Η Αθήνα που τρελαίνει

Συμβαίνει κάτι στην Αθήνα σήμερα που περιμένει να τον εκπλήξει;

«Την Αθήνα την αγαπάω.

Εδώ γεννήθηκα, τη γύρισα, την έζησα πάρα πολύγιατί δεν ήμουν και του σπιτιού- αλλά δεν μ΄ αρέσει. Αυτή η πίεση, η ένταση, με βγάζει από τον εαυτό μου. Βλέπεις γύρω σου τρελούς, που σε κοιτάζουν σαν τρελό.

Κανείς δεν σέβεται τον άλλο. Οδηγείς και βρίζεις. Περπατάς και σε βρίζουν. Φταίει και το γεγονός πως πυκνοκατοικήθηκε ασφυκτικά. Θυμάμαι τις βραδιές μετά τις πρόβες που κάναμε με τη Λαμπέτη στη “Μικρή μας Πόλη”, στο “Διονύσια”.

Πόσο απολαμβάναμε τις διαδρομές μας έως τον Άγιο Νικόλαο και τα Εξάρχεια, είτε συνοδεύοντας κάποιον είτε για να κουβεντιάσουμε περπατώντας στους άδειους δρόμους αργά αργά, ήρεμα. Τώρα πάνε αυτά. Δεν περιμένω θετικές εκπλήξεις. Ίσως μόνο από το θέατρο.

Βλέπω ωραία πράγματα και πιστεύω ότι η νέα γενιά είναι καλύτερη από τη δική μου, πιο ενημερωμένη, πιο ανήσυχη, πιο προβληματισμένη. Παλιά υπήρχαν μόνο το “Θέατρο Τέχνης” και το Εθνικό.

Σήμερα υπάρχουν πάρα πολλά. Καλύτερα και αθλιότερα».

Ομπάμα ή Μακέιν;

«Ομπάμα χωρίς δεύτερη σκέψη. Όχι επειδή είναι Δημοκρατικός, αλλά γιατί δεν είναι λευκός. Και Ρεπουμπλικανός να ΄τανε, συναισθηματικά μού βγαίνει να γίνει ένας μαύρος πρόεδρος της Αμερικής».