«ΞΕΔΟΝΤΙΑΣΜΕΝΟΣ ΛΥΚΟΣ, ΑΛΛΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ»

Στα πρώτα μετεφηβικά χρόνια του ο Κώστας Σαμαράς μετείχε σε συγκροτήματα ροκ, και από το στούντιο περνούσαν διάφοροιμεταξύ τους κάποια μέλη των Φατμέ, ο Νικόλας Άσιμος, ο Άρης Ρέτσος. Γνωριμίες έκανε όμως και στην ενήλικη ζωή του: στη φυλακή γνώρισε πολλούς «σταρ» της παρανομίας: από τον αντιεξουσιαστή Χριστόφορο Μαρίνο (που τον περιγράφει ως τον πιο συγκροτημένο κρατούμενο που συνάντησε ποτέ πίσω από τα σίδερα) μέχρι τον συνεργάτη του ίδιου του Σαμαρά, Νίκο Παπακώστα, αλλά και τον θρυλικό Κοεμτζή, για τον οποίο γράφει: «Σαν παλιά καραβάνα, αλλά περισσότερο σαν δράστης ενός πολλαπλού και από τα πιο πολυσυζητημένα εγκλήματα στον ελληνικό χώρο, ενέπνεε φόβο και σεβασμό σε συγκρατούμενους και φύλακες. Αυτή η δυναμική αύρα που τον περιέβαλλε του επέτρεπε να κάνει παιχνίδι στις φυλακές. Δηλαδή να κουμαντάρει τα παράνομα παιχνίδια μεταξύ των κρατουμένων που είχαν οικονομικό κέρδος από τα οποία έβγαζε και το χαρτζιλίκι του (…). Παράλληλα όμως με αυτές τις δραστηριότητες ο Κοεμτζής βαθιά μέσα του είχε και καλλιτεχνικές ευαισθησίες και ανησυχίες που τις εξωτερίκευε μέσω της ζωγραφικής, κάτι ανάμεσα σε Θεόφιλο και Σαλβαντόρ Νταλί, και της ποίησης. Μια ακόμα απόδειξη ότι στην ψυχή του ίδιου ανθρώπου μπορούν να συνυπάρξουν τα πλέον αντιφατικά και ακραία στοιχεία.

Εμφανισιακά ήταν μέτριος, σε ύψος 1,65 με 1,70, με γκρίζους κροτάφους στα πάντα κοντά μαλλιά του και κοντό, περιποιημένο μούσι. (…) Αυτό πάντως που έκανε εντύπωση επάνω του ήταν το βλέμμα του. Όταν τα μάτια του έπαιρναν εκείνη τη χαρακτηριστική έκφραση του λύκου, που έχει στριμωχτεί σε μια γωνιά, έχει ξεδοντιαστεί, αλλά όμως παραμένει εξαιρετικά επικίνδυνος.

Στην κουβέντα δεν ήταν δύσκολος αλλά είχε ιδιόμορφο στυλ και αμετακίνητες απόψεις».