Προορισμός Σαββατοκύριακου, πέρασμα για όσους ταξιδεύουν στα κοντινά νησιά και σύμφωνα με τις ενδείξεις, ένας τόπος που αρκετοί θα επιλέξουν για μόνιμη κατοικία στο μέλλον. Το Λαύριο ξαναζεί στη νέα εποχή,
προσπαθώντας να βάλει τους δικούς του όρους.
Το «βάρος» του τόπου δεν φεύγει, όσες αναπλάσεις και να γίνουν. Μια βιομηχανική περιοχή, και μάλιστα τόσο μπροστά από την εποχή της, θα κουβαλάει πάντα τα ίχνη- τον μόχθο, τον πόνο, τα βάσανα και την εσωστρέφεια που συνεπάγεται η ζωή στα έγκατα της γης. Ο απίστευτος υποχθόνιος πλούτος και η θάλασσα, από την οποία η πόλη εξακολουθεί να είναι αποκομμένη στον τομέα της αναψυχής, έγιναν ευχή και κατάρα μαζί. Σήμερα το Λαύριο, με την ανεργία μειωμένη και τις προοπτικές μπροστά του, περιμένει τα επόμενα χρόνια για να αλλάξει πρόσωπο. Υποσχέσεις και σχέδια όπως η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρωναπό τον Εθνικό Δρυμό, τα αρχαία πλυντήρια, την Καμάριζα και μέχρι το Σούνιο-, οδικά έργα, η ανάπτυξη του λιμανιού, ο Προαστιακός, η επέκταση του σχεδίου της πόλης που από 15.000 μόνιμους κατοίκους τον χειμώνα το καλοκαίρι φτάνει τους 60.000, η δημιουργία ενός μεγάλου πολυχώρου που θα περιλαμβάνει και ξενοδοχειακή μονάδα, περιμένουν για να μεταμορφώσουν το Λαύριο από προορισμό του Σαββατοκύριακου σε τόπο μόνιμης κατοικίας για πολλούς. Στο μεταξύ παραμένει ένα μοναδικό υπαίθριο μουσείο βιομηχανικής αρχιτεκτονικής κι ένας τόπος με πλούσια αρχαία Ιστορία και μνημεία που αξίζει να επισκεφθείς, προτού καταλήξεις στον παραλιακό δρόμο με τα περισσότερα εστιατόρια και τα καφέ μπαρ ή στα σοκάκια πλάι από την κεντρική πλατεία που λέγεται Ηρώων Πολυτεχνείου.

Κοντά της ή γύρω της βρίσκονται κάποια ενδιαφέροντα νεοκλασικά κτίρια, όπως το παλιό δημαρχείο, το δημοτικό

Το Λαύριο είναι ένα μοναδικό υπαίθριο μουσείο βιομηχανικής αρχιτεκτονικής κι ένας τόπος με πλούσια αρχαία ιστορία και μνημεία που αξίζει να επισκεφθείς

σχολείο που αρχικά στέγαζε τη φιλαρμονική της ελληνικής εταιρείας που λεγόταν «Αρίων», το πολιτιστικό κέντρο του δήμου που ήταν το παλιό μηχανουργείο της Ελληνικής Εταιρείας. Πλάι στην πλατεία είναι τα ψαράδικα που κατασκεύασε η Ελληνική Εταιρεία Μεταλλείων το 1885 σε σχήμα Π, με στοές και πεσσούς- που όμως έχουν υποστεί σημαντικές αλλοιώσεις ως προς την αρχική τους μορφή.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το συγκρότημα του μεταλλοπλυσίου του 1874, στη λεγόμενη κοιλάδα της Νόριας μέσα στην πόλη, όπου βρίσκεται και το Ορυκτολογικό Μουσείο. Είχε πολύ σημαντικά βιομηχανικά κτίρια, που όμως γκρεμίστηκαν και εκεί σχεδιάζεται να γίνει μουσείο κεραμικής.

Στον παραλιακό δρόμο θα δείτε το Ρολόι και σειρά κτιρίων της Ελληνικής Εταιρείας όπως το Χημείο (έχει γίνει καφέ, είναι απέναντι από το δημαρχείο), τα παλιά γραφεία διοίκησης, το τελωνείο και το κτίριο του σημερινού δημαρχείου. Ανάμεσά τους βρίσκεται το σπίτι του Σερπιέρι και δεξιά του ένα τμήμα των κτιρίων του παλιού σιδηρόδρομου. Κάποια παλιά σπίτια, όπως και το πρώην ξενοδοχείο «Ευρώπη», το οποίο στη συνέχεια έγινε «Βelle Εpoque», υπάρχουν στη συνοικία της Αγίας Παρασκευής ανάμεσα σε νεόκτιστα σπίτια, ενώ τα σπιτάκια των εργατών της συνοικίας του Κυπριανού, κοντά στο φοινικόδασος και το σημερινό Τεχνολογικό Πάρκο, διατηρούν ακόμη το χρώμα και τη γοητεία τους, χωμένα καθώς βρίσκονται ανάμεσα στα καινούργια κτίσματα. Στην άκρη της κεντρικής πλατείας του Λαυρίου βρίσκεται και το άγαλμα του Σερπιέρι, που τοποθετήθηκε εκεί το 1999.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από