Αξίζει να δείτε

Το πιο φημισμένο Ασκληπιείο της Ελλάδας. Το Ασκληπιείο της Κω χτίστηκε τον 4ο π.Χ. αιώνα, μετά τον θάνατο του Ιπποκράτη. Ήταν από τα πιο φημισμένα στον ελλαδικό χώρο, κάτι που οφειλόταν στην παράδοση που είχε αφήσει στο νησί ο πατέρας της Ιατρικής και οι μαθητές του. Ήταν διαμορφωμένο σε τρία επίπεδα, πάνω σε λόφο κατάφυτο από πεύκα και κυπαρίσσια- το ιερό δάσος, όπως το χαρακτηρίζει ο Παυσανίας. Διέθετε ιατρική σχολή, θεραπευτήρια, ξενώνες, θέρμες, ναούς, βωμούς και άφθονα νερά. Από τα τέλη του 2ου μ. Χ. αιώνα, με την επικράτηση του χριστιανισμού, το Ασκληπιείο αρχίζει να παρακμάζει. Θα το καταπιεί στην κυριολεξία η γη, ύστερα από ένα σεισμό το 554. Ξαναήρθε στην επιφάνεια το 1902, με τις ανασκαφές του Γερμανού αρχαιολόγου Ρούντολφ Χέρτζοκ και αναστηλώθηκε από τους Ιταλούς. Βρίσκεται 3,5 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης της Κω.

Ζια: το πιο όμορφο χωριό. Το ομορφότερο χωριό του νησιού είναι κατά γενική ομολογία η Ζια. Όσο κι αν ο τουρισμός την πολιορκεί στενά, έχει διατηρήσει ακέραιο τον παραδοσιακό της χαρακτήρα. Άσπρα σπιτάκια με μπλε πόρτες και παράθυρα χτισμένα αμφιθεατρικά πάνω στα βράχια, απλοί και φιλόξενοι άνθρωποι, υπαίθριο παζάρι και μια φανταστική θέα στη θάλασσα, την Ψέριμο, την Κάλυμνο και τα παράλια της Μικράς Ασίας. Για όσους βαστούν τα πόδια τους, πάνω από τη Ζια, στην κορυφή του όρου Δικαίος, υπάρχει το ιστορικό εκκλησάκι του Δικαίου Χριστού, χτισμένο το 1079.

Η αρχαία πρωτεύουσα. Η κεντρική οδική αρτηρία του νησιού καταλήγει στο δυτικό άκρο, στην Κέφαλο, 43 χλμ. από την πόλη της Κω. Είναι ένα μεγάλο και ζωντανό χωριό, χτισμένο στο χείλος του γκρεμού, στεφανωμένο με το μεσαιωνικό κάστρο του. Στην άκρη του υπάρχει ένα παραδοσιακό καφενείο με ελληνικό καφέ, ντόπια πράσινη ελιά για μεζέ στο ούζο και γλυκό σταφύλι. Εκεί κοντά βρίσκεται και το Παραδοσιακό Σπίτι της Κεφάλου, λαογραφικό μουσείο με εκθέματα από την αγροτική ζωή του νησιού. Περίπου 2 χλμ. έξω από την Κέφαλο, στη θέση Παλάτια, οι αρχαιολόγοι τοποθετούν την αρχαία πρωτεύουσα του νησιού, την Αστυπάλαια. Εδώ σώζονται τα θεμέλια ναού της Δήμητρας κι ένα μικρό θέατρο. Τα απύθμενα βάραθρα πλάι στο θέατρο μαρτυρούν την ένταση του σεισμού (413 π.Χ.), που κατέστρεψε την πόλη και ανάγκασε τους κατοίκους της να μετοικήσουν στη σημερινή πρωτεύουσα.