|
|
Καινούργιο «τοπίο» σε πολλά ΔΗΠΕΘΕ αυτό τον καιρό. (Μην αφήνετε πάντως
και τη φαντασία σας να οργιάσει… Για νεκρές φύσεις πάντα μιλάμε. Κατά κύριο
λόγο…).
Ο Γιώργος Σίσκος, έπειτα από μια πολυετή… περιοδεία στη θαυμαστή χώρα
των ΔΗΠΕΘΕ – Σέρρες, Καβάλα, Κέρκυρα -, επέστρεψε στην αφετηρία του, τις
Σέρρες, για να διαδεχθεί ως καλλιτεχνικός διευθυντής τον Νίκο Βεργίδη.
Στην Κέρκυρα τη θέση του πήρε η ηθοποιός-σκηνοθέτρια Κατερίνα
Πολυχρονοπούλου – οι διατελέσαντες μνηστήρες του θώκου την αμφισβητούν με
ανακοίνωσή τους -, στη Ρόδο, μετά τον Ηλία Φραγκάκη, καλλιτεχνικός διευθυντής
εξελέγη ο σποραδικά εμφανιζόμενος ως σκηνοθέτης στο θέατρο Γιώργος Οικονόμου –
σύζυγος της ηθοποιού Αντιγόνης Αμανίτου – και στην Βέροια ο
ηθοποιός-σκηνοθέτης Οδυσσέας Γωνιάδης.
|
|
Όσο για το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας ο Γιάννης Κακλέας (φωτογραφία) τους τελείωσε:
δεν θέλησε, με τη χαώδη οικονομική κατάσταση που επικρατεί, να ανανεωθεί η
θητεία του. Και σταμάτησε τις δοκιμές που είχε αρχίσει στην «Λυσιστράτη». H
οποία και ακυρώθηκε.
Και ΤΟ Γεγονός: το, με κεφαλήν την κ. Ηρώ Μουκίου, Διοικητικό Συμβούλιο
του ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας / Θεσσαλικό θέατρο βρήκε επιτέλους καλλιτεχνικό διευθυντή!
Τρία ολόκληρα χρόνια μετά την απομάκρυνση του προηγούμενου – του Γιώργου
Ζιάκα. Έπειτα από τόση αναζήτηση πια, στον Πέτερ Στάιν είχα φανταστεί ότι θα
‘χαν καταλήξει. Τουλάχιστον! Σεμνά και ταπεινά περιορίστηκαν στον Γιάννη
Διαμαντόπουλο – σκηνοθέτη.
Αν είστε στοιχειωδώς παρατηρητικοί, θα το ‘χετε αντιληφθεί εδώ και
καιρό εκ των «συμφραζομένων». (Και απ’ τις παραστάσεις τους – τις περισσότερες
– που τώρα το καλοκαίρι ανενδοίαστα τις βγάζουν στη γύρα και με άνευ ουδενός,
μα ουδενός αντικρύσματος έπαρση μέμφονται το Φεστιβάλ που δεν τις φιλοξενεί
επισήμως στο Ηρώδειο και στην Επίδαυρο): τα ΔΗΠΕΘΕ έχουν τελειώσει. Κι αν
κάποιες αναλαμπές παρατηρούνται σε τρία-τέσσερα, τον κανόνα επιβεβαιώνουν.
Ελπίζω να το αντιληφθούν έγκαιρα και οι «καθ’ ύλην αρμόδιοι» και να το
πάρουν απόφαση. Πριν ο θεσμός καταντήσει μπουλούκια που σέρνουν τα κουφάρια
τους από κεκτημένη ταχύτητα. Πράγμα που για ορισμένα ΔΗΠΕΘΕ έχει ήδη συμβεί…
|
|
|
|
Πίτερ Μπρουκ – Ανατόλι Βασίλιεφ – Αριάν Μνουσκίν (φωτογραφία). Και «Ο
Σίζουε Μπάνζι πέθανε» – «Ιλιάδα / Ραψωδία Ψ» – «Το τελευταίο καραβανσαράι
(Οδύσσειες)»: τρία αλλεπάλληλα Μαθήματα Μεγάλου Θεάτρου της Λιτότητας. Μέσα σε
λιγότερο από δυο μήνες. Τυχεροί ήμασταν φέτος! Πολύ τυχεροί.
(Όταν έγραφα τις αράδες αυτές, την «Αντιγόνη» του Λευτέρη Βογιατζή –
και της Χλόης Ομπολένσκι – δεν την είχα δει. Τώρα που την είδα θέλω να
προσθέσω στα παραπάνω αυτό το τέταρτο φετινό Μάθημα Μεγάλου Θεάτρου της
Λιτότητας. Που, επιπλέον, ήταν ελληνικό. Και που το κρατάω σα φυλαχτό).
|
|
Όταν γράφουμε – και ξαναγράφουμε, για να το εμπεδώσει ο αναγνώστης
υποθέτω… – «Το διεθνές Φεστιβάλ Servantino στη μνήμη του συγγραφέα Migelja
Servantesa…» να υποθέσω ότι τον Θερβάντες εννοούμε;
Θερβάντες; Μιγκέλ ντε Θερβάντες; «Δον Κιχώτης»; Αυτόν, ε;
|
|
Ξέρει να Ντύνει τους ηθοποιούς ο Διονύσης Φωτόπουλος. Και ξέρει
καλύτερα να Ντύνει τις γυναίκες ηθοποιούς. Κι ακόμα καλύτερα τις ωραίες
γυναίκες ηθοποιούς.
|
|
H – και άριστη μέτζο – Ειρήνη Καράγιαννη είναι η ωραιότερη γυναίκα της
ελληνικής οπερατικής σκηνής – στη «Μετά Τζένη Δριβάλα» γενιά. Και, επιπλέον,
με Κάλλος σκηνικό – δεν είναι πάντοτε έννοιες συμβατές τα δυο… Ιδού, λοιπόν,
στην κεντρική φωτογραφία, το συναρπαστικό αποτέλεσμα της τυλιγμένης σε
μεθυστικούς ταφτάδες ευτυχούς «συνάντησής» της με τον Διονύση Φωτόπουλο στον
«Ταμερλάνο» του Χέντελ που παρουσιάστηκε στο 260 της Πειραιώς – η Ειρήνη
Καράγιαννη ερμήνευσε την Ειρήνη.
|
|
Βλέποντας μέσα στο καλοκαίρι όλες αυτές τις σύγχρονες χοροθεατρικές
παραστάσεις – μέχρι Σόνια Μπατίστα στην Καλαμάτα, που δυο φίλες μου, ούλτρα
πρωτοποριακές, ξετρελάθηκαν μαζί της αλλά εγώ ακόμα δεν το ‘χω ξεπεράσει,
δηλαδή περί τραύματος πρόκειται… – ένα πράγμα διαπίστωσα. Ιδίοις ωσί – με τ’
αυτάκια μου εννοώ. Ότι ο σύγχρονος χορός έχει ανακαλύψει το λόγο και –
καινούργιο κοσκινάκι μου… – γλώσσα, μα γλώσσα δε βάζουν μέσα οι θεράποντές
του. Λένε, λένε, λένε…. Από σκηνής εννοώ. E, άμα το θυμηθούνε, χορεύουν και
λιγάκι.
|
|
Πηγή ανεξάντλητη αυτή η «Πάτρα 2006 – Πολιτιστική Πρωτεύουσα»…
|
|
Διάβαζα στο «Bημαgazino», στη στήλη του Κοσμά του Βίδου, ότι τον Χοσέ
Καρέρας (φωτογραφία) που ‘δωσε εκεί συναυλία, «μεγάλο σοπράνο» τον
θεωρούσαν – στα δελτία Τύπου τους. Μέχρι την τελευταία στιγμή. Ποιος ξέρει,
μπορεί κι ακόμα να τον θεωρούν…
Λέω, «ας μπω στο site τους να το δω ιδίοις όμμασι, να το φχαριστηθώ».
Και πέφτω πάνω στο βιογραφικό του Χιλιανού τραγουδοποιού Άνχελ Πάρα που επίσης
εμφανίστηκε στην Πάτρα, όπου διαβάζω: «Γιος ΤΟΥ (σ.σ. τα μαύρα κεφαλαία
δικά μου) Violeta Parra, ΣΤΕΝΟΥ ΦΙΛΟΥ (σ.σ. τα μαύρα κεφαλαία ωσαύτως
δικά μου) του Victor Jarra…».
Κι ύστερα, στην επόμενη… στροφή, πέφτω πάνω στον «μεγάλο Αυστριακό
συνθέτη (σ.σ. τα μαύρα κεφαλαία, γι’ άλλη μια φορά, δικά μου) Herbert
von Karayan» – στο βιογραφικό, κι αυτό, του «μεγάλου σοπράνου» (να μην υποθέσω
ότι τον κλίνουν κιόλας;) Καρέρας. (Άτυχος αυτός ο Καρέρας… Εκτός απ’ τη
λευχαιμία, του ‘μελλε να τον χτυπήσει κι η Πάτρα 2006 – Πολιτιστική κ.λπ.,
κ.λπ.).
E, μετά έφυγα τρέχοντας… Απ’ το επίσημο site Πάτρα 2006 –
Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Κι ακόμα τρέχω…
Αν επιθυμείτε να ζήσετε κι εσείς το τρελό το καρναβάλι στο οποίο,
μολονότι η Σαρακοστή προ πολλού έχει περάσει, φαίνεται ότι δεν έπαψε να ζει η
Πάτρα 2006 κ.λπ. κ.λπ. – διότι είμαι σίγουρος ότι κι άλλα θα βρείτε εκεί, να
φτιάξετε σκώτι -, η στήλη προτείνει: http: www. patras2006.gr. Και κάντε κλικ:
Γραφείο Τύπου και μετά ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ και μετά H τελευταία έκδοση του
ενημερωτικού δελτίου για τον κύκλο Ταξιδεύοντας.
Άντε, βρε! Let’s have fun!
