κολύμπι»

Ο ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΕΝΟΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥ
ΠΟΥ ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ΕΞΟΧΑ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ,
ΔΥΟ ΤΑΙΝΙΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΟΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΦΕΤΙΝΟ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΥ
Τύψεις ένιωσα. Στην ανάρρωση από ίωση η οποία του προκάλεσε αμυγδαλίτιδαη τρίτη στη σειρά ίωση φέτος, «φαίνεται έχω κουραστεί πολύ», ομολογεί- νηστικός, ήθελε να φάει μια κρέπα, κάτι να βάλει στο στόμα του για να πάρει το αντιβιοτικό του κι εγώ όλο και να τον ρωτάω και να μένει με το πιρούνι αιωρούμενο… Κρύωσε η κρέπα- ό,τι χειρότερο…- αλλά δεν έδειχνε πάντως να ΄χει δυσαρεστηθεί ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος. Διότι- γνωστό αυτό- είναι καλόβολο παιδί. Παιδί; Παιδί, ναιαιαι. Εντελώς παιδί – με την καλή έννοια. Παρά τα τριάντα έξι που έχει κλείσει. Καλόβολο και συμπαθητικό. Με το γέλιο στο στόμα και στα μάτια συνέχεια.

Όλοι τον συμπαθούνε και τον αγαπάνεκαι οι εκτός και οι εντός θεάτρου. Κακή κουβέντα δεν έχω ακούσει. Και επιπλέον

Δεν πιστεύω πως για να παίξεις ομοφυλόφιλο πρέπει να αρχίσεις να κουνιέσαι ή να αλλάξεις τη φωνή σου

τον εκτιμούνε. Διότι κατάφερε με το σπαθί του να εξελιχθεί στον καλύτερο κωμικό – και όχι μόνο κωμικό…- της νεώτερης γενιάς, που αντιμετωπίζει τους ρόλους, τους επί σκηνής και μπροστά στην κάμερα συναδέλφους του και το κοινό με σεβασμό, συνέπεια και εντιμότητα. Χωρίς να «καλιαρντεύει» την έννοια υποκριτική.

Φέτος τον είδαμε στις μεγάλες οθόνες στο «Λούφα και παραλλαγή- Σειρήνες στο Αιγαίο» του Νίκου Περράκη και στο «Πέντε λεπτά ακόμα» του Γιάννη Ξανθόπουλου, τιμήθηκε- μια απόλυτα δίκαιη απόφασηστη Θεσσαλονίκη για την ερμηνεία του στη δεύτερη από τις ταινίες αυτές με το Κρατικό Βραβείο Ερμηνείας Πρώτου Ανδρικού Ρόλου που πάρα πολύ σπάνια δίνεται σε κωμικό ηθοποιό και τώρα μπορείτε να τον δείτε στο θέατρο «Διάνα» να ερμηνεύει εξαιρετικά και απρόσμενα τον ομοφυλόφιλο Ρόμπερτ στο άγριο αλλά και αστείο «Νύχτα radioφόνων» του Νίκι Σίλβερ, πλάι στην Ελένη Ράντου, σκηνοθετημένος από τον Γιάννη Κακλέα, ενώ ετοιμάζεται να αρχίσει με την Πηγή Δημητρακοπούλου τα γυρίσματα για «Το 10» του Καραγάτση που γίνεται τηλεοπτική σειρά και θα προβληθεί τον επόμενο χειμώνα από τον Αlpha.

Δεκαπέντε χρόνια θα κλείσει φέτος επίσημα στο σανίδι- το 1992 πρωτοεμφανίστηκε, φρέσκος απόφοιτος της δραματικής σχολής του Ωδείου Αθηνών. Νιώθετε πως η κωμωδία είναι τα «χωρικά σας ύδατα»;

«Η κωμωδία είναι τα πιο ήρεμα “ύδατα” για μένα. Στα άλλα είδη τα “ύδατα” είναι πιο ταραγμένα… Αλλά τίποτα δεν είναι εύκολο. Χρειάζεται και στα δύο καλό κολύμπι. Μου αρέσουν όμως και τα δύο».

Παίζετε τον ρόλο ενός ομοφυλόφιλου χωρίς κανένα από τα γνωστά, «αναγνωρίσιμα» για ομοφυλόφιλο στοιχεία- φωνητικοί τόνοι, κίνηση…- που χρησιμοποιούνται στο θέατρό μας.Ήταν επιλογή του σκηνοθέτη ή δική σας;

«Απορρέει από μια κοινή αντιμετώπιση. Θεώρησα ότι θα ήταν πιο σημαντικό να ψάξω τον ρόλο του ομοφυλόφιλου μέσα από την αλήθεια του και όχι μέσα από γραφικότητες. Δεν πιστεύω πως για να παίξεις ομοφυλόφιλο πρέπει να αρχίσεις να κουνιέσαι ή να αλλάξεις τη φωνή σου».

Ή να φοράς κάτι ροζ… «Ναι. Ή να φοράς κάτι ροζ». Γελάει. «Μα δεν είναι έτσι οι ομοφυλόφιλοι… Αυτό πηγάζει από μια επιθεωρησιακή αντίληψη περί ομοφυλόφιλων».

 info

Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος παίζει στο «Νύχτα radioφόνων»: θέατρο «Διάνα» (Ιπποκράτους 7, τηλ. 2103626.596).

Μη χρησιμοποιώντας όμως τα «τερτίπια» αυτά δεν χάνετε αβάντες,πατήματα γέλιου;Και μάλιστα σε ένα έργο που δεν προσφέρει και τόσα πατήματα γέλιου; «Δεν νιώθω την ανάγκη να διαλέγω ένα ρόλο από το πόσο κωμικός είναι και από το πόσο γέλιο θα βγάλει και από τα αν θα βγάλει το περισσότερο. Δεν είχα ποτέ αυτές τις αγωνίες ούτε νομίζω ότι μπορεί πια να τις αποκτήσω στο μέλλον. Εξάλλου, ο ρόλος αυτός δεν πιστεύω ότι είναι κωμικός. Ούτε τον είδα ποτέ κωμικά. Είδα έναν άνθρωπο που φτάνει στα άκρα προκειμένου να νιώσει ότι ερωτεύεται και ότι είναι ερωτεύσιμος. Ένα κλασικό παράδειγμα ανθρώπου που προσπαθεί να αντιπαλέψει τη μοναξιά του με το να γραπωθεί απεγνωσμένα από κάποιον άλλον άνθρωπο. Ο στόχος μου δεν ήταν αυτός που θα ΄ρθει στην παράσταση να τρελαθεί στο γέλιο και όταν βγαίνει να λέει “είδαμε και τον Χαραλαμπόπουλο που έκανε μια αδερφή και κουνιότανε και γελάσαμε”».