«Δεν ήταν ούτε στρατόπεδο ούτε φυλακή. Ήταν μια τρώγλη όπου ανθρώπινα όντα ήταν φυλακισμένα σαν ζώα. Δεν υπήρχαν φώτα. Υπήρχε έλλειψη αέρα, έντονη δυσωδία, σκουπίδια, αρουραίοι. Και καμία συνομιλία με κανέναν. Ήταν πράγματι κόλαση πάνω στη γη».
Σπασμένα παράθυρα, έντομα κάθε είδους, στρώματα παλιά, σκουπίδια στους διαδρόμους. Η συμπεριφορά των αστυνομικών ακατανόητη, φασιστική. Αυτή η μιζέρια είναι ντροπή για ένα κράτος που θέλει να ονομάζεται ευρωπαϊκό
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2007 ο Σομαλός Τ.Μ. (τα πραγματικά του στοιχεία δεν δημοσιεύονται καθώς υπάρχει ενδεχόμενο να βρίσκεται ακόμα στην Ελλάδα) έφυγε από το Κέντρο Κράτησης Αλλοδαπών της Σάμου έχοντας στα χέρια του το Έγγραφο Διοικητικής Απέλασης. Τις 18 ημέρες που παρέμεινε έγκλειστος κρατούσε σε σημειώσεις τα βιώματά του, τα οποία συνέταξε σε δύο επιστολές που παραδόθηκαν στην ανθρωπιστική
Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ
«Ο κόσμος άρρωστος από ψείρες και κοριούς. Το πάτωμα κατάμαυρο. Η τροφή λίγη και βρώμικη»
οργάνωση Αλληλεγγύη για τους Πρόσφυγες της Σάμου. Σε αυτές τις επιστολές περιγράφει την περιπέτειά του από τη στιγμή που ο «καπετάνιος» τον άφησε αβοήθητο στην παραλία της Σμύρνης έως την μέρα που έφυγε από την «κόλαση», όπως αποκαλεί το Κέντρο στο Βαθύ της Σάμου. «Είναι ο πιο βρώμικος χώρος που έχω βρεθεί ποτέ στη ζωή μου», γράφει ο Σομαλός πρόσφυγας για τις συνθήκες διαβίωσης στο παλαιό καπνοκοπτήριο που μετατράπηκε σε Κέντρο Κράτησης Αλλοδαπών. «Οι τουαλέτες και οι λουτήρες είναι σε άθλια κατάσταση. Ο κόσμος άρρωστος από ψείρες και κοριούς. Το πάτωμα είναι κατάμαυρο, οι φυλακισμένοι ξύνονται συνεχώς, γεμάτοι από κόκκινα εξανθήματα. Η τροφή είναι λίγη και βρώμικη- υπάρχει έλλειψη».
Ο Τ.Μ. ξεκίνησε το ταξίδι του προς το ευρωπαϊκό όνειρο στις 29 Ιουλίου. Πρώτος σταθμός του, η Τουρκία. «Ο δουλέμπορος μας άφησε στην παραλία με σκοπό να πάρουμε το πλοιάριο για την Ελλάδα αλλά ο καπετάνιος μάς παράτησε. Μείναμε εκεί τρεις βδομάδες περιμένοντας κάθε μέρα ότι αύριο θα φεύγαμε από το Ισμίρ»…
Όπως αναφέρει ο Σομαλός πρόσφυγας, στο τέλος της τρίτης εβδομάδας αναμονής αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. «Διέγραψε» τα 750 ευρώ που είχε δώσει στον δουλέμπορο και αποφάσισε να φύγει με το πρώτο διαθέσιμο μέσο. Ξημερώματα της 1ης Σεπτεμβρίου με ένα φουσκωτό Ζόντιακ με μηχανή 25 ίππων και άλλα 26 άτομα ο Τ.Μ. έφτασε τελικά στα παράλια της Σάμου. «Δεν γνωρίζαμε ότι τα χειρότερα θα ακολουθούσαν: έπρεπε να ανέβουμε το βουνό ενώ ανάμεσά μας βρίσκονταν 6 παιδιά και 3 γυναίκες. Χωρίστηκα από την ομάδα για να πάω να βρω νερό για τους υπόλοιπους και κυρίως για τα παιδιά. Πίστεψα ότι θα πεθάνω εκείνη τη μέρα. (…) Ζητούσα βοήθεια, μα απάντηση καμία. Αργότερα συνάντησα κάτι Βέλγους τουρίστες πάνω σε μηχανή. Τους ζήτησα νερό και μου έδωσαν ένα μπουκάλι. Μισό χιλιόμετρο μετά έφτασα στο σπίτι πάνω στο βουνό. Φώναξα βοήθεια- ευτυχώς ο ιδιοκτήτης ήταν εκεί και συνεννοηθήκαμε στα αγγλικά. Του ζήτησα νερό και να κάνω ένα μπάνιο. Ήταν πολύ ευγενικός. Μου έδωσε τροφή, ρούχα, τσιγάρα. Μετά του ζήτησα να μάθει νέα για την ομάδα μου από την αστυνομία. Ευτυχώς είχαν φτάσει σώοι και αβλαβείς»…
● Την ίδρυση τμημάτων δίωξης λαθρομεταναστών σε Λέσβο, Χίο, Σάμο, Ρόδο, Κω και Εύβοια, αλλά και την αύξηση των οργανικών θέσεων συνοριοφυλάκων κατά 200 άτομα, προβλέπει το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που υπογράφηκε από τον υπουργό Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλο. Επίσης, προβλέπεται πως οι αστυνομικοί, και ειδικά αυτοί που εργάζονται σε υπηρεσίες φρούρησης και μεταγωγής κρατουμένων, δίωξης λαθρομεταναστών και δίωξης ναρκωτικών θα υποβάλλονται σε τακτικό, αλλά και έκτακτο ιατρικό έλεγχο.
«Με ξύπνησαν χτυπώντας με στο κεφάλι»
«ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ μού ζήτησαν να τους πω την υπηκοότητά μου. Ήταν χυδαίοι και χωρίς οίκτο… Ο υπεύθυνος ήρθε και με ξύπνησε χτυπώντας με στο κεφάλι και με πήγε στο νοσοκομείο οδηγώντας σαν μανιακός». Ο Τ.Μ. συνάντησε την ομάδα του μετά τις ιατρικές εξετάσεις, όταν οι αστυνομικοί τον οδήγησαν στο Κέντρο Κράτησης Αλλοδαπών στο Βαθύ. «Εκεί ήταν και η μεγάλη έκπληξη. Σπασμένα παράθυρα, έντομα κάθε είδους, στρώματα παλιά, τα σκουπίδια κατακλύζουν τους διαδρόμους, μια ανησυχητική αδιαφορία των υπευθύνων του στρατοπέδου. Η συμπεριφορά των αστυνομικών προς τους φυλακισμένους είναι ακατανόητη, φασιστική, αποκαρδιωτική. Αυτή η μιζέρια είναι ντροπή για ένα κράτος που θέλει να ονομάζεται ευρωπαϊκό», αναφέρει.
Δήμος: «Αντιπυρική ζώνη» – Κάτοικοι: «Τσιμεντοποίηση»
ΚΟΝΤΡΑ μεταξύ του δήμου και μερίδας κατοίκων του Παπάγου έχουν προκαλέσει τα σχέδια της δημοτικής αρχής να κατασκευάσει πεζόδρομο σε περιοχή που κάηκε τον περασμένο Αύγουστο σε μικρή απόσταση από τα τελευταία σπίτια του Παπάγου προς τη δασική περιοχή. Ο δήμος με ανακοίνωση που έστειλε πριν από λίγες ημέρες στους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων των οδών Σχοινά, Καρατζά και τμήματος της οδού Αδελφών Διδασκάλου έως τη Ζησιμοπούλου τούς ενημερώνει για την πρόθεσή του να διανοίξει δρόμο ως αντιπυρική ζώνη. Και τους ζητάει να απαντήσουν έως τις 12 Οκτωβρίου εάν συμφωνούν προκειμένου να εντάξει το έργο στο τεχνικό πρόγραμμα. Αρκετοί κάτοικοι όμως αντιδρούν υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για τσιμεντοποίηση της περιοχής.
«Ο δήμος υποστηρίζει ότι η διάνοιξη δρόμου προβλέπεται από το ρυμοτομικό σχέδιο. Η συγκεκριμένη διάνοιξη όμως έχει ακυρωθεί στο παρελθόν, όπως έχουμε μάθει, με προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Επιπλέον, η έκταση είναι δασική. Συνεπώς δεν μπορεί να γίνει οποιαδήποτε κατασκευή», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Μπέτυ Γραβάνη, κάτοικος της περιοχής.
Προσθέτει δε ότι η διάνοιξη δεν είναι απαραίτητη.
«Δρόμοι υπάρχουν. Στη φωτιά του περασμένου Αυγούστου τα πυροσβεστικά έφτασαν μέχρι το σπίτι μας. Όσο για το επιχείρημα του δήμου ότι θέλει να φτιάξει τον πεζόδρομο ως ζώνη πυρασφάλειας, εμείς λέμε ότι οι ζώνες ακόμα και στους δρυμούς είναι χωμάτινες».
Ο αντιδήμαρχος
Διαφορετική άποψη έχει ο αντιδήμαρχος Παπάγου κ. Σπύρος Νασιούλας. Όπως λέει «ο δήμος σχεδιάζει τη διάνοιξη για να προστατεύσει τα τελευταία σπίτια σε περίπτωση φωτιάς. Εάν φτάνανε τα οχήματα έως τα σπίτια δεν θα υπήρχε λόγος να φτιάξουμε τον πεζόδρομο. Όμως δεν μπορούν να προσεγγίσουν».







