Το νερό της Αθήνας

Ο Μόρνος – Δαφνούς ή Υλαίαθος κατά την αρχαιότητα- πηγάζει από τις νότιες πλαγιές της Οίτης και χύνεται στα όρια των κόλπων Κορινθιακού και Πατραϊκού, δυτικά από τη Ναύπακτο. Έχει συνολικό μήκος περίπου 70 χιλιόμετρα και η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει έκταση 1.180 τ. χλμ.

Το φράγμα του Μόρνου απέχει 28 χλμ. από το Λιδορίκι και κατασκευάστηκε για να καλύψει τις ανάγκες ύδρευσης του Νομού Αττικής. Μετά την κατασκευή του δημιουργήθηκε τεχνητή λίμνη, χωρητικότητας 780 εκατ. κυβικών μέτρων.

Στον βυθό της βρίσκεται θαμμένο το χωριό Κάλλιο, το οποίο κατακλύστηκε από τα νερά της τεχνητής λίμνης την 1η Ιανουαρίου 1980.

Το μεγάλο τεχνικό έργο για τη δημιουργία του φράγματος και της λίμνης του Μόρνου στο κέντρο του Νομού Φωκίδας άρχισε το 1969 και ολοκληρώθηκε το 1981. Το φράγμα είναι από τα ψηλότερα στην Ευρώπη- 126 μέτρα. Από εδώ το νερό φτάνει στην Αθήνα μέσω του υδραγωγείου του Μόρνου, ένα κανάλι ελεύθερης ροής μήκους 192 χλμ., και διασχίζει τη Φωκίδα, τη Βοιωτία και την Αττική.

Στη λίμνη του Μόρνου καταλήγει και το νερό της λίμνης του Εύηνου μέσω ενωτικής σήραγγας.