ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ

Το Βαλτεσινίκο
Ντόπιοι και Λαγκαδινοί μάστορες έχουν φτιάξει τα διώροφα, τριώροφα ή και πολυώροφα σπίτια του Βαλτεσινίκου. Το χωριό με τους περίπου 400 κατοίκους είναι ωραίο, με δυο-τρεις καλούς ξενώνες και ταβέρνες, γι΄ αυτό και οι γνώστες το προτιμούν αντί για την πολυσύχναστη Βυτίνα. Χαρακτηριστικό του, εκτός από τα καλντερίμια με τα όμορφα σπίτια που οδηγούν από το κάτω στο επάνω μέρος του χωριού, είναι και οι πολλές κρήνες, όπως του Σμόλη, του Καρυσάκη και του Σαλή, που το νερό τους θεωρείται ιαματικό. Παλιότερα μάλιστα λειτουργούσαν και νερόμυλοι με οριζόντια φτερωτή, όπως του Παπαγεωργίου, του Παυλόπουλου (που γίνεται προσπάθεια να αναστηλωθεί), του Ζιώζιου στις Μουριές, που σήμερα μένουν ερειπωμένοι. Στα τέλη του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ού άνθησε και στο χωριό αυτό η τέχνη της ξυλογλυπτικής, κυρίως από τους τσοπάνηδες που έφτιαχναν γκλίτσες, κουτάλες, κούπες κ.ά. Ονομαστή ήταν η οικογένεια Ντινόπουλου, μέλη της οποίας έφτιαξαν το τέμπλο του Αγίου Τρύφωνα και της Παναγίας στη Βυτίνα.

Η εκκλησία που ξεχωρίζει όταν κοιτάς από ψηλά το χωριό είναι ο Άγιος Γεώργιος, με τον οκταγωνικό τρούλο που ζυγίζει 145 τόνους. Κτίστηκε στη θέση παλαιότερου το 1850, έχει τέμπλο από καρυδιά και εικόνες που έφτιαξε Τηνιακός ζωγράφος. Η παλαιότερη εκκλησία πάντως είναι οι Ταξιάρχες, του 1898. Κτίστηκε μέσα σε 40 ημέρες, ταυτόχρονα με τον ναό των Ταξιαρχών στα Λαγκάδια και λέγεται πως εκεί λειτούργησε κρυφό σχολειό επί Τουρκοκρατίας.

info

Στο Βαλτεσινίκο λειτουργεί και μουσείο με παλιά εργαλεία. Ανοίγει τα Σαββατοκύριακα.

Ο ξυλογλύπτης της Ελάτης
Τσίπουρο και ξηροί καρποί περιμένουν τον κόσμο πάνω στα ξύλινα τραπεζάκια. Το εργαστήριο είναι γεμάτο έργα, εργαλεία ξυλογλυπτικής και πρώτες ύλες: εντυπωσιακά σε σχήμα και χρωματισμούς κλαδιά και ρίζες από κέδρους, δρύες, σφενδάμους. Τα μαζεύει- με ειδική άδεια που έχει πάρει- ο Χρήστος Σιμόπουλος όταν κάνει περιηγήσεις στα γύρω δάση μαζί με τον γάιδαρό του.

Ο χώρος ήταν παλιό σχιστήριο ελάτων και με κάποιον τρόπο έγινε έμπνευση για τον ξυλογλύπτη όταν, πριν από 4 χρόνια, «δραπέτευσε» από την Αθήνα όπου έμαθε την τέχνη δουλεύοντας σε εργαστήρια κατασκευής επίπλων. Σήμερα φτιάχνει έπιπλα και διακοσμητικά αντικείμενα, συνήθως κατά παραγγελία. «Δεν θέλω να γίνω μεγάλος καλλιτέχνης, στόχος μου είναι να ζω κοντά στη φύση», λέει σε κάθε τόνο, κάνοντας διάλειμμα από τη δουλειά για να μας ξεναγήσει. «Δίνω τα πάντα γιατί νιώθω ότι παίρνω και τα πάντα στο εμπνευσμένο μέρος όπου ζω. Για μένα τη μεγαλύτερη σημασία έχει να κάνεις αποκέντρωση με τσαμπουκά!». (τηλ. 6977022173, 27950 29017).

«Το σπίτι του Κολοκοτρώνη» και η Παναγία του Αρκουδορέματος
Μια ωραία δασική διαδρομή 17 χλμ. από τον κεντρικό δρόμο Βυτίνας-Καρκαλούς περνάει από την Ελάτη και οδηγεί προς το Λιμποβίσι, σε υψόμετρο 1.300. Στο εγκαταλελειμμένο από το 1880 χωριό, που άλλοτε είχε και 2.000

ανθρώπους, σήμερα το μόνο ζωντανό σημείο είναι το ομώνυμο καφενείο-ταβέρνα που έχει ανοίξει ο Θοδωρής και το Μουσείο του Κολοκοτρώνη. Είναι ένα σπίτι παρόμοιο με το αυθεντικό της οικογένειας, ερείπια του οποίου θα δείτε δίπλα μαζί με την προτομή του. Ακόμη κι αν ο φύλακας, ο κ. Βασίλης λείπει, θα βρείτε την πόρτα ανοιχτή για να δείτε τον χώρο όπου υπάρχουν φορεσιές του Κολοκοτρώνη, λάβαρα, ποιήματα αφιερωμένα στον ίδιο και την Επανάσταση. Πάνω από τη διαμορφωμένη πλατεία με τη βρύση ξεκινάει μονοπάτι που σας φέρνει σε 10 λεπτά σε ωραίο σημείο με θέα και έχει παγκάκια και τραπέζια για πικ-νικ. Στα 5 χλμ., στον δρόμο προς Χρυσοβίτσι-Τρίπολη, θα δείτε αριστερά την Παναγία του Αρκουδορέματος (και αυτός ο οικισμός έχει ερειπωθεί) κτισμένη σε όμορφη τοποθεσία. Είναι του 17ου αιώνα και η καμπάνα της του 1838.

info

«Το σπίτι του Κολοκοτρώνη» είναι ανοιχτό 11.00-16.00, Οκτώβριο με Απρίλιο, και τον υπόλοιπο χρόνο 10.00-19.00.