Μόνο τον Σεπτέμβριο χάθηκαν 150.000 ώρες από τα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας μας. Παράλληλα εκτός από τα μαθήματα… άνευ διδασκάλου, εκατοντάδες σχολεία πρωτοτυπούν και με μαθήματα… άνευ βιβλίων.
Έναν μήνα μετά την έναρξη του σχολικού έτους, εξακολουθεί να λείπει το 10% των βιβλίων του γυμνασίου και το 15% των βιβλίων του λυκείου, ενώ στα Επαγγελματικά Λύκεια τα περισσότερα μαθήματα γίνονται χωρίς βιβλία.
Ηδημόσια εκπαίδευση δέχτηκε φέτος μερικά από τα πιο συντριπτικά χτυπήματα κάτω από τη μέση. Οι πρωτοφανείς καθυστερήσειςλόγω των εκλογών αλλά και λόγω της «αμηχανίας» του μηχανισμού του υπουργείου Παιδείαςστοιχίζουν ήδη 150.000
ώρες χαμένες πριν ακόμη συμπληρωθεί ένας μήνας λειτουργίας των σχολείων. Στα ολοήμερα σχολεία λείπουν ακόμη περίπου 6.000 ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων (γυμναστές, καθηγητές πληροφορικής, μουσικής, αγγλικών και θεάτρου). Δεν είναι τυχαίο που ενώ το 2003-4 ο αριθμός των μαθητών ανερχόταν στις 180.000,
το 2006-7 παρουσίασε μεγάλη κάμψη φθάνοντας στους 140.000
ενώ φέτος τα πρώτα ανεπίσημα στοιχεία δεν είναι πολύ αισιόδοξα… Αντικίνητρο για τους εκπαιδευτικούς αποτελεί και το γεγονός ότι η ωριαία αποζημίωση μειώθηκε από 9 σε 7 ευρώ.
Υπάρχουν λυσάρια!
Για πρώτη φορά, εξάλλου, έχουμε το φαινόμενο των καθυστερημένων σχολικών βιβλίων, των βιβλίων με δόσεις ενώ αντίθετα όλα τα βοηθήματα «λυσάρια» των εκδοτικών οίκων βρίσκονται έγκαιρα στις θέσεις τους. Μέχρι την Παρασκευή έλειπε το 10% των βιβλίων του γυμνασίου και το 15% των βιβλίων του λυκείου, ενώ στα Επαγγελματικά Λύκεια τα περισσότερα μαθήματα γίνονται χωρίς βιβλία. Και τι να πει κανείς για την πρόσθετη διδακτική στήριξη των μαθητών όταν από τη μια, ένα μήνα μετά την έναρξη των σχολείων, το πρόγραμμα δεν έχει ξεκινήσει ακόμη κάνοντας με αυτόν τον τρόπο «πλάτες» στα φροντιστήρια, ενώ από την άλλη, οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν σ΄ αυτήν έχουν να πληρωθούν έναν ολόκληρο χρόνο.
Παράλληλα η έλλειψη αιθουσών, η συστέγαση, οι πολλαπλές βάρδιες, η απουσία αναγκαίων χώρων για εκπαιδευτικές δραστηριότητες, το ανύπαρκτο ή απαρχαιωμένο εποπτικό υλικό, η ανυπαρξία συντήρησης και επισκευών έχουν μόνιμη παρουσία στο «ιστορικό» της παθολογίας του εκπαιδευτικού μας συστήματος και επιδεινώνουν. Έτσι, παρ΄ όλες τις υποσχέσεις, τη φετινή σχολική χρονιά 150.000 μαθητές θα συνεχίζουν να φοιτούν πρωί- απόγευμα στα περίπου 700 σχολεία διπλής βάρδιας με σημαντικές επιπτώσεις τόσο στη σχολική απόδοση όσο και στην επιβάρυνση βασικών φυσιολογικών λειτουργιών εκπαιδευτικών και εκπαιδευομένων. Παράλληλα δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι οι κακοτεχνίες σε συνδυασμό με την ανυπαρξία συντήρησης ή την κακοσυντήρηση «στρώνουν» το έδαφος για πάνω από 5.000 σχολικά ατυχήματα τον χρόνο.
Αναστάτωση
Την ίδια ώρα μία πρωτοφανής αναστάτωση κυριαρχεί στα σχολεία καθώς τουλάχιστον 5.000
εκπαιδευτικοί αυτές τις ημέρες αναζητούν την τελική τους τοποθέτηση ενώ πάνω από 10.000
υποψήφιοι διευθυντές κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα, καθώς κανείς δεν τους αποκαλύπτει τι ακριβώς θα γίνει με τις κρίσεις που κόπηκαν στη μέση πριν από τις εκλογές.
Από την άλλη οι όροι με τους οποίους έγιναν οι κρίσεις των στελεχών της εκπαίδευσης κατόρθωσαν να ωθήσουν δεκάδες υποψηφίων Σχολικών Συμβούλων στα Διοικητικά Δικαστήρια. Αιτία; Η σφαγή πάνω από 40 πρώην Σχολικών Συμβούλων οι οποίοι κρίθηκαν ανίκανοι, ακατάλληλοι και αποτυχόντες, «γιατί απέτυχαν στη συνέντευξη και δεν διέθεταν συγγραφικό έργο», όπως κάποιοι άλλοι «πολυγραφότατοι»!!! που αξιολογήθηκαν με «άριστα» για άρθρα ανύπαρκτα και βιβλία που θα εκδοθούν… με τίτλους όπως: «Η Ιστορία της Σχολής Υπαξιωματικών Τρικάλων», «Τα βότανα και η θεραπεία ασθενειών», «Φτου και βγαίνω», «Η ελιά στην αυλή μας», «Κανόνες ποδοσφαίρου», «Το sex και η θρησκεία μας»…
«Κύριε Στυλιανίδη, να απαντήσετε στον Αντώνη, πότε θα έλθει η δασκάλα του»
ΔΕΚΑΔΕΣ ΜΗΝΥΜΑΤΑ απελπισίας για την κατάσταση που εξακολουθεί να επικρατεί στον χώρο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης απευθύνουν γονείς στο υπουργείο Παιδείας, αλλά και στα «ΝΕΑ». Είναι χαρακτηριστική η παρακάτω επιστολή προς τον υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων από πολύτεκνη μητέρα που ζει στην Πιερία.
«Γιατί στερώ ως μορφή διαμαρτυρίας, από τα τέσσερα παιδιά μου το δικαίωμά τους να πάνε στο σχολείο» Κύριε Στυλιανίδη Ονομάζομαι Γραμμένου Ιουλία, ζω στον Κολινδρό Πιερίας και είμαι μια πολύτεκνη μητέρα τεσσάρων παιδιών, απ΄ τα οποία το πρώτο, ο Αντώνης, είναι παιδί με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Το θέμα για το οποίο απευθύνομαι σ΄ εσάς είναι το εξής:
Ο Αντώνης μέχρι και σήμερα που σας γράφω, δεν έχει δάσκαλο. Το Τμήμα Ένταξης του σχολείου του δεν έχει ακόμη (ύστερα από 25 ολόκληρες ημέρες από την έναρξη του σχολικού έτους) στελεχωθεί. Αυτό σημαίνει πως αυτός και τα υπόλοιπα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες του σχολείου του, δεν υποστηρίζονται εκπαιδευτικά όπως πρέπει, ενώ υπάρχουν και άλλα παιδιά με ηπιότερες δυσκολίες.
Για να καταλάβετε τι ακριβώς σημαίνει για τον Αντώνη το να βρίσκεται επί πέντε συνεχείς ώρες στην κοινή τάξη χωρίς παράλληλη ή ειδική στήριξη, φανταστείτε τον εαυτό σας μέσα σ΄ ένα περιβάλλον, όπου δεν μπορείτε να επικοινωνήσετε πλήρως και να αποκωδικοποιήσετε επαρκώς τα μηνύματα. Δεν θα σας φόρτιζε αυτή η κατάσταση με άγχος και αγωνία;
Τα παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες δεν μπορεί να είναι μόνο άτομα προς εκμετάλλευση για πολιτικές προεκλογικές διαφημίσεις για να οικοδομούν οι πολιτικοί το κοινωνικό τους prestige, αλλά είναι πρόσωπα που έχουν να διαδραματίσουν και ως παρουσίες μόνο, έναν σημαντικό (αντι)ρόλο πολιτισμού και κουλτούρας.
…
Έχουμε αποφασίσει από τη Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2007 να στερήσω παράνομα (με ηθικό αυτουργό την πολιτεία) και από τα τέσσερα παιδιά μου το δικαίωμά τους στην «υποχρεωτική εκπαίδευση», ως Διαμαρτυρία για τη μη διασφάλιση παροχής ποιοτικής εκπαίδευσης στο πρώτο μου παιδί.
Σας καλώ εσάς προσωπικά να έρθετε και να απαντήσετε στην καθημερινή ερώτηση του Αντώνη «πότε θα έρθει η δασκάλα μου;».
Με εκτίμηση Ιουλία Γραμμένου 600 61 Κολινδρός Πιερίας
