που η επαναστατική του φιλοσοφική ήταν στάση καθημερινής ζωής. Αυτή η φιλοσοφική θεώρηση τον έκανε να βγαίνει και να τα βάζει με όλους και με όλα τα κακώς κείμενα» μας λέει ο Δημήτρης Βερνίκος, ένα από τα «παιδιά» του Μάνου Χατζιδάκι για τον Έλληνα συνθέτη- του οποίου το τραγούδι «Τα παιδιά του Πειραιά» ανακηρύχθηκε το 1982 ένα από τα 10 δημοφιλέστερα τραγούδια του 20ού αιώνα!

Κι ενώ ο συνθέτης κανόνιζε με τον Δημήτρη Βερνίκο να πάνε στη Φρανκφούρτη για να παραλάβει αυτό το βραβείο και η απονομή να καταγραφεί από τη γερμανική τηλεόραση, ο Μάνος δεν πήγε. Όπως είχε κάνει και στις 18 Απριλίου του 1961 που δεν πήγε στη Σάντα Μόνικα να παραλάβει το Όσκαρ τραγουδιού- κάτι που μέχρι τότε συνέβαινε για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού! Ανυπότακτος για πάντα. Ο «άγνωστος» Μάνος
Την πιο ζωντανή περίοδο της προσωπικής ζωής και της δημιουργικής περιόδου του Χατζιδάκι, από το 1944 μέχρι και τη μεταπολίτευση, διατρέχει το ντοκιμαντέρ του Δημήτρη Βερνίκου. Πολλές στιγμές και γεγονότα αυτής της περιόδου φωτίζονται για πρώτη φορά ή αναφέρονται από τον ίδιο τον συνθέτη με αποκαλυπτική, όπως πάντα, διάθεση.

Η Κατοχή, ο Εμφύλιος, τα πέτρινα μετεμφυλιακά χρόνια, η συντηρητική μεταπολεμική καθημερινότητα, η ομοφυλοφιλία του, η Αμερική και η σύγκρουσή του με το Χόλιγουντ και η επιστροφή του στην Ελλάδα αναδύονται μέσα από τα πλάνα της ταινίας. Επιλέγουμε μερικά στιγμιότυπα από την ιστορία του «μουσικού ονειροποιού», όπως αποκαλεί ο Δημήτρης Βερνί

Δολοφονούνται πολίτες και η πολιτεία αγανακτεί διότι υπάρχουν μερικά ζωντανά της κύτταρα που αντιδρούν άτεχνα, ανοργάνωτα, ίσως με αφέλεια, σ΄ όλην αυτή την οργανωμένη κρατική ασχήμια, αντί να βλογάμε τον Θεό που βρίσκονται ακόμη μερικοί που δεν συνήθισαν στην “παρουσία του τέρατος”

(από άρθρο του, τον Μάιο του 1986 στο περιοδικό «Το Τέταρτο»)

κος τον Μάνο Χατζιδάκι: ● «Έτρεφε την οικογένειά του ο Μάνος όταν ήταν στα δεκαπέντε του, πότε έγραφε μουσική δεν το πήραμε ποτέ είδηση» θυμάται η σκηνογράφος- γνωστή στο Χόλιγουντ- Ντένυ Βαχλιώτη.

● «Με την απελευθέρωση, ο Μάνος μαζί με τον Νίκο Συνοδινό γράφουν ένα ορατόριο. Τα λόγια ήτανε “Δεν είμαστε σκλάβοι, δεν είμαστε δούλοι, στα στήθη η καρδιά μας ελεύθερη χτυπά”» εξιστορεί η Ελένη Αρβελέρ.

● «”Είμαι ερωτευμένος με τη Λάουρα. Πάω να δω τη Λάουρα…”» έλεγε συνέχεια», θυμάται ο Νίκος Κούνδουρος, «και μια φορά λέω, βρε τον κερατά, ποια είναι αυτή Λάουρα, θα πάω να τον παρακολουθήσω με τη μηχανή να δω πού εξαφανίζεται, αλλά ο Νίκος Γκάτσος με το γνωστό χιούμορ του μου απαντάει “κάτσε εδώ που είσαι, μην μπαίνεις στο κόπο, Λάουρα είναι ο… ίδιος”»!

Ποιος είναι τελικά ο στόχος του ντοκιμαντέρ;

«Ήθελα να δώσω μια λιτή και με γοργούς ρυθμούς ακριβή εικόνα της προσωπικότητας και του έργου του Μάνου. Ο ίδιος θα ήθελε το αποτέλεσμα σεμνό, ακριβές, χωρίς φιοριτούρες και περιττολογίες» λέει ο Δημήτρης Βερνίκος.

Και σήμερα,τι έχει να πει στον κόσμο η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι;

«Ο Μάνος απορροφούσε τον εξωτερικό κόσμο, τον έκανε δικό του και μας τον χάριζε ξανά μέσα από τους μουσικούς του μύθους. Όταν ταυτιστούμε με τους μύθους του, νιώθουμε το κρυμμένο τους μυστικό, ανακαλύπτουμε την μορφή του Μάνου, αλλά και τον δικό μας τον εαυτό, γιατί η μουσική του μας εμπεριέχει».