Δίκτυο

Τα λόγια, πράξη κ. υπουργέ!

Χαίρομαι για την- υπερκομματική- υποστήριξη της οποίας τυγχάνει το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Την αξίζει. Δεν του κάνουν χάρη. Και χάρηκα τους επαίνους που του επιδαψίλευσε ο υπουργός Πολιτισμού κ. Γιώργος Βουλγαράκης στη συνέντευξη για την παρουσίαση του φετινού του προγράμματος. Οι έπαινοι πρέπει όμως να γίνονται και πράξη. Και όταν λέω «πράξη», εννοώ την έγκαιρη εκταμίευση των κονδυλίων για την πραγματοποίησή του. Ένα φεστιβάλ που διαρκεί δέκα μέρες και στο οποίο συμμετέχουν ξένα συγκροτήματα που με τίποτα δεν περιμένουν να πληρωθούν στο…

άδηλο μέλλον, μόνο χρονικά περιθώρια δεν έχει για καθυστερήσεις στο ταμείο. Ας σπάσει λοιπόν ο κ. Βουλγαράκης την «παράδοση» σύμφωνα με την οποία όλοι επαινούν το Φεστιβάλ Καλαμάτας αλλά με την αγωνία της εκταμίευσης στο παρά πέντε- ή και στο και πέντε…- κάθε χρόνο το κρατούν.


Μουσικό φακέλωμα

Ούτε μια μέρα δεν κράτησε η χαρά των μουσικόφιλων για την αφαίρεση του ψηφιακού κλειδώματος όσων τραγουδιών της ΕΜΙ πωλούνται στο iΤunes. Λίγες ώρες χρειάστηκαν μόνο για να μαθευτεί πως όσοι αγοράζουν αυτά τα κομμάτια έναντι 1,29 ευρώ το ένα, ενσωματώνουν χωρίς τη θέλησή τους τα προσωπικά τους στοιχεία (όνομα, email και άλλα στοιχεία από τον λογαριασμό του αγοραστή στο iΤunes) στο αρχείο του τραγουδιού. Η εταιρεία δεν ανακοινώνει για ποιον λόγο αποφάσισε το ηλεκτρονικό φακέλωμα των πελατών της. Είναι όμως κοινό μυστικό πως αν τα κομμάτια κυκλοφορήσουν στο Ίντερνετ, σε σημεία κοινής λήψης για τους χρήστες, τότε η Αpple μπορεί να εντοπίσει τον αρχικό αγοραστή. Οι ειδικοί πάντως υποστηρίζουν πως είναι θέμα χρόνου να δημιουργηθεί ένα πρόγραμμα που θα αφαιρεί τα προσωπικά στοιχεία από το αρχείο. Τα «ξεκλείδωτα» τραγούδια κοστίζουν κάτι παραπάνω από τα κλειδωμένα, έχουν όμως ήχο καλύτερης ποιότητας, μπορούν να αντιγραφούν σε πολλαπλές κόπιες και να παιχθούν σε όλα τα ΜΡ3 players.


Τρέχουν οι ταινίες…

Σημασία έχει να γυρίζουν τα μοτέρ και να ετοιμάζονται πολλές ταινίες. Έστω και με λίγα χρήματα, σαν τα 120.000 ευρώ που δίνει το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου για κάθε μια από τις έξι νέες ελληνικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων αρκετές είναι νέων σκηνοθετών. Ο λόγος για τις ταινίες «Άμα δεν σε θέλει» του Βασίλη Νεμέα, «Η καντίνα» του Σταύρου Καπλανίδη (του οποίου οι μετοχές φαίνεται ότι ανεβαίνουν μετά το τελευταίο του ντοκιμαντέρ για τον Χρήστο Βακαλόπουλο, που βραβεύθηκε στο φετινό Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης), «Τέσσερα μαύρα κοστούμια» του γνωστού ηθοποιού Ρένου Χαραλαμπίδη, «Ισοβίτες» του Θόδωρου Μαραγκού, «Μισό έγκλημα» του Χρήστου Γεωργίου και το νέο φιλμ «Αθήνα- Κωνσταντινούπολη» του Νίκου Παναγιωτόπουλου με τον Λευτέρη Βογιατζή.


Συγκίνηση

Η συγκίνηση είχε τον πρώτο λόγο και αυτό έχει σημασία στην παράσταση της Μήδειας του Ευριπίδη, η οποία δόθηκε το Σάββατο στα αλβανικά. Αν και ελάχιστο το κοινό που την παρακολούθησε- λιγότεροι οι Έλληνες θεατρόφιλοι και περισσότεροι οι οικονομικοί μετανάστες-, οι ηθοποιοί έδωσαν ό,τι καλύτερο είχαν και αυτό εισπράχθηκε από όσους έφτασαν μέχρι τον θεατρικό χώρο «Σχολείον» της οδού Πειραιώς. Το άνοιγμα του Φεστιβάλ και στην καλλιτεχνική δημιουργία των μεταναστών μπορεί να μην είχε ποσοτικό αντίκρυσμα, είχε όμως συναισθηματικό- και αυτό είναι που μετράει.