Το κέντημα της Κουτσοχέρως

Λίγο έξω από την Καρυά βρίσκεται το Μουσείο Κεντημάτων , ίσως από τα πιο ιδιαίτερα μουσεία που υπάρχουν στην Ελλάδα. Και αυτό γιατί πρόκειται για ένα «προσωπικό» μουσείο, μικρό σε έκταση αλλά μεγάλο σε συναισθήματα και κληρονομιά.

Η Μαρία Σταύρακα έχασε το δεξί της χέρι όταν ήταν 10 χρόνων. Αυτό όμως δεν την εμπόδισε να γίνει η καλύτερη «κεντήστρα»του χωριού. Η θέληση της να ζήσει τη ζωή της φυσιολογικά, γέννησε την καρσανική τέχνη (είδος κεντήματος) και προκάλεσε τον θαυμασμό των υπόλοιπων κατοίκων του χωριού, που στην αρχή την αντιμετώπιζαν απλά ως… Κουτσοχέρω.

Το σπίτι-μουσείο φιλοξενεί τα αυθεντικά κεντήματα της Κουτσοχέρως και πολλά άλλα εκθέματα, από τον αργαλειό μέχρι τις κλωστές και από τα υφάσματα μέχρι το κρεβάτι της. Κατεβαίνοντας τα παλιά ξύλινα σκαλιά βλέπεις ένα σπίτι που ξυπνά μνήμες από το παρελθόν. Σχεδόν έχεις την αίσθηση πως ανά πάσα στιγμή θα δεις μπροστά σου την Κουτσοχέρω ή θα δεις το τσουκάλι να βράζει με μια γυναίκα να μαγειρεύει και να ετοιμάζει το τραπέζι για τα παιδιά της. Τα στρωμένα κρεβάτια, το τραπέζι με τα πιάτα και τα μαχαιροπίρουνα, μοιάζουν να περιμένουν τους ιδιοκτήτες τους λες και όλα θα γίνουν όπως ήταν πριν από δεκαετίες.

Ο κ. Θεόδωρος Κατωπόδης, απόγονος της Μαρίας της Κουτσοχέρως, έκτισε το μουσείο για να τιμήσει τη γυναίκα που έκανε την Καρυά γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο. Το λειτουργεί μόνος του εδώ και χρόνια, χωρίς τη συνδρομή κανενός δημόσιου παράγοντα. «Είμαι υπερήφανος που καταφέρνω και το διατηρώ, παρά τα γεράματά μου», λέει, για να συνεχίσει με το παράπονο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του: «Κανένας τοπικός φορέας δεν δίνει σημασία πλέον στην κληρονομιά του τόπου. Μέχρι και τα δημοτικά σχολεία του νησιού έχουν πάψει πλέον έρχονται τα τελευταία δέκα χρόνια…».