ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ

Το έργο του Εγγονόπουλου είχε πάντα φανατικούς οπαδούς, αλλά και εχθρούς, που περιόριζαν τη συζήτηση για τον ποιητή προς την κατεύθυνση της «ελληνικότητας» και άλλων παρεμφερών ζητημάτων, ή καλύτερα ψευδοπροβλημάτων. Τέτοιες προσεγγίσεις, που αποτελούν ένδειξη κριτικής αδυναμίας, δεν έλειψαν από το συνέδριο για τον Νίκο Εγγονόπουλο, όχι από την πλευρά των εικαστικών, αλλά ορισμένων φιλολόγων.

Ίσως διότι η φιλολογία, για κάποιους στην Ελλάδα, παραμένει η «επιστήμη» μιας ναρκισσιστικής εμβρίθειας, που αποκλείει το «Άλλο» και προϋποθέτει τον θάνατο της έμπνευσης. Ωστόσο, από την ενθουσιώδη ανταπόκριση νέων ανθρώπων στη μεγάλη έκθεση για τον Εγγονόπουλο που πραγματοποιείται στο Μουσείο Μπενάκη και στις εκδηλώσεις που οργανώθηκαν στη διάρκεια αυτής της χρονιάς από το ΕΚΕΒΙ και τους συνεργάτες του (ιδιαίτερη μνεία αξίζει στην Αγγελική Παπανικολάου και στη Λίλη Πανούση που δούλεψαν με αυταπάρνηση) φάνηκε ότι η ώρα του Εγγονόπουλου έχει έρθει.