Ένα τραγούδι («Άσπρο μαντίλι ανέμιζε») και μια τηλεοπτική εκπομπή («Στην υγεια μας»)
ήταν η αφορμή για τη συνεργασία του Μάριου Τόκα με τον Βασίλη Σκουλά
Είναι η πρώτη φορά που ο Μάριος Τόκας συνεργάζεται με τον (εκ Κρήτης) Βασίλη Σκουλά, μια φωνή που, όπως λέει, «έρχεται από τους αιώνες φορτωμένη με συναισθήματα και έρωτα». Και αυτό το CD «Άσπρο μαντίλι ανέμιζε» προέκυψε τυχαία. Στο πλατό της εκπομπής «Στην υγεια μας». Την ιστορία μας την αφηγήθηκε ο Μάριος Τόκας: «Ήμουν βασικός καλεσμένος της εκπομπής κι επέλεξα να είναι πλάι μου- μαζί με άλλους φίλους μου- ο Βασίλης Σκουλάς. Του έστειλα στην Κρήτη κι ένα ανέκδοτο τραγούδι (“Άσπρο μαντίλι ανέμιζε”) τραγουδισμένο από μένα σε κασέτα ώστε να το πει στην εκπομπή. Ο ίδιος το δούλεψε με την ψυχή του και όταν σηκώθηκε και το τραγούδησε, όλοι ενθουσιαστήκαμε. Εκείνη τη στιγμή το άκουγα για πρώτη φορά από τον Βασίλη
Ο Μάριος Τόκας συζητά με τον Βασίλη Σκουλά και τον Θέμη Αδαμαντίδη να εμφανιστούν μαζί σε μουσική σκηνή της Αθήνας τον χειμώνα
Σκουλά. Ήταν μια σπάνια στιγμή. Ουσιαστικά ανακάλυψα το τραγούδι μέσα από τη φωνή του».
Από την επόμενη μέρα έσπασαν τα τηλέφωνα του Σπύρου Παπαδόπουλου, του Βασίλη Σκουλά και του Μάριου Τόκα. Αρκετοί που το άκουσαν στην εκπομπή, ρωτούσαν σε ποιο CD υπάρχει ώστε να το αποκτήσουν. Και αυτό έγινε αφορμή για ένα CD σε στίχους Κώστα Φασουλά, ο οποίος τυχαίνει να είναι συγχωριανός- από τα Ανώγεια- με τον Βασίλη Σκουλά.
Στο CD συμμετέχει και ο Παντελής Θαλασσινός σε ένα ντουέτο με τον Βασίλη Σκουλά στο τραγούδι «Ανέμου παραζάλη», όπως και η Μαρία Αλεξίουμόνιμη συνεργάτιδα του Μάριου Τόκα στις συναυλίες- σε ένα ντουέτο πάλι με τον Κρητικό τραγουδιστή στο «Περνάμε στο απέναντι φως».
Η αλήθεια είναι ότι το CD το αγκάλιασε ο κόσμος από την πρώτη μέρα, σε μια εποχή δύσκολη για το καλό τραγούδι.
«Είναι μια απάντηση σε όσους ισχυρίζονται πως ο κόσμος εισπράττει ό,τι ακούσματα του σερβίρουν, εννοώντας ότι συμβιβάζεται με το μέτριο ή το κακό».
Με όλο αυτό το σκουπιδαριό που του προσφέρουν, μπορεί να ξεχωρίσει το καλό;
«Ακριβώς. Όταν το καλό τραγούδι τού αγγίζει τη ζωή, αργά ή γρήγορα θα το ανακαλύψει».
Κάποιοι πιστεύουν πως η δυνατότητα πρόσβασης του καλού τραγουδιού στα Μέσα είναι περιορισμένη.
«Κατά έναν περίεργο τρόπο, όσο πληθαίνουν τα Μέσα τόσο λιγοστεύει η δική μας πρόσβαση σε αυτά. Παρ΄ όλα αυτά δεν πρέπει να μένουμε σε γκρίνιες και το σπουδαιότερο δεν πρέπει να μας τρομάζει η μόδα. Η μόδα πρέπει να μας ακολουθεί κι όχι εμείς εκείνη. Τα συναισθήματα έχουν αντιστάσεις, γι΄ αυτό και ανακαλύπτει ο κόσμος τα τραγούδια με ψυχούλα».
Πιστεύει δε ότι το καινούργιο CD λόγω των Κρητικών Βασίλη Σκουλά και Κώστα Φασουλά κουβαλάει το άρωμα της Κρήτης. Όμως ξεκαθαρίζει ότι «είναι ένας δίσκος με λαϊκά τραγούδια. Και επίσης είναι η πρώτη φορά που ο Βασίλης Σκουλάς τραγουδάει ζεϊμπέκικο. Ακούγοντάς το, ανακαλύπτεις ότι η φωνή του είναι φιλική με το ζεϊμπέκικο».
«Άρχισαν οι νέοι να χορεύουν ζεϊμπέκικο»
Ο Μάριος Τόκας θυμάται την εμπειρία που έζησε το 1985, όταν όλη η Ελλάδα χόρευε πάνω στα τραπέζια τις νέες εκτελέσεις- και πολλά κακέκτυπα- του ρεμπέτικου και έγιναν μόδα. «Τότε έγραψα την “Αννούλα του χιονιά” και το “Σ΄ αγαπώ σαν το γέλιο του Μάη” και όχι μόνο αγαπήθηκαν, αλλά έμειναν στον χρόνο. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1992, ο Δημήτρης Μητροπάνος τραγούδησε το “Σ΄ αναζητώ στη Σαλονίκη” και η νεολαία άρχισε να χορεύει ζεϊμπέκικο».
