Εμείς, οι δημιουργοί του Θεού

ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΣΕΙΡΑ «ΑΒΓΟ» ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ
ΩΚΕΑΝΙΔΑ, ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΛΕΙΤΑΙ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΩΡ
ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΡΚΑΔΑΚΗΣ,
ΩΣ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΑΞΙΕΠΑΙΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΘΕΙ
Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ
ΣΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ. ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ
ΠΡΩΤΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ- ΕΝΑΝ ΚΙ ΕΝΑΝΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ
ΤΟΝ «ΘΕΟ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ», ΜΙΑ ΡΗΞΙΚΕΛΕΥΘΗ
ΜΕΛΕΤΗ ΠΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΟ
ΠΡΟΑΙΩΝΙΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
Ή Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ;
Ο Αμερικανός συγγραφέας Μάθιου Άλπερ έχει σπουδάσει κατά κύριο λόγο φιλοσοφία, αλλά έχει μελετήσει εξίσου συστηματικά κι ένα εντυπωσιακό ποτ πουρί από θετικές επιστήμες προτού καταλήξει στο απάγκιο της Βιοθεολογίας, της νέας υβριδικής θεωρίας που φαίνεται ν΄ ανακουφίζει και την πολύχρονη υπαρξιακή του αγωνία, προσανατολισμένη στην αναζήτηση του Θεού: «Μέχρι να γίνω είκοσι ενός ετών, η αναζήτησή μου για τον Θεό είχε πάρει αρκετές απρόσμενες τροπές. Εκείνη την εποχή είχα ήδη ερευνήσει τις αναρίθμητες θρησκείες του κόσμου με μόνο αποτέλεσμα να απογοητευθώ από ένα σωρό ατέλειες και ασυνέπειες στη λογική τους. Είχα διερευνήσει τα διάφορα παραφυσικά φαινόμενα μόνο και μόνο για να βρεθώ μπροστά σε μια ατραπό ψευδών ισχυρισμών και κακόπιστων επιχειρημάτων. Είχα πειραματιστεί με τις ψυχοτρόπους συνέπειες των ψυχεδελικών ναρκωτικών, καθώς και με τον υπερβατικό διαλογισμό, για να υποστώ τελικά μια σειρά από διαστρεβλωμένες αισθητικές εμπειρίες, καμία από τις οποίες δεν με έφερε πιο κοντά σε κάποια πνευματική πραγματικότητα ή θεό. Για την ακρίβεια, απομακρύνθηκα ακόμη πιο πολύ από την αλήθεια».

Αφού έδωσε την ευκαιρία σε κάθε λογής τσαρλατάνο, ο Άλπερ αποφάσισε να δώσει μια ευκαιρία και στην επιστήμη. Κάτι που έδωσε ικανοποιητική απάντηση στον προβληματισμό του για το «πώς» του Κόσμου- από τη Μεγάλη Έκρηξη της κοσμογονίας έως τη δαρβινική θεωρία της βιολογίας-, αλλά εξακολούθησε να αφήνει αναπάντητο το «γιατί» του Κόσμου και, κυρίως, την παρεπόμενη απορία γύρω από την ύπαρξη ή μη του Θεού. Από το διαφαινόμενο αδιέξοδο τον έβγαλε η επαφή του με τον φιλοσοφικό στοχασμό του Ιμάνουελ Καντ.

Η υποψία
Η οπτική γωνία του Καντ- η μετάθεση, με άλλα λόγια, από αυτά που βλέπουμε στον τρόπο που το βλέπουμε- οδήγησε τον Άπελ να υποπτευθεί πως ίσως και η ίδια η ιδέα μιας παράλληλης πνευματικής πραγματικότητας- το φυσικό περιβάλλον του Θεού- να μην υπήρχε πουθενά έξω από τον ανθρώπινο εγκέφαλο, μα να ήταν απότοκος των δικών

Μatthew Αlper

Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟ

ΝΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥΘΕΟΥ ΚΑΙ

ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙ ΚΟΤΗΤΑΣ ΜΤΦ. ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΤΖΟΥΜΑ, ΕΚΔ.
ΩΚΕΑΝΙΔΑ 2007, ΣΕΛ.
292, ΤΙΜΗ: 18 ΕΥΡΩ

του διεργασιών. Συνεπίκουρο σε αυτή την αντίληψη βρήκε το έργο του ψυχολόγου Καρλ Γιουνγκ, ιδία τις αναφορές για «συλλογικό ασυνείδητο» και έμφυτη στον άνθρωπο «θρησκευτική λειτουργία». Μήπως λοιπόν οι άνθρωποι είναι απλώς «καλωδιωμένοι» για να πιστεύουν; «Κάθε πολιτισμός», γράφει ο Άπελ, «έχει εκφράσει την πίστη του σε υπερφυσικές δυνάμεις ή όντα».

Καλωδίωση
Γιατί όμως; Γιατί να είμαστε «καλωδιωμένοι» με την πίστη και όχι με την απιστία- και γιατί, ακόμη παραπέρα, κάποιοι από εμάς, η μειοψηφία, δείχνει μάλλον «καλωδιωμένη» με την απιστία; Ποια ανάγκη εξυπηρετεί, από αυστηρά εξελικτική σκοπιά, η πίστη σε μια υπερβατική πραγματικότητα; Για να απαντήσει σε αυτή την εύλογη απορία, ο Άπελ ανατρέχει στους προγόνους του είδους μας, τους πρωτανθρώπους, το πρώτο είδος στο ζωικό βασίλειο που απέκτησε επίγνωση του θανάτου- του δικού του θανάτου- και την ίδια στιγμή κατακλύστηκε από το άγχος του θανάτου. Την ίδια περίοδο καταγράφονται και τα πρώτα τεκμήρια από ταφικά έθιμα- οι πρώτες ενδείξεις πίστης σε μια μετά θάνατον ζωή. Η θρησκευτική πίστη επενεργεί ως ανακουφιστικό placebo, φάρμακο-μαϊμού, με ορατές εντούτοις θεραπευτικές ιδιότητες- το υπέρτατο αγχολυτικό κατά του τρόμου για τον επικείμενο- αναπότρεπτο θάνατο. Όποιος πιστεύει στον ή στους θεούς και στη μετά θάνατον ζωή έχει μεγαλύτερες πιθανότητες και να επιβιώσει. Η σύντομη παρουσία του στον πλανήτη δεν στερείται νοήματος. Ο θάνατος είναι μονάχα ένας διαμετακομιστικός σταθμός. Μια αίθουσα τράνζιτο.