Παίζοντας με τον Μακρυγιάννη

Σε μια περίοδο όπου έχει ξανατεθεί έντονα το ζήτημα της ελληνικότητας, ακόμα και μέσα από τούτες εδώ τις σελίδες, ο Μακρυγιάννης για μεγάλα παιδιά της Μαρίζας Ντεκάστρο (Ερευνητές) παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Μην ξεχνάμε την ιδεολογική χρήση των Απομνημονευμάτων του από τη Γενιά του ΄30. Όμως αυτός ο Μακρυγιάννης δεν είναι ιδεολογικά φορτισμένος. Είναι ένα πλούσια εικονογραφημένο βιβλίο χρήσιμο και ως εγχειρίδιο που αντιμετωπίζει τα απομνημονεύματά του σαν μια προσωπική μαρτυρία η οποία έχει την αξία της, όπως και άλλες μαρτυρίες αγωνιστών, στρατιωτικών και πολιτικών, που πήραν μέρος στον Αγώνα για την ανεξαρτησία.

Αυτή η προσέγγιση είναι εμφανής στο βιβλίο που δεν έχει στόχο να καθοδηγήσει τα παιδιά ώστε να έχουν τη σωστή απάντηση στην καθιερωμένη ερώτηση συλλογής μαργαριταριών «τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου»· αντίθετα το βιβλίο τους δίνει αφορμές για να κάνουν τη δική τους έρευνα γύρω από τους αγωνιστές (μέσα και από τις βιβλιογραφικές αναφορές) και να αναζητήσουν πληροφορίες για ποικίλα- πέραν της Επαναστάσεως- θέματα.

Σχεδόν όλοι τον γνωρίζουν ως ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης, λιγότεροι ως έμπορο ή πολιτικό και ελάχιστοι ως Ιωάννη Τριανταφύλλου. Το βιβλίο της Ντεκάστρο φωτίζει λοιπόν και την ιδιαίτερη προσωπικότητά του. Έμπειρη παιδαγωγός και καταξιωμένη στον χώρο του παιδικού βιβλίου, η συγγραφέας δεν πέφτει στην παγίδα να παραθέσει το γεμάτο ιδιαιτερότητες χειρόγραφο του Μακρυγιάννη σε απλοποιημένη γραφή. Αξιοποιεί το πρωτότυπο κείμενο ως πηγή, συμπτύσσει τις κουραστικές και αναλυτικές περιγραφές, ενώ σε χωριστές ενότητες δίνει πολύτιμα επεξηγηματικά

Μαρίζα Ντεκάστρο,

ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ

ΕΚΔ. ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ- ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΣΕΛ. 47, ΤΙΜΗ: 12,80 ΕΥΡΩ

στοιχεία για διάφορα θέματα που άπτονται της εποχής και σήμερα μοιάζουν για τα παιδιά άγνωστες λέξεις, όπως πληροφορίες για τα γρόσια, τα όπλα, τις φορεσιές, τα μουσικά όργανα ακόμη και για μνημεία (π.χ. ο Σερπεντζές, το τείχος στην Ακρόπολη).

Από τα κυριότερα πλεονεκτήματα του βιβλίου, είναι το ότι εντάσσει τα γεγονότα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο. Ποιος δεν βρίσκει γοητευτικό το ότι το 1822- τη χρονιά που ο Μακρυγιάννης κατεβαίνει με τον Οδυσσέα Ανδρούτσο στην Αθήνα – ανακαλύπτονται και τα πρώτα οστά δεινοσαύρου στην Αγγλία ή πως το 1825 που ο Μακρυγιάννης παντρεύεται, κυκλοφορούν τα πρώτα γυαλιά για τον αστιγματισμό;