Τα χρήματα των εργαζομένων

Ο κ. Αναστάσιος Συμεωνίδης, από το Μαρούσι, γράφει για τους εργαζομένους στη χρηματιστηριακή εταιρεία «Ακρόπολις»:

«Αναγκάζομαι να απευθυνθώ στην εφημερίδα σας, ως τη μόνη διέξοδο, προκειμένου με τη βοήθειά σας να αναδειχθεί μία αδικία από την καταπάτηση των ατομικών δικαιωμάτων μερικών εργαζομένων που, λόγω της αδύναμης θέσης και φωνής τους, δεν μπορούν να τα διεκδικήσουν.

Συγκεκριμένα, πρόκειται για το προσωπικό της χρηματιστηριακής “Ακρόπολις” που είχε εμπλακεί στην υπόθεση των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων.

Η χρονοβόρος δικαστική διερεύνηση για την ύπαρξη ποινικών ευθυνών των φορέων της έχει ως συνέπεια τη δέσμευση όλων των ταμειακών διαθεσίμων και των τραπεζικών λογαριασμών της εταιρείας.

Η απαγόρευση αυτή οιασδήποτε εκταμίευσης επεκτείνεται και στα μισθολογικά δικαιώματα των εργαζομένων, τα οποία είναι δεσμευμένα ακόμη και στις περιπτώσεις δικαστικών αποφάσεων και μάλιστα δεύτερου βαθμού- εφετειακές που εντέλλονται την καταβολή και αναδρομικών αποδοχών όπως στην περίπτωσή μου (Απόφ. Εφετείου Αθηνών 5ο Τμήμα Νο 7296/2007).

Να επισημανθεί όπως ειδικοί στα εργατικά δικηγόροι διατείνονται ότι εκτός του τελεσίδικου χαρακτήρα της απόφασης, η αντιδικία μου με την εταιρεία ανάγεται σε ανύποπτο χρόνο πολύ προγενέστερο των γεγονότων των ομολόγων, όταν τον Απρίλιο 2005 η εταιρεία με απέλυσε χωρίς να μου καταβάλει τη νόμιμη αποζημίωση. Επομένως η περίπτωσή μου ουδεμία μπορεί να έχει σχέση και σύνδεση με τις χρονοβόρες δικαστικές ανακρίσεις για τη διερεύνηση ποινικών ευθυνών των φορέων της εταιρείας.

Είναι κοινωνικά άδικο σ΄ ένα κράτος δικαίου και ισονομίας τα ασήμαντα ποσά των αμοιβών του προσωπικού που καλύπτουν άμεσες βιοτικές ανάγκες της οικογένειάς τους και όχι πλουτισμού (επενδύσεις κ.λπ.) να δεσμεύονται για να διασφαλίζουν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες των οικονομικά ισχυρών φορέων της εταιρείας.

Τι άλλο πρέπει να κάνουμε για να διεκδικήσουμε τα εργασιακά μας δικαιώματα, τα οποία έπειτα από χίλιες θυσίες και χρονοβόρες διαδικασίες μας αναγνώρισαν τα δικαστήρια;

Η απαξίωση δικαστικών αποφάσεων που δικαιώνουν εργαζομένους πολίτες δημιουργεί μείζον πρόβλημα λειτουργίας δημοκρατικών θεσμών, αφού τα νόμιμα δικαιώματα μετατρέπονται σε τιμωρία!».