ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κήρυγμα μίσους και συγγραφικό ταλέντο

O Λουί Φερντινάν Σελίν (1894-1961) έζησε τη δόξα και την αποδοχή με το περίφημο «Ταξίδι στην άκρη της νύχτας» (1932). Η συνεργασία του με τους Γερμανούς εισβολείς και οι λίβελοι εναντίον των Εβραίων είχαν ως συνέπεια, με τη λήξη του πόλεμου, να υποστεί όσα και ο Έζρα Πάουντ: να διωχθεί και να φυλακισθεί.

Η περίπτωση Σελίν θέτει το ερώτημα: Πώς γίνεται να συνυπάρχει μια πολύ προσωπική και πρωτοποριακή φόρμα γραφής ενός εκρηκτικού ταλέ ντου με ένα ακραίο κήρυγμα μίσους;

Ο Άγγελος Τερζάκης ανακίνησε το «ζήτημα Σελίν» σε τρία συνεχόμενα άρθρα στο «Βήμα» (Ιούλιος- Αύγουστος 1973). Αποφαίνεται: «Το ταλέντο μπορεί κάλλιστα να είναι άσχετο με την αρετή, με την ηρωική ιδιοσυγκρασία… Από καθαρά ανθρώπινη πλευρά έχουμε στην περίπτωσή του το δράμα ενός ανθρώπου πικραμένου από τα μικράτα του, χιλιοτραυματισμένου, ψυχικά ιδιότυπου… που παρασύρθηκε στο ρεύμα μιας εθνικής μειοδοσίας και το πλήρωσε ακριβά». Κατανοεί αλλά και καταδικάζει έντονα μια στάση που τείνει να αποτελέσει προηγούμενο.

Η Λιλίκα Νάκου θυμάται τον γιατρό Σελίν στις φτωχογειτονιές του Παρισιού.