ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΟ ΑΠΟΜΕΙΝΑΡΙ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

Η ευθύγραμμη αφηγηματική συνέχεια και οι πάμπολλες επαναλήψεις αυτού του αυτοβιογραφικού «τέρατος» κουράζουν τον αναγνώστη, αλλά το ενδιαφέρον του συντηρεί η δραματική προσπάθεια της αφηγήτριας και ηρωίδας να αναπληρώσει το κενό της μη βιωμένης πραγματικότητας με την αυτοβιογραφική γραφή. Παρακολουθώντας αυτή την προσπάθεια, ο αναγνώστης βυθίζεται στο αφηγηματικό απομεινάρι μιας εποχής, όταν ο μεγάλος και αγιάτρευτος (για τη Δέλτα) έρωτας δύο ανθρώπων, σε πείσμα των κοινωνικών συμβάσεων, υπάρχει μόνο διά μέσου της επιστολικής γραφής κι έτσι ψύχεται αποτυπωμένος σε πλήθος γραμμάτων που υποκαθιστούν αλλά και μνημειώνουν την ανεκπλήρωτη επιθυμία ενός άντρα και μιας γυναίκας να ζήσουν τον έρωτα.