«Γίναμε κατεστημένο και πρέπει να ξεκουνηθούμε»

«ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΝΙΩΘΟΝΤΑΣ ΤΗΝ
ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΑΝΑΝΕΩΣΗ», ΛΕΕΙ Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
ΘΩΜΑΣ ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑ
ΓΙΑΝΝΗ ΧΟΥΒΑΡΔΑ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ «ΘΕΑΤΡΟΥ
ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ», ΑΝΑΓΓΕΛΛΟΝΤΑΣ ΤΑ
ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΡΓΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΘΟΥΝ ΤΟ
ΧΕΙΜΩΝΑ ΣΤΟ «ΑΜΟΡΕ»
Χωρίς Γιάννη Χουβαρδά, που το ίδρυσε το 1991 και το διηύθυνε προσφέροντας μια ιδιαίτερα επιτυχημένη, όπως αποδείχθηκε, ανανεωτική πρόταση-σταθμό για το θέατρό μας, θα πορευτεί το «Θέατρο του Νότου» την επόμενη σεζόν. Ο Γιάννης Χουβαρδάς, βλέπετε, είναι πια ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου. Και το βάρος πέφτει στον συνδιευθυντή, μέχρι τώρα, Θωμά Μοσχόπουλο. Έναν επίσης επιτυχημένο σκηνοθέτη. Πώς βλέπετε τα πράγματα στη μετά Γιάννη Χουβαρδά εποχή;

«Για την ώρα τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ο προγραμματισμός της επόμενης σεζόν είχε ήδη γίνει, πριν αναλάβει ο Γιάννης τη διεύθυνση του Εθνικού. Τα έργα, δηλαδή, τα είχαμε ήδη βρει- μόνο οι διανομές δεν είχαν γίνει. Αλλά ήταν και ο τρόπος με τον οποίο συνεργαζόμασταν. Ο Γιάννης πάντα δημιουργούσε ένα πλαίσιο αυτονομίας στον κάθε τομέα. Έτσι καμία αίσθηση ότι χάνεται ο έλεγχος δεν υπάρχει.

Το πρόβλημα θα εμφανισθεί στο τέλος της χρονιάς γιατί απ΄ ό,τι κι εμείς ακούμε- διότι επισήμως δεν μας έχει ακόμα λεχθεί τίποταθα πρέπει να αφήσουμε το “Αμόρε”. Λήγει το συμβόλαιο που έχουμε γιατί ο ιδιοκτήτης, ο Τάσος Παπανδρέου, φαίνεται ότι θέλει να το χρησιμοποιήσει διαφορετικά.

Αυτό δημιουργεί σοβαρά προβλήματα. Ο κόσμος, καλώς η κακώς, το “Θέατρο του Νότου” το έχει συνδυάσει με την έννοια “Αμόρε”. Αν το “Θέατρο του Νότου” δεν είναι στο “Αμόρε”, δεν είναι το “Αμόρε”. Είναι κάτι άλλο.

Επίσης αλλάζουν πολλές παράμετροι που πρέπει κανείς να τις λάβει πολύ, μα πολύ σοβαρά υπ΄ όψιν. Δηλαδή το ερώτημα είναι τι θα προτείνει το “Θέατρο του Νότου” ως καινούργια στάση. Ή, ακόμα, κι αν χρειαστεί να πούμε “το κλείνουμε στη συγκεκριμένη φάση για να μπορέσουμε να επαναπροσδιοριστούμε”. Σε μια τέτοια απόφαση η απουσία του Γιάννη είναι πολύ σοβαρή. Όχι ως φυσικής παρουσίας αλλά ως του ανθρώπου που το σχεδίασε όλο αυτό και έχει προτείνει ένα μοντέλο που πάνω σ΄ αυτό λειτουργούσαμε όλοι. Ο επαναπροσδιορισμός του μοντέλου είναι μια ιστορία που θα θέλει και χρόνο και δουλειά. Και από μένα και από όσους θα συμμετάσχουν. Εκεί θα φανεί τι σημαίνει η απουσία του Γιάννη Χουβαρδά. Δεν είναι ότι αυτήν τη στιγμή είμαστε ορφανοί. Αλλά όταν θα είμαστε και χωρίς “σπίτι” θα πρέπει να φτιαχτεί μια καινούργια “οικογένεια”.

Ψυχραιμία και πολλή αγάπη, ούτως ή άλλως, υπάρχει. Και ευτυχώς, αν κάτι μας αλλάξει μορφή, δεν θα είναι η φθορά. Δεν πρόκειται δηλαδή για φθορά που μας οδηγεί στη διάλυση. Είναι η πραγματική ανάγκη για ανανέωση σε διαφορετική βάση. Και επειδή δεν έχει κανένα νόημα να αναμασούμε πράγματα αν υπάρξει αλλαγή θα πρέπει να είναι εκ βάθρων. Οπότε μπορεί να υπάρξουν και ανατροπές». Έχουν μπει οι σκέψεις αυτές «στο τραπέζι» ή ακόμα κυοφορούνται;

«Ακόμα σκέψεις είναι. Γιατί δεν είναι και τα στοιχεία ξεκάθαρα. Φεύγουμε; Μένουμε; Τι αλλάζει;

Αλλά, παρά την αναταραχή, αυτό που συμβαίνει είναι αισιόδοξο. Είναι πολύ καλύτερα να αναγκάζεσαι να αλλάξεις και να ανανεωθείς αγχωμένος, από το να συρρικνώνεσαι αργά και σταθερά. Τον κίνδυνο αυτόν τον ζούμε τα τελευταία χρόνια: βλέπουμε το κοινό μας να μεγαλώνει ηλικιακά. Δηλαδή γίναμε κατεστημένο. Από κεκτημένη ταχύτητα. Θα ήθελα αυτό με κάποιον τρόπο να ξεκουνηθεί. Δεν είναι δυνατόν η Άννα η Μάσχα να θεωρείται ακόμα νέα ηθοποιός. Ή εγώ νέος σκηνοθέτης. Αν μείνουμε στον χώρο αυτόν πρέπει να ανακτήσουμε τη φιλοσοφία με την οποία το “Θέατρο του Νότου” ξεκίνησε. Γιατί πλέον υπάρχουν αρκετοί μιμητές του μοντέλου αυτού. Και δεν είναι λογικό να κυνηγούμε τους μιμητές μας…» Η διαπίστωση «γίναμε κατεστημένο» γίνεται ορθολογιστικά ή με φόβο,για να το ξορκίσετε;

«Με ρεαλισμό. Το βλέπεις ότι συνέβη. Είναι, εξάλλου, νομοτελειακό. Κάτι που έχει διάρκεια και μόνο λόγω διάρκειας γίνεται δεκτό και από μια μερίδα ανθρώπων που στην αρχή το αντιμετώπισαν με σκεπτικισμό. Το κατεστημένο μπορεί να είναι μεγάλη παγίδα. Σε ωθεί να προσπαθείς απλώς να διατηρείς τα κεκτημένα σου. Βέβαια η διάθεση “αυτοτορπιλισμού” υπήρχε και από τον Γιάννη αλλά και από όλους μας… Αλλά δεν μπορείς συνέχεια να ψάχνεις τρικάκια για να ανατρέψεις την εικόνα. Γιατί γίνεται κι αυτό μοντέλο…».