Μια γειτόνισσα γεμάτη φινέτσα

Ήλιος λαμπερός, τοπία μεσογειακά, μια ατελείωτη ακτογραμμή με βραχώδεις ακτές αλλά και λαμπερή άμμο, κυματιστά χωράφια με σιτάρι, αμπελώνες και ελαιώνες, αρωματικά αγιοκλήματα και γιασεμιά αλλά και χρωματιστές βουκαμβίλιες, άνθρωποι με χαρακτηριστικές εκφράσεις και χειρονομίες! Αυτά βλέπεις, οσφραίνεσαι και γεύεσαι ταξιδεύοντας στη Νότια Ιταλία. Λεξικό δεν χρειάζεται, όλα είναι στα ελληνικά! Αξιοθέατα, τοπωνύμια και χωριά έχουν ελληνικές ονομασίες, κληρονομιά της ιστορικής Μεγάλης Ελλάδας.
Θα ήταν αδικία για τις Ρuglia, Βasilicata και Calabria, τις περιοχές που σχηματίζουν γεωγραφικά το κάτω μέρος της ιταλικής μπότας, να μην αναφερθούμε στις εξαιρετικές γεύσεις και την αξιοσημείωτη αρχιτεκτονική. Μπορεί οι καλλιτεχνικοί θησαυροί της Ιταλίας να βρίσκονται στη Ρώμη ή την Φλωρεντία, οι πολλοί όμως και διαφορετικοί αρχιτεκτονικοί ρυθμοί αυτών των περιοχών όπου Έλληνες, Άραβες, Ισπανοί και Νορμανδοί έχουν αφήσει το στίγμα τους, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Ο βαθύς Νότος της Ιταλίας δεν είναι τόσο γνωστός σε σύγκριση με το βόρειο τμήμα της. Σε αυτό τον τόπο είναι εμφανής η αντιθετική φύση της Ιταλίας και των Ιταλών.Φυσικές ομορφιές και εξωτικές παραλίες βρίσκονται σε απόσταση λίγων λεπτών από αστικά… κακοτεχνήματα και αρχιτεκτονικά αριστουργήματα στέκονται δίπλα σε αυθαίρετες κατασκευές. Μερικοί τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί μεταδίδουν κάπου κάπου εκπομπές στη διάλεκτο γκρίκο ή γκρεκάνικο και οι άνθρωποι στα ελληνόφωνα χωριά τα μιλούν ακόμη.

Σε όλα τα χωριά, μικρά ή μεγάλα, ελληνόφωνα ή μη, τουριστικά ή όχι, κάθε βράδυ λαμβάνει χώρα και ένα κοινωνικό γεγονός. Οι άνθρωποι βάζουν τα καλά τους, περπατούν με βήμα αργό, παρατηρούν και παρατηρούνται, γίνονται θεατές και πρωταγωνιστές, σχολιάζουν και σχολιάζονται, συμμετέχοντας με αυτό τον τρόπο στο κοινωνικό γεγονός της περαντζάδας, της πιάτσας.