«Ένας καλός εκπαιδευτής καθοδηγεί τα περιστέρια του με σφυρίγματα και τα ενθαρρύνει να πετάξουν ανεμίζοντας ένα πανί με έντονο χρώμα: κόκκινο ή πράσινο. Τα δικά μας περιστέρια, τα ουτζίτικα, πετούν γρήγορα πολύ ψηλά. Τότε στέλνουμε τα μπόσικα για να τα παρασύρουν και να τα φέρουν πίσω στον περιστεριώνα».
Oκ. Θάνος Κουκουβίτης εκπροσωπεί την τρίτη γενιά των περιστεράδων της οικογένειάς του και είναι πρόεδρος του συλλόγου των περιστεράδων Τυρνάβου που αριθμεί πάνω από τετρακόσια μέλη. Πάνω από δέκα χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα είναι φανατικοί γητευτές των περιστεριών. Το χόμπι τους είναι να εκτρέφουν, να εκπαιδεύουν και να παρατηρούν τα περιστέρια τους να πετάνε ψηλά, να κάνουν γρήγορες βουτιές και φιγούρες στον αέρα. Πολλές φορές μάλιστα, διαγωνίζονται με τα καλύτερά τους περιστέρια σε επιδείξεις: μετρούν πόσο ψηλά πάει ένα περιστέρι, πόσο γρήγορα επιστρέφει, τις φιγούρες που κάνει στον αέρα, τη δύναμη και την ορμή με την οποία επιστρέφουνπάντα-
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
Στην τελευταία πανελλήνια συγκέντρωση που έγινε πριν από λίγες ημέρες στον Τύρναβο, συμμετείχαν πάνω από 500 περιστεράδες
στους περιστεριώνες τους. Ποτέ, όμως, οι χομπίστες περιστεράδες δεν προορίζουν τα πουλιά που εκτρέφουν για το τραπέζι τους. «Δεν μπορείς ένα δικό σου περιστέρι να το εκπαιδεύεις, να το χαζεύεις και μετά να το σκοτώσεις για να το φας», λένε.
«Στην τελευταία μας πανελλήνια συγκέντρωση που έγινε πριν από λίγες ημέρες στον Τύρναβο, ήρθαν πάνω από πεντακόσιοι περιστεράδες. Είχαμε συμμετοχή ακόμη και από τη Φολέγανδρο», λέει ο κ. Κουκουβίτης, φαρμακοποιός. «Το έθιμο της επίδειξης των περιστεριών κρατά από τα βυζαντινά χρόνια», προσθέτει και συνεχίζει: «Είναι καταπληκτικό το θέαμα που προσφέρουν αυτά τα όμορφα πουλιά. Χάνονται στον ουρανό και επιστρέφουν στον περιστεριώνα τους βουτώντας με απίστευτη ταχύτητα και ομορφιά.
Από τους πατεράδες στους γιους η παράδοση
ΟΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΔΕΣ του Τυρνάβου είναι συνεχιστές μιας πολύ παλαιάς παράδοσης στην περιοχή. Ο πατέρας στον γιο μαθαίνει τις ράτσες των περιστεριών, τα μυστικά της εκπαίδευσης, την επικοινωνία μαζί τους. Τα ουτζίτικα, για παράδειγμα, χάνονται στον ουρανό και τα μπόσικα υπάρχουν για να τα φέρνουν πίσω στον περιστεριώνα. Σύμφωνα με τον κ. Κουκουβίτη, τα ουτζίτικα περιστέρια- ή βούτες όπως λέγονται αλλιώς- προέρχονται από τη διασταύρωση άγριου περιστεριού με φάσα και συναντήθηκαν πρώτη φορά στον Τύρναβο. «Στη συνέχεια μετακινήθηκαν στη Λάρισα, τον Βόλο, την Κοζάνη, ενώ με χομπίστες μετανάστες ταξίδεψαν στον Καναδά, τη Γερμανία, ακόμη και στην Αυστραλία», λέει.
Οι περιστεράδες ξεχωρίζουν τις ράτσες των περιστεριών ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους: οι βούτες είναι οι «αθλητές», τα ντουνέκια είναι πιο όμορφα και υπάκουα, ενώ ελάχιστα πια είναι τα ταχυδρομικά περιστέρια και τα νικολάγιεφ. «Καθαρόαιμα ελληνικά περιστέρια, όμως, είναι τα ουτζίτικα», σημειώνει ο πρόεδρος του συλλόγου περιστεράδων του Τυρνάβου.
