«Πωλείται νησί 3.500 στρεμμάτων στη Σαρωνίδα. Προνομιακή θέση, πλήρης φάκελος, απόλυτη εχεμύθεια, άμεσα διαθέσιμο, έναντι 120.000.000 ευρώ. Και ιδιωτικό νησί 82.000 τ.μ., μεταξύ Πάτμου-Λέρου-Λειψών, με πεντακάθαρους τίτλους, προοπτικές χρήσης, δυνατότητες για ιδιωτική μαρίνα, ηλεκτροδότηση και λοιπές παροχές, κτίζει 14.000 τετραγωνικά. Τιμή συζητήσιμη κατόπιν ραντεβού…».
Υπόσχονται επίγειους παραδείσους σε Έλληνες ή και ξένους Κροίσους. Εν μέσω διεθνούς οικονομικής κρίσης, μεσιτικά γραφεία συνεχίζουν με αγγελίες τους να εξάπτουν τη φαντασία, να κρατούν «ζεστό» το όνειρο απόκτησης ενός ιδιωτικού νησιού, με καταπράσινες, καταπληκτικές παραλίες, εξασφαλισμένα κι όλα τα υπόλοιπα αναγκαία: από ρεύμα και νερό, μέχρι και σταθερό τηλέφωνο. Πλέον και σε ακόμα πιο… συμφέρουσα τιμή, καθώς η τρέχουσα χρηματοπιστωτική συγκυρία ρίχνει προς τα κάτω και τα κασέ στις αγοραπωλησίες μικρών νησιών ή βραχονησίδων. «Γενικά, η αγορά ακινήτων δεν πάει καλά. Ακόμα και στα νησιά, τον τελευταίο χρόνο οι πωλητές τους έχουν ρίξει τις τιμές πάνω από 10%, θα τις ρίξουν κι άλλο…», εκτιμά ο πρόεδρος των Κτηματομεσιτών Αττικής κ. Γιάννης Ρεβύθης, επικεφαλής της Ελληνικής Κτηματομεσιτικής. Ο ίδιος έχει να διαπραγματευτεί προς πώληση μια ντουζίνα νησιών σε Ιόνιο, Αιγαίο, Χαλκιδική και Κορινθιακό, για λογαριασμό των ιδιοκτητών τους. «Ξεκινούν από 1.000.000 ευρώ, για βραχονησίδα 50 στρεμμάτων και φτάνουν ώς και τα 25.000.000 ευρώ, για 1.800 στρέμματα στο Ιόνιο. Το μέσο κόστος αγοράς τους παραλληλίζεται πια με την απόκτηση μιας αξιόλογης βίλας στα βόρεια ή τα νότια προάστια της Αττικής…», υποστηρίζει.
Στην Καραϊβική. «Μονόπολη»-business και για τον κ. Λευτέρη Κωλέττη, υπεύθυνο του μεσιτικού γραφείου Ιnvictus Real Εstate, που διαχειρίζεται 30 νησιωτικές εκτάσεις προς πώληση, εγχώριες ή ακόμα και στην Καραϊβική, τις Μπαχάμες και Παρθένους Νήσους, Αντίγκουα ή και Σεϋχέλλες! «Υπάρχει ζήτηση από συγκεκριμένες κατηγορίες αγοραστών, οι οποίοι φυσικά και έχουν την ανάλογη οικονομική επιφάνεια. Κατά 80% πρόκειται για Έλληνες επιχειρηματίες, ειδικά από την Κρήτη, που ζητούν κυρίως νησιά του εξωτερικού.
Στην παρούσα οικονομική ύφεση, βέβαια, το συζητούν αρκετά, είναι διστακτικοί να τοποθετήσουν ένα σοβαρό ποσό χρημάτων εκτός συνόρων και έχουν παγώσει τα πράγματα», διαπιστώνει. Οι υποψήφιοι αγοραστές ζητούν, όπως λέει, να ενημερωθούν για ελληνικά ιδιωτικά νησιά σε ποσοστό 70%, έναντι των ξένων εκτάσεων. «Τουριστικοί όμιλοι και εταιρείες ενδιαφέρονται για κατασκευές, όπως resorts spa ή οικισμούς VΙΡ, πάνω σε αυτά. Διασημότητες, εφοπλιστές ή άλλοι με ισχυρό οικονομικό υπόβαθρο επιθυμούν να τα αγοράσουν, απλά για να κάνουν το κομμάτι τους, περισσότερο για λόγους εντυπωσιασμού…». Τα μηδενικά που συνοδεύουν τα deals για την πώληση ενός εξωτικού νησιού, προκαλούν… ίλιγγο. «Πουλάμε επώνυμα ιδιωτικά νησιά από 250-20.000
στρέμματα, σε τιμές από 5.000.000-90.000.000 ευρώ. Δίνουμε νησί στην Καραϊβική περίπου 80.000 τετραγωνικά, προς 100.000.000 ευρώ, άλλο μικρότερο εκεί με 6.000.000 ευρώ».
«Θολοί οι τίτλοι ιδιοκτησίας»
Ζητούμενο, πριν και έπειτα από κάθε αγοραπωλησία ενός ελληνικού νησιού είναι η χρήση του, τονίζουν οι ελάχιστοι Έλληνες μεσίτες που αποφασίζουν να ασχοληθούν με το αντικείμενο. «Αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα δεν υπάρχει το πολεοδομικό και νομοθετικό πλαίσιο για την ανάπτυξη κι αξιοποίηση αυτών των μικρών νησιών- κάποια στιγμή στο μέλλον προφανώς και θα αλλάξουν τα ισχύοντα στην Ε.Ε. και θα επιτρέπονται τουριστικές δραστηριότητες.
Προς το παρόν, ο αγοραστής μπορεί απλά να το αγοράσει ως μακροπρόθεσμη επένδυση-μελλοντική μεταπώλησή του ή και για να κτίσει νόμιμα μια μικρή κατοικία, αρκεί να μην πρόκειται για αρχαιολογικό χώρο ή δασική έκταση και το κυριότερο να αποδεικνύεται η ιδιοκτησία του νησιού με καθαρούς τίτλους…», σημειώνει ο κ. Ρεβύθης και μιλά για «μόνιμα θολό ιδιοκτησιακό τοπίο» στις νησιωτικές αγοραπωλησίες. «Έρχονται και μας βρίσκουν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες, μιλούν για νησιά-κληρονομιές τους ή εμφανίζουν και συμβόλαια-τίτλους, ακόμα κι από τα τέλη του 1800. Προσωπικά, θεωρώ ότι μόνο στις μισές από τις 200-300 ιδιωτικές, επί συνόλου 3.500 ελληνικών, κατοικημένων ή μη, νησίδων ή βραχονησίδων, οι φερόμενοι ως ιδιοκτήτες τους έχουν όντως τίτλους κρυστάλλινους. Θέλει, δηλαδή, εξαντλητικό κι επίπονο ψάξιμο η αναζήτηση της πραγματικής κυριότητας, ώσπου να εξασφαλιστεί ο πλήρης φάκελος και να ολοκληρωθεί η αγοραπωλησία…». «Ακριβώς για τον λόγο αυτό, παρά τις σχετικές κρούσεις και mails από μεσίτες του εξωτερικού, που ζητούν λίστα των προς πώληση νησιών μας, τελικά είναι ελάχιστοι όσοι τα αγοράζουν. Το τελευταίο το δώσαμε πριν από δύο χρόνια: Κύπριος, πληρώνοντας 5.500.000 ευρώ, αγόρασε νησίδα 1.200 στρεμμάτων στις Σποράδες…».
Από τον Ωνάση στον Τερλέγκα
Δεκαετίες ολόκληρες τώρα, ελληνικά ή και ξένα νησιά έχουν στην ιδιοκτησία τους Έλληνες γόνοι εύπορων οικογενειών, επιχειρηματίες και εφοπλιστές, από τον Ωνάση και τον Νιάρχο, μέχρι τους νεώτερους Λιβανό, Τσάκο, Χατζηιωάννου κι αρκετούς άλλους. Τη βραχονησίδα Ρήνεια, 1.000 στρεμμάτων, δήλωνε επί σειρά ετών στο πόθεν έσχες της στη Βουλή, η υπουργός Απασχόλησης Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, ενώ και η νησίδα Σκορπίδι στη Λευκάδα, ανήκει στον βουλευτή Σπήλιο Λιβανό. Ο τραγουδιστής Βασίλης Τερλέγκας φέρεται ως κληρονόμος νησιού στο σύμπλεγμα των Εχινάδων στο Ιόνιο, όπως και η κόρη του διάσημου ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο, που διαθέτει νησί στο σύμπλεγμα των Πεταλιών, απέναντι από το Μαρμάρι της Εύβοιας.
«Από το ΄48 κάνουμε τις διακοπές μας στο νησί μας»
«Στην οικογένειά μας το νησί Πάτροκλος ανήκει ουσιαστικά από το 1948 και τυπικά από το 1961», λέει στα «ΝΕΑ» ο δικηγόρος κ. Πέτρος Γιατράκος. Το νησί Πάτροκλος παλαιότερα γνωστό και ως Γαϊδουρονήσι μεταβιβάστηκε από την οικογένεια Μπενάκη στην οικογένεια Γιατράκου. Βρίσκεται στα ανοικτά του Σουνίου και καλύπτει έκταση 4.200 στρεμμάτων. Πριν από μερικά χρόνια επρόκειτο να περάσει σε ισραηλινό κατασκευαστικό όμιλο τουριστικών επενδύσεων και στην υπόθεση αγοραπωλησίας του είχε εμπλακεί ως και το όνομα του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ, Αριέλ Σαρόν.
«Πράγματι, είχαν τελειώσει οι διαπραγματεύσεις με τον επιχειρηματία Ντέιβιντ Άπελ, στην εταιρεία του οποίου είχε μετοχές και ο γιος του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ, Σαρόν», λέει ο κ. Γιατράκος. «Ωστόσο, παρουσιάστηκε το πρόβλημα υγείας του πατέρα μου και αναγκαστήκαμε να φύγουμε για 1 χρόνο στις ΗΠΑ. Στο μεσοδιάστημα άλλαξε η ισραηλινή κυβέρνηση και δεν είχε την κατάλληλη στήριξη ο Άπελ για να προχωρήσει στην επένδυση των 5 δισ. ευρώ». Στα φιλόδοξα σχέδια που υπήρχαν για τον Πάτροκλο ήταν μέχρι και η κατασκευή υποθαλάσσιας οδικής σύνδεσής του με τη χερσόνησο της Λαυρεωτικής. Προς το παρόν, εξακολουθεί να αποτελεί τόπο θερινών διακοπών της οικογένειας Γιατράκου.
«Ναυμαχία» δήμου – επενδυτών για 4 νησίδες στο Μανταμάδο Λέσβου
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΠΕΛΛΗ ΓΙΑΚΟΥΜΗ
«Στο σφυρί» έχουν βγει εδώ και περίπου ένα χρόνο τέσσερα νησάκια του συμπλέγματος Τοκμάκια, ανοιχτά του Δήμου Μανταμάδου στη Λέσβο. Οι ιδιοκτήτες τους θέλουν να πουλήσουν αυτούς τους μικρούς παραδείσους και οι προτάσεις που έχουν κατατεθεί από Έλληνες και ξένους επενδυτές, δεν είναι λίγες. Ο Δήμος Μανταμάδου σχεδιάζει να διεκδικήσει την κυριότητα των νησιών.
Εδώ και τουλάχιστον 50 χρόνια οι βραχονησίδες Τοκμάκια στην περιοχή του Μανταμάδου νοικιάζονταν από τους ιδιοκτήτες τους σε βοσκούς. Όταν πρόσφατα έληξε το συμβόλαιο ενοικίασής τους, η οικογένεια η οποία κατέχει το μεγαλύτερο ποσοστό στην ιδιοκτησία και των τεσσάρων νησιών ανέθεσε σε μεγάλες κτηματομεσιτικές εταιρείες της Αθήνας την πώλησή τους.
Το μεγαλύτερο από τα τέσσερα νησιά, ο Μπαρμπαλιάς, με έκταση 1.090 στρεμμάτων, πωλείται στην τιμή των 7 εκατ. ευρώ.
«Συζητάμε με Ρώσους επενδυτές. Προσπαθούμε να πουλήσουμε τα νησιά αυτά σε ανθρώπους που θα τα αξιοποιήσουν τουριστικά και θα κάνουν καλό στον τόπο», τονίζει ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Remax κ. Μίλτος Βογιατζής. Ο δήμαρχος Μανταμάδου κ. Στέφανος Αποστόλου τονίζει ότι ο δήμος δεν σταματά τις προσπάθειες για να διεκδικήσει κυριότητα των νησιών. «Έχουμε ετοιμάσει ήδη φάκελο για το θέμα αυτό, ώστε τα Τοκμάκια να περιέλθουν στον δήμο ή στο Δημόσιο». Τα νησιά αυτά έχουν χαρακτηριστεί «καταφύγιο άγριας ζωής» και έχουν ενταχθεί στις SΡΑ (Special Ρrotected Αreas) για την ορνιθοπανίδα.







