Ξημερώματα πήρε την απόφαση

ΔΩΔΕΚΑ μήνες χρειάστηκε η Ευρώπη για να φθάσει στη Συνθήκη της Λισαβώνας. Στο ΠΑΣΟΚ Παπανδρέου και Σημίτης έλυσαν το θέμα σε λιγότερο από είκοσι τέσσερις ώρες με τρεις επιστολές.

Κατεβαίνοντας από το βήμα της Ολομέλειας προχθές το βράδυ στις έντεκα, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πήγε κατευθείαν στο γραφείο του στη Βουλή. Εκεί άρχισε μια συζήτηση με παρόντες όλους τους «συνήθεις υπόπτους», δηλαδή όσους έχουν θεσμικό ρόλο και είναι κοντά στον Γιώργο.

Γύρω στα μεσάνυχτα
Η ΣΥΣΚΕΨΗ διεκόπη τα μεσάνυχτα, για να πάνε ο Παπανδρέου και οι συν αυτώ να ψηφίσουν υπέρ της Συνθήκης της Λισαβώνας στην Ολομέλεια. Εν συνεχεία ο Γιώργος ξαναγύρισε στο γραφείο του, όπου η κουβέντα συνεχίστηκε περίπου μέχρι τη μια το πρωί. Ο μέσος όρος των εκτιμήσεων, σύμφωνα με παρόντα, ήταν ότι «η παρέμβαση Σημίτη δεν αφορούσε το ευρωσύνταγμα, αλλά ήταν κατακέφαλο χτύπημα στον Παπανδρέου».

Συναίνεση υπήρχε επίσης στο ότι «η απάντηση δεν μπορούσε να είναι η διαγραφή του πρώην πρωθυπουργού». Για λόγους πολιτικής ευπρέπειας προτιμήθηκε ο όρος «διοικητικά μέτρα».

ΦΕΥΓΟΝΤΑΣ για το Καστρί, ο Γιώργος τούς είπε ότι «εσείς μπορείτε, βεβαίως, να έχετε τις απόψεις σας, αλλά η απόφαση θα είναι δική μου». Εννοούσε, κατά την ίδια πηγή, ότι «αυτός θα αναλάβει την ευθύνη». Στη νεκρή ζώνη
ΟΠΩΣ ΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ όλοι όσοι συνεργάζονται μαζί του, ο Παπανδρέου γράφει συνήθως τα κείμενά του αργά τη νύχτα. Μετά τα στέλνει με email στους συνεργάτες του για να λάβει τις γνώμες και τις αντιδράσεις τους. «Αυτός τελειώνει γύρω στις τρεις τα ξημερώματα κι εγώ τα βλέπω στις έξι το πρωί» λέει συνεργάτης του χαριτολογώντας ότι «η νεκρή ζώνη μεταξύ μας είναι τρεις με έξι το πρωί». Πράγματι, νωρίς χθες το πρωί τα κορυφαία στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη βρήκαν στο mail τους το σχέδιο επιστολής προς τον Σημίτη που είχε συντάξει ο Γιώργος. Μέχρι το μεσημέρι εκτυλίχθηκε μεταξύ τους μια διαβούλευση για φραστικές και άλλες προσθήκες.

Περίσσευμα κακίας…
ΤΟ ΚΛΙΜΑ για τον πρώην πρωθυπουργό δεν ήταν καλό.

Διαχρονικός συνεργάτης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ θεώρησε ότι η κατάληξη της επιστολής προς τον Σημίτη θύμιζε το ευχαριστήριο γράμμα του Παπανδρέου προς τον Γιάννη Ζαφειρόπουλο, όταν αυτός επαύθη από υφυπουργός Εξωτερικών, κυρίως επειδή δεν ήθελε να συνεργαστεί με τον Γιώργο.

OΙΔΙΟΣ ο Παπανδρέου έφθασε από το Καστρί μετά το μεσημέρι. Στη μία και μισή είχε άλλωστε συνάντηση με σεισμόπληκτους δημάρχους της Πελοποννήσου. Στο περιβάλλον του Γιώργου- αλλά και στην κυβέρνηση – η θέση του Σημίτη υπεράνω Κοινοβουλευτικής Ομάδας θεωρείται σαφώς εμπνευσμένη από τον τρόπο με τον οποίο ο Κώστας Καραμανλής είχε χειριστεί τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στις προ του 2000 εσωκομματικές φραστικές εξάρσεις του. Τέλος καλό, όλα καλά; Μάλλον όχι.

Ο υπουργός Οικονομίας έψαχνε μια ευκαιρία να κάνει μια καλή πράξη για το κοινωνικό σύνολο. Και ο δήμαρχος Πειραιά αναζητούσε σωσίβιο. Κάπως έτσι μπήκε τέλος στην αγωνία των εκδρομέων του Αγίου Πνεύματος, καθώς ήρθη ο σημερινός αποκλεισμός του λιμανιού από τον Παναγιώτη Φασούλα. Θεωρήθηκε ως λύση απελπισίας για τα σοβαρά δημοσιονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Δήμος Πειραιά. Την Τετάρτη, ο Γιώργος Αλογοσκούφης τηλεφώνησε στον «Πάνυ», με τον οποίο έχει καλή σχέση από την εποχή που ήταν βουλευτής Πειραιά. Υπήρξε ο εξής διάλογος: ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ: «Θα τα ΄χουν μαζί σου δήμαρχοι, ξενοδόχοι και παραθεριστές αν κλείσεις το λιμάνι. Αφού είμαστε σε δρόμο να λύσουμε τα προβλήματά σου, ας μην πάμε σε κρίση…» ΦΑΣΟΥΛΑΣ: «Με έχετε φέρει σε αδιέξοδο!» ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ: «Καλά, έλα αύριο από το γραφείο να τα πούμε…» ΟΠΕΡ και εγένετο. Πριν από τη συνάντηση με αντιπροσωπείες στο Οικονομίας, Αλογοσκούφης και Φασούλας τα είπαν κατ΄ ιδίαν στο γραφείο του υπουργού. Χρονικό μιας προαναγγελθείσης λύσεως.