Αγγλικά φροντιστήρια

Ο κ. Χρήστος Ν. Φίφης, από τη Victoria της Αυστραλίας, γράφει με αφορμή το χρονογράφημα της Άννας Δαμιανίδου («ΤΑ ΝΕΑ» 19.4.2007):

«Πριν από μερικά χρόνια συζητούσα με κάποιον νεαρό στην Αθήνα και ρωτούσα γιατί κάνει αγγλικά στο φροντιστήριο εφόσον τα κάνει στο σχολείο.

“Μα στο σχολείο ελάχιστα μαθαίνεις κάτι, κανένας δεν σου εξηγεί κάτι επαρκώς, αν χρειαστεί να το μάθεις πρέπει να πας στο φροντιστήριο”.

“Τότε γιατί να κάνεις το μάθημα στο σχολείο εφόσον το μαθαίνεις στο φροντιστήριο;”. “Α, αν δεν υπάρχει το μάθημα στο απολυτήριό σου, το μάθημα δεν λαμβάνεται υπόψη αν χρειαστεί να το χρησιμοποιήσεις για εξετάσεις στο πανεπιστήμιο ή δουλειά στο Δημόσιο. Δεν έχει σημασία τι ξέρεις αλλά αν έχεις τα χαρτιά που απαιτούνται”.

Ο λόγος “για τα χαρτιά που απαιτούνται”, λοιπόν».