Ανάμεσα στο κόσμημα και το σανίδι

Ο Δημήτρης Ντάσσιος δεν χαίρεται πολύ με το ενδεχόμενο να πρέπει να διαλέξει τι θα γράφει η επαγγελματική του ταυτότητα. Δηλώνει δημιουργός και σχεδιάζει αξεσουάρ-κοσμήματα. Αλλά και άνθρωπος του θεάτρου, με εμπειρία στο είδος του μουσικού θεάτρου. «Ίσως η διττή μου ταυτότητα είναι πρόβλημα για τους άλλους επειδή δεν τους βοηθά να με κατατάξουν ώστε να ανήκω κάπου».

Όλα ξεκίνησαν «συμβατικά, με σπουδές Πολιτικών Επιστημών. Και με την οικογενειακή παρότρυνση να ακολουθήσω καριέρα στο διπλωματικό σώμα και σε όλη αυτή τη διαδικασία που υποστηρίζει τη νοοτροπία της λαμογιάς. Η τωρινή μου ενασχόληση με το λυρικό τραγούδι και την καλλιτεχνική δημιουργία είναι μία αλληλένδετη διαδικασία. Μία διάθεση φυγής από τα προσωπικά μου βιώματα», εξηγεί με αυτοψυχαναλυτική διάθεση ο πρωταγωνιστής της μουσικοθεατρικής παράστασης «Θυμήσου εκείνα τα χρόνια!…». Που ακολουθεί τις σκηνοθετικές οδηγίες του Λάμπρου Λιάβα για να ενσαρκώσει τον συνθέτη Θεόφραστο Σακελλαρίδη, δημιουργό του «Βαφτιστικού» και άλλων έργων οπερέτας. Παράλληλα, ο Δημήτρης Ντάσσιος έχει δώσει τα καλά δείγματα της καλλιτεχνικής του ενασχόλησης και με τη μόδα. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Σχεδιαστών, βγάζει τη θεατρικότητά του στις συλλογές με τα αξεσουάρ-κοσμήματα και το χιούμορ του στην παρουσίασή τους στις πασαρέλες του Ζαππείου από τον Μάρτιο του 2005. Τελευταία του ιδέα, η συλλογή με θεματικό τίτλο « Η Άρτα και τα Γιάννενα». Με στοιχεία από το ελληνικό φολκλόρ, την αρχαία ελληνική και βυζαντινή τέχνη και με μουσική υπόκρουση που ένωνε την «Αστέρω» με τον φολκλορικό βαλκανικό ήχο του συγκροτήματος Κennedy and the Croke Βand.

Η συλλογή οδήγησε τον Δημήτρη Ντάσσιο σε διεθνείς πωλήσεις, στο Χονγκ Κονγκ, τη Μόσχα, το Τόκιο, το Παρίσι, το Μιλάνο, τη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο. «Το προϊόν μου είναι υπονομευτικό, ανατρεπτικό μιας καθωσπρέπει φόρμας. Με τη δουλειά μου μιλάω για μία ανατροπή της κανονικότητας, της αξιοπρέπειας του “καλού παιδιού”. Όταν δημιουργώ, έχω για όπλο μου την αισθητική. Είναι το ένστικτό μου που μπορεί να συνθέσει παράταιρα μεταξύ τους πράγματα με αναφορές στο παρελθόν και με στοιχεία του ενδιαφέροντός μου προς την τέχνη. Έτσι γίνεται ένα παζλ που το οργανώνω κι αποκτά αρμονία».

Κι όταν το ένστικτο δείχνει σημεία κόπωσης, ο Ντάσσιος επιστρέφει στο θέατρο. «Γιατί είναι κατάκτηση. Δεν κόβομαι να δουλέψω βιοποριστικά. Γι΄ αυτό και δεν έχω κάνει προσπάθειες να γίνω γνωστός μέσα από κάποιο τηλεοπτικό σίριαλ. Γι΄ αυτό και δεν φοβάμαι πια το θέατρο. Κάθε φορά επιλέγω να εκτεθώ μέσα από αυτό», λέει ο πρωταγωνιστής της μουσικοθεατρικής παράστασης ανεβαίνοντας στη σκηνή του «Ακροπόλ» εναλλάξ με τον Μιχάλη Μητρούση. Με τον οποίο μοιράζεται τον ρόλο του Σακελλαρίδη, σε έναν αφηγηματικό μονόλογο από όπου ξεπετάγονται αποσπάσματα από τα έργα του συνθέτη.