Ποπ μηδενισμός

ΠΛΗΓΩΜΕΝΟΣ, ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ, ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗ ΣΥΣΚΕΥΗ
ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ, ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ ΜΕ ΕΝΑ ΚΑΣΕΤΟΦΩΝΟ, ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΑΠΕΙΡΕΣ ΩΡΕΣ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ, ΤΕΝΤΩΝΟΝΤΑΣ ΠΟΠ ΚΑΜΒΑΔΕΣ: Ο ΓΟΥΟΡΧΟΛ ΕΖΗΣΕ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΦΑΝΤΑΖΟΤΑΝ
Παρά την πανηγυρική, ιδίως μετά θάνατον, καταξίωσή του ως πάπα της ποπ, ο Γουόρχολ αμφισβητείται ακόμη από σχετικούς και άσχετους με την τέχνη- για την ακρίβεια είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς κάποιον σπουδαίο που σνομπαρίστηκε εξίσου. Όπως γράφει, «τα πιο ελαφρά πράγματα στη ζωή, και τα πιο σημαντικά, κρίνονται με υποτιμητικό τρόπο».

Ο κόσμος αναρωτιέται: τι φρούτο ήταν αυτό το κάπως ασέξουαλ, μοναχικό πλάσμα που ζωγράφιζε σούπες; Σ΄ αυτό απαντάει αυτή η αυτοβιογραφία που μοιάζει με ένα τρομερά προσωπικό μπλογκ.

Στα γυαλιστερά σέβεντις το περιοδικό Ιντερβιού μεσουρανεί στην πασπαλισμένη χρυσόσκονη νεοϋορκέζικη νύχτα. Ο Γουόρχολ, που θέλει να είναι μοναχικός αλλά παραείναι διάσημος για κάτι τέτοιο, περνάει τα πρωινά στο τηλέφωνο και την υπόλοιπη μέρα στο περιοδικό γύρω από το οποίο έχουν συσπειρωθεί περίεργα άτομα. Καταγράφει ψυχαναγκαστικά τη ζωή του σ΄ ένα μαγνητόφωνο που αποκαλεί «γυναίκα» του. Απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες, μονόλογοι, σκέψεις καταλήγουν στη Φιλοσοφία, που θεωρείται σημαντικότερη από τα ογκώδη, κουτσομπολίστικα ημερολόγιά του, αλλά και από το ΡΟΡΙSΜ.

Μαθαίνουμε ότι φοράει αντιρυτιδικά τσιρότα, του αρέσει να μιλάει ενώ τρώει, προτιμάει τους Συζητητές από τους Ωραίους, ακούει Μαρία Κάλλας. Επειδή φοβάται τον έρωτα, δηλαδή την εξάρτηση από τον άλλο, παραμένει μόνος: «Με το που απέκτησα το μαγνητόφωνό μου έσβησε κάθε ίχνος συναισθηματικής ζωής που θα μπορούσα να έχω… Από τη στιγμή που θα κοιτάξεις τα συναισθήματα από μια ορισμένη οπτική γωνία παύεις να τα θεωρείς κάτι το πραγματικό».

Σύστησε εναλλακτικό τύπο οικογένειας, ένα δίκτυο φίλων αλληλοεξαρτώμενων μεταξύ τους, με επικρατούν μέσο επικοινωνίας το τηλέφωνο. Περιγράφεται εδώ η καθημερινότητα αυτής της οικογένειας που περιθάλπει αποτελεσματικά τα μέλη της, δεκαετίες προτού γίνει νεοϋορκέζικο σίριαλ. Βλέπουμε, εκτός από την προφητική, και την τρυφερή πλευρά του Γουόρχολ: ο σούπερ εγωκεντρικός φροντίζει τους φίλους.

Η Φιλοσοφία δικαιούται να αποκαλείται έτσι, εφόσον παρουσιάζει στάσεις ζωής που διακρίνονται σε δύο- κάπως πανκπροτάσεις. Οι πάνκηδες έλεγαν «Συνήθισέ το». Ο Γουόρχολ λέει «Και τι μ΄ αυτό;». Π.χ.

«Η μαμά μου δεν μ΄ αγαπούσε». Και τι μ΄ αυτό; «Ο άντρας μου δεν με πηδάει». Και τι μ΄ αυτό; Το δεύτερο γουορχολικό κόλπο επιβίωσης είναι η τροποποίηση της καθημερινότητας ώστε να μας ταιριάζει αντί να μας ταράζει: δεν χρειάζεται να κάνουμε όλοι λεφτά / παιδιά/ πάρτι. Κι αν χάνουμε ενέργεια κάνοντας σεξ, ας πάψουμε να το κυνηγάμε. Εξάλλου, οι άλλοι «πιάνουν πολύ χώρο στο κρεβάτι». Ο αντιρομαντικός Γουόρχολ μάς βάζει στη θέση μας.

Ίσως αυτό το βιβλίο με την εξαιρετική τσαγκαρουσιάνικη τυποτεχνική αισθητική να είναι «μέτριο» από λογοτεχνική άποψη. «Και τι μ΄ αυτό;». Είναι αυτοκριτικό, ενδιαφέρον, ακόμα φρέσκο.

Μακριά από το στυλ του Αλέν ντε Μποτόν, που εκλαϊκεύει «κλασικές» φιλοσοφίες πασπαλίζοντάς τες με λίγη δική του άποψη, ο Γουόρχολ είναι όλο απόψεις, επίμονες και προσωπικές που, όταν τουλάχιστον γράφτηκαν, δεν θύμιζαν αυτές κανενός άλλου.

Η Εύη Λαμπροπούλου είναι συγγραφέας. Έχει γράψει τα βιβλία «Χάπι Λου» και «Σχεδόν Σούπερ»

Αndy Warhol

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΥ ΓΟΥΟΡΧΟΛ

ΑΠΟ ΤΟ Α ΣΤΟ Β ΚΑΙ

ΠΑΛΙΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

ΜΤΦ. ΙΟΥΛΙΑ ΡΑΛΛΙΔΗ, 2006 ΕΚΔ. ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ ΣΕΛ. 327, ΤΙΜΗ: 16 ΕΥΡΩ