Ο τρόμος βρίσκεται δίπλα μας

ΟΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ
ΤΗΣ ΣΥΝΤΟΜΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΟΥΜΕ
ΠΟΤΕ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ
ΤΡΟΜΟ. ΘΑ ΤΟΝ ΔΟΥΜΕ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΜΕΝΟ
ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ Ή ΦΙΛΤΡΑΡΙΣΜΕΝΟ
ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ. ΕΤΣΙ, ΘΑ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ
Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ
ΤΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ
ΕΚΕΙΝΟΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΞΥΣΤΑ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ. Η
ΚΑΘΡΙΝ ΣΑΜΣΟΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΝΑ ΜΑΣ
ΕΠΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΤΗΝ ΩΜΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Tο παράδοξο του Δυτικού ανθρώπου συνίσταται στο γεγονός ότι έχει εξασφαλίσει για πάρτη του τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια και ψυχαγωγείται ποικιλοτρόπως- συμπεριλαμβανομένης της φιλανθρωπίαςμε την ανασφάλεια, την οδύνη και τη δυστυχία των υπόλοιπων κατοίκων του πλανήτη. Κάτι βαθύτατα νοσηρό κρύβεται πίσω από αυτήν τη στάση ζωής- και η επιτυχία των αστυνομικών μυθιστορημάτων, απανταχού της Γης, δεν έρχεται παρά για να το επιβεβαιώσει. Προσυπογράφουμε την από καιρό ομολογημένη διαπίστωση ότι το αστυνομικό μυθιστόρημα, αφ΄ ότου απεγκλωβίστηκε από τη λογική του σταυρόλεξου, κλήθηκε να αναπληρώσει το κενό που άφησε το κοινωνικό μυθιστόρημα, ήδη από τα μέσα του 20ού αιώνα.

Εάν ρίξουμε μια βιαστική ματιά στο βιογραφικό της Βρετανίδας Κάθριν Σάμσον, θα διαπιστώσουμε ότι έχει δανείσει σχεδόν αυτούσια τα χαρακτηριστικά της στην κεντρική ηρωίδα των δύο μέχρι στιγμής βιβλίων της, τη Ρόμπιν Μπαλαντάιν. Η Σάμσον ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της στο ΒΒC, υπήρξε εν συνεχεία ανταποκρίτρια των «Τimes» στο Πεκίνο, όπου και ζει σήμερα με τον σύζυγό της και τα τρία παιδιά τους. Η Μπαλαντάιν ντεμπουτάρισε μαζί με τη δημιουργό της στο μυθιστόρημα « Πτώση στο κενό » (Μελάνι 2006) και μας συστήθηκε ως παραγωγός στο Δίκτυο, ένα μεγάλο βρετανικό τηλεοπτικό κανάλι, καθώς και ως μητέρα δύο αξιολάτρευτων ταραχοποιών διδύμων, της Χάνα και του Ουίλιαμ. Εδώ, στο « Εκτός εαυτού », η Μπαλαντάιν πιάνει τον αφηγηματικό μίτο από εκεί που τον είχε αφήσει στο πρώτο βιβλίο. Χρειάζεται επομένως να ανατρέξουμε και στην « Πτώση στο κενό » για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο « Εκτός εαυτού »; Όχι απαραίτητα. Τα δύο μυθιστορήματα διατηρούν θαυμαστή αυτονομία.

Ευάλωτη
Η Σάμσον ακολουθεί την ισχυρή πλέον παράδοση- θυμηθείτε μονάχα τον επιθεωρητή Ρέμπους του Ίαν Ράνκιν, τον αστυνόμο Χαρίτο του Πέτρου Μάρκαρη, ακόμη και τον ψυχωτικό Τομ Ρίπλεϊ της μακαρίτισσας Χάισμιθ – που θέλει τον κεντρικό ήρωα, όχι ατσαλάκωτο και άφθαρτο όπως παλιά, αλλά εύθραυστο, ευάλωτο, επιρρεπή στα λάθη και στις γκάφες, χωρίς τις γελοιογραφικές μπαλαφάρες ενός επιθεωρητή Κλουζό, αλλά συχνά με τις ίδιες αξιοθρήνητες επιπτώσεις. Ο μέσος αναγνώστης σήμερα δυσκολεύεται να ταυτιστεί με τύπους σαν τον επιθεωρητή Μαιγκρέ ή τη μις Μαρπλ, που δείχνουν να διαθέτουν ατελείωτο ελεύθερο χρόνο. Ταυτίζεται ευκολότερα με ήρωες που φθείρονται, οργίζονται, παχαίνουν και σφάλλουν. Ιδίως στην περίπτωση της Μπαλαντάιν, που έχει- εκτός από την απαιτητική εργασία της- να μεγαλώσει και δύο μικρά θηρία, ο μέσος αναγνώστης αναρωτιέται πόσο εφικτή είναι η επιτυχία των γυναικών σ΄ έναν κόσμο ραμμένο και κομμένο στα ανδρικά μέτρα.