«Ένα κορίτσι μπορεί να υπονομεύσει το σύστημα»
«Μπορεί να ακουστεί προκλητικό αυτό που θα πω αλλά μου αρέσει να κάνω τηλεόραση. Μου αρέσει αυτή η διαδικασία της ταχύτητας, της ετοιμότητας στην οποία πρέπει να βρίσκεσαι, του αυτοσχεδιασμού ίσως... Δεν αντιμετωπίζω την τηλεόραση ως "αναγκαίο κακό"... », λέει η Ταμίλα Κουλίεβα
ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ/
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ/ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Η ΡΩΣΙΔΑ ΤΑΜΙΛΑ ΚΟΥΛΙΕΒΑ
ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ ΜΕ ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΗΣ ΤΗ ΘΕΣΗ
ΠΟΥ ΕΧΕΙ
Φέτος έξειξε τις ερμηνευτικές ικανότητές της ως Χαρά στο έργο του Λεωνίδα Προυσαλίδη «Εφτά λογικές απαντήσεις» που παρουσίασε ο Αντώνης Αντύπας στο «Απλό Θέατρο» και πρωταγωνίστησε στη σειρά του Αlpha «Αν μ΄ αγαπάς». Το καλοκαίρι θα κρατήσει τον επώνυμο ρόλο στην «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» που θα ανεβάσει ο Σωτήρης Χατζάκης με το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας- το «Θεσσαλικό». Και τον επόμενο χειμώνα θα είναι στο «Απλό» και πάλι, με τον επώνυμο ρόλο στο έργο του Στρίντμπεργκ «Δεσποινίς Julie» που θα σκηνοθετήσει η Νικαίτη Κοντούρη ενώ θα παίζει και στον καινούργιο τηλεοπτικό «Γιούγκερμαν» που άρχισε να γυρίζει ο Γρηγόρης Καραντινάκης για τον Αntenna.
Η Ταμίλα Κουλίεβα, η όμορφη Ρωσίδα που βρέθηκε το ΄92, λόγω του γάμου της με τον σκηνοθέτη Γρηγόρη Καραντινάκη στην Ελλάδα, μέσα σε δέκα μόνο χρόνια κατάφερε, πέραν της τηλεόρασης και του κινηματογράφου από τον οποίο ξεκίνησε το 1997 πρωταγωνιστώντας στην «Βασιλική» του Βαγγέλη Σερντάρη, να «αλώσει» ένα δυσπρόσιτο, λόγω γλώσσας, για τους ξένους καλλιτεχνικό χώρο- του θεάτρου -, να φτάσει μέχρι την Επίδαυρο αλλά και να αποδείξει, με τα εφόδια και το τάλαντο που διαθέτει, ότι το άξιζε. Δίνοντας μερικές σημαδιακές ερμηνείες.
Τη συνάντησα σε ένα πολύ ζεστό και καλόγουστο σπίτι στον Καρέα όπου ζει με τον άντρα και τον γιο της, τον Στέφανο. Μου φτιάχνει ένα καινούργιο, κινέζικο πράσινο τσάι που ανακάλυψε στην Ρωσία- ήταν για λίγες μέρες στην Αγία Πετρούπολη όπου ξεκίνησαν τα γυρίσματα του «Γιούγκερμαν»-, καθόμαστε στον καναπέ και μιλάμε. Γλυκιά, δεν μετράει όπως παλιά τα λόγια της αλλά είναι πάντα συγκρατημένη- μια «πίσω» σκέψη μοιάζει διαρκώς να ελέγχει τα λόγια της.
Η καριέρα σας προχώρησε γρήγορα και καλά. Ήταν τύχη ή είστε άνθρωπος αποφασισμένος,πεισματάρης;
info
●«Ιφιγένεια εν Αυλίδι» από το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας/ «Θεσσαλικό Θέατρο»: Πρεμιέρα τέλος Ιουνίου στη Λάρισα.
●«Δεσποινίς Julie»: στο «Απλό Θέατρο»Νέα Σκηνή (Χ.
Τρικούπη 4, πίσω από το Πάντειο, τηλ.
210 9229605, 210 9246991). Πρεμιέρα μέσα Νοεμβρίου.
«Είμαι πεισματάρα, αλλά στα πρακτικά. Όπως με τα ελληνικά μου. Που προσπαθώ καθημερινά να τα ασκώ.
Ξέρετε, όμως; Μερικές φορές “προκαλούμε” τα πράγματα. Είναι τα “μηνύματα” που δίνεις προς τα έξω- τι είναι αυτό που σε ενδιαφέρει. Τα πράγματα έρχονται όταν είμαστε έτοιμοι να τα αντιμετωπίσουμε. Εμένα αυτά που μου ήρθαν, να τα ονειρευτώ μπορούσα. Να τα σκεφτώ, όχι. Πόσω μάλλον όταν το δέος ότι ζω κάτω από την Ακρόπολη και ότι φτάνω στην Επίδαυρο σε δυο ώρες συνεχίζει να υπάρχει…».
Η Ιφιγένεια είναι ένα κοριτσάκι- στο άλλο άκρο της Μήδειας. Πώς την έχετε σκεφτεί με τον σκηνοθέτη;
«Σαν ένα κορίτσι που υπονομεύει ολόκληρο το σύστημα. Δεν ξέρω αν χρειάζεται ωριμότητα για τον ρόλο αλλά χρειάζεται σίγουρα εξυπνάδα. Για να πείσει το κορίτσι αυτό ότι οδηγείται στην αυτοθυσία μέσα από την κατάρρευση των ανδρικών προτύπων- του Πατέρα- Αγαμέμνονα και του Άνδρα- Αχιλλέα- και μέσα από τη συνειδητοποίηση της φαυλότητας. Και χρειάζεται μια αθωότητα που πρέπει να την ξαναβρώ. Γιατί όλοι κάποια στιγμή τη χάνουμε». Πώς θα τη βρει αυτή τη «χαμένη αθωότητα»; Μου λέει ότι παρατηρεί και «κλέβει» από το γιο της που είναι στην εφηβεία. Γελάμε.
Και η Τζούλια του Στρίντμπεργκ; Εδώ η αθωότητα αντιθέτως έχει χαθεί εντελώς… «Μου αρέσει που με βρήκαν αυτοί οι ρόλοι – η Χαρά, η Ιφιγένεια, η Τζούλια…». Γελάει σαν παιδάκι. «Η Τζούλια είναι η αιώνια διαμάχη του αρσενικού με το θηλυκό που υπάρχει σε όλον τον Στρίντμπεργκ. Εδώ, όμως, μαζί με την πάλη των τάξεων.
Και την ανάγκη της για διαφορετικό τρόπο ζωής.
Αλλά, στο τέλος, η Τζούλια χάνει.
Και χάνεται».











